Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 23 wnioski Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 21. 08. 2003 r. zastosował prawo łaski wobec 5 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 18 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 1 sprawie zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§1 kpk. W sprawie tej Prezydent RP – uwzględniając pozytywną opinię Prokuratora Generalnego – zastosował prawo łaski przez warunkowe zawieszenie wykonania reszty kary pozbawienia wolności na okres 5 lat z ustanowieniem dozoru kuratora sądowego. 2/. We wszystkich pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe toczyło się w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 6 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 5 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 3 osoby zostały skazane na kary wolnościowe (2 osoby - na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem, 1 osoba – na karę grzywny), - 2 osoby korzystały ze wstrzymania wykonania kary pozbawienia wolności w trybie art. 568 kpk. 5/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 80§1 uks (uszczuplenie cła – 1 sprawa), - z art. 208 d.kk (kradzież z włamaniem – 1 sprawa), - z art. 209§1 kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa), - z art. 280§2 kk w zw. z art. 60§3 kk (rozbój z nadzwyczajnym złagodzeniem kary – 1 sprawa), - z art. 291§1 kk (paserstwo – 1 sprawa). 6/. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 5 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: odbycie znacznej części kary pozbawienia wolności, trudną sytuację materialną i zdrowotną skazanej oraz jej dziecka urodzonego w zamartwicy i wymagającego systematycznego leczenia, długoletnią bezdomność skazanej i jej nieuleczalną chorobę nowotworową, incydentalny charakter przypisanego czynu, popełnienie blisko 7 lat temu czynu o nieznacznym stopniu społecznej szkodliwości a także pomyślne odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.