Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 30 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 24. 04. 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 7 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 23 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 2 sprawach zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawach tych Prezydent RP – uwzględniając negatywne opinie Sądów (w jednej sprawie - dwóch instancji a w drugiej - jednej instancji) oraz negatywną opinię Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561§1 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2/. Prokurator Generalny wobec 4 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 7 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 1 osoba korzystała ze wstrzymania wykonania kary w trybie art. 568 kpk, - 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art. 17§2 d.kk, - 1 osoba korzystała z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151 kkw, a następnie bez podstawy prawnej, - 4 osoby zostały skazane na kary wolnościowe (3 osoby - na kary grzywien i 1 osoba - na karę ograniczenia wolności). 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 158§1 d.kk (pobicie – 1 sprawa), - z art. 190§1 kk (groźba karalna – 1 sprawa), - z art. 204§2 d.kk (przywłaszczenie cudzej rzeczy – 1 sprawa), - z art. 208 d.kk (włamanie – 1 sprawa), - z art. 209§1 kk i 216 d.kk (uchylanie się od alimentów i paserstwo – 1 sprawa), - z art. 270§1 kk (sfałszowanie dokumentu – 1 sprawa), - z art. 288§1 kk (uszkodzenie cudzej rzeczy – 1 sprawa). 5/. W 4 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 7 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: częściowe odbycie kary pozbawienia wolności, kary ograniczenia wolności i w całości kar grzywien, naprawienie wyrządzonej szkody, niepełnosprawność skazanego z powodu schizofrenii paranoidalnej, trudną sytuację materialną i zdrowotną dwóch wieloosobowych rodzin skazanych, nieuleczalny stan zdrowia skazanego z powodu marskości wątroby, upływ ponad 6 i 12 lat od popełnienia przypisanych czynów, nieznaczna społeczna ich szkodliwość oraz pomyślnie odbyte znaczne okresy wymagane do zatarcia skazania z mocy prawa.