6 stycznia 2004 roku w Pałacu Prezydenckim Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wręczył nominacje profesorskie nauczycielom akademickim oraz pracownikom nauki i sztuki. W uroczystości udział wzięli m.in.: Minister Edukacji Narodowej i Sportu Krystyna Łybacka, Minister Kultury Waldemar Dąbrowski, Minister Nauki Michał Kleiber, Minister Zdrowia Leszek Sikorski, Przewodniczący Centralnej Komisji do spraw Stopni i Tytułów Janusz Tazbir, Wiceprezes Polskiej Akademii Nauk Emil Nalborczyk, Wiceprezes Polskiej Akademii Umiejętności Andrzej Trzebski, Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP, Szef Gabinetu Prezydenta RP Marek Ungier, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Andrzej Majkowski, Podsekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Edward Szymański. Nominacje otrzymali: nauki chemiczne: dr hab. Jerzy Henryk Ciesiołka - Instytut Chemii Bioorganicznej Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu dr hab. Maria Zofia Janik-Czachor - Instytut Chemii Fizycznej Polskiej Akademii Nauk w Warszawie dr hab. Łukasz Szymon Kaczmarek - Instytut Farmaceutyczny w Warszawie dr hab. Władysława Mulak - Politechnika Wrocławska dr Waldemar Priebe - The University of Texas, Stany Zjednoczone Ameryki nauki ekonomiczne: dr hab. Jan Czekaj - Akademia Ekonomiczna w Krakowie dr hab. Henryk Januszek - Akademia Ekonomiczna w Poznaniu dr hab. Jerzy Kujawa - Uniwersytet Gdański dr hab. Jan Jakub Michałek - Uniwersytet Warszawski dr hab. Jerzy Witold Wiśniewski - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu nauki farmaceutyczne: dr hab. Jadwiga Renata Ochocka - Akademia Medyczna w Gdańsku nauki fizyczne: dr hab. Andrzej Budkowski - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie dr hab. Andrzej Maria Sołtan - Centrum Astronomiczne Polskiej Akademii Nauk w Warszawie dr hab. Roman Franciszek Świetlik - Instytut Fizyki Molekularnej Polskiej Akademii Nauk w Poznaniu nauki humanistyczne: dr hab. Józef Baniak - Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu dr hab. Adam Zefir Fałowski - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie dr hab. Janusz Stanisław Golec - Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie dr hab. Krzysztof Gorlach - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie dr hab. Janusz Gruchała - Uniwersytet Śląski w Katowicach dr hab. Zygfryd Antoni Juczyński - Uniwersytet Łódzki dr hab. Aniela Władysława Książek-Szczepanikowa - Uniwersytet Szczeciński dr hab. Halina Teresa Mazurek - Uniwersytet Śląski w Katowicach dr hab. Krzysztof Michalski - Uniwersytet Warszawski dr hab. Maria Barbara Piechowiak Topolska - Uniwersytet Zielonogórski dr hab. Feliks Przybylak - Uniwersytet Wrocławski dr hab. Jolanta Sadowska - Uniwersytet Medyczny w Łodzi dr hab. Milica Anna Semków - Uniwersytet Wrocławski dr hab. Tadeusz Henryk Szczerbowski - Akademia Pedagogiczna w Krakowie dr hab. Paweł Piotr Wieczorkiewicz - Uniwersytet Warszawski nauki leśne: dr hab. Bogdan Brzeziecki - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie nauki matematyczne: dr hab. Wojciech Sylwiusz Banaszczyk - Uniwersytet Łódzki dr hab. Elżbieta Anna Pol - Uniwersytet Warszawski dr hab. Marcin Kazimierz Studniarski - Uniwersytet Łódzki nauki medyczne: dr hab. Anna Janina Gasińska - Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie - Oddział w Krakowie dr hab. Tomasz Kazimierz Grodzicki - Uniwersytet Jagielloński w Krakowie dr hab. Jan Kazimierz Karczewski - Akademia Medyczna w Białymstoku dr hab. Zbigniew Franciszek Kopański - 5 Wojskowy Szpital Kliniczny w Krakowie dr hab. Jerzy Władysław Mozrzymas - Akademia Medyczna we Wrocławiu dr hab. Zbigniew Marian Śledziński - Akademia Medyczna w Gdańsku dr hab. Krzysztof Marek Urbański - Centrum Onkologii - Instytut im. Marii Skłodowskiej-Curie w Warszawie - Oddział w Krakowie nauki o kulturze fizycznej: dr hab. Stanisław Sterkowicz - Akademia Wychowania Fizycznego w Krakowie nauki o Ziemi: dr hab. Maria Grażyna Łanczont - Uniwersytet Marii Curie-Skłodowskiej w Lublinie dr hab. Marek Jerzy Narkiewicz - Państwowy Instytut Geologiczny w Warszawie dr hab. Adolf Szponar - Uniwersytet Wrocławski nauki prawne: dr hab. Dariusz Maciej Górecki - Uniwersytet Łódzki nauki rolnicze: dr hab. Marek Waldemar Kmieć - Akademia Rolnicza w Szczecinie dr hab. Zbigniew Adam Pindel - Akademia Rolnicza w Krakowie nauki techniczne: dr hab. Andrzej Dobrogowski - Politechnika Poznańska dr hab. Ryszard Grajdek - Politechnika Poznańska dr hab. Adam Stanisław Jagiełło - Politechnika Krakowska dr hab. Adam Krzyżak - Politechnika Szczecińska dr hab. Janusz Skorek - Politechnika Śląska w Gliwicach dr hab. Janusz Woch - Politechnika Śląska w Gliwicach dr hab. Wojciech Arkadiusz Zalewski - Politechnika Krakowska nauki weterynaryjne: dr hab. Jacek Osek - Państwowy Instytut Weterynaryjny w Puławach dr hab. Piotr Witold Ostaszewski - Szkoła Główna Gospodarstwa Wiejskiego w Warszawie dr hab. Andrzej Marian Wernicki - Akademia Rolnicza w Lublinie sztuki muzyczne: Izabela Górska-Krasiel - Akademia Muzyczna w Poznaniu Henryka Wanda Januszewska-Kotyczka - Akademia Muzyczna w Katowicach Magdalena Anna Krzyńska-Pielat - Akademia Muzyczna w Bydgoszczy Elżbieta Lucyna Wiesztordt - Akademia Muzyczna w Bydgoszczy sztuki plastyczne: Jan Grodek - Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi Sławomir Janiak - Uniwersytet Mikołaja Kopernika w Toruniu Marek Owsian - Akademia Sztuk Pięknych w Poznaniu Tadeusz Andrzej Śliwiński - Akademia Sztuk Pięknych w Łodzi Zwracając się do zebranych Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in.: Jesteście pierwszymi nominowanymi w roku 2004 i chciałbym, żeby to wydarzenia miało nieco inny charakter, dało nam wiarę i nadzieję, że to wszystko co będziemy czynić w tym wyjątkowym roku dobrze będzie służyć Polsce, polskiej nauce, polskim uczelniom wyższym, a także Państwu osobiście. Tuż przed rozpoczęciem spotkania Pani Minister Łybacka bardzo mnie prosiła żeby tchnąć ducha i nadzieję do środowiska akademickiego ponieważ wszyscy jesteśmy trochę przytłoczeni, ale myślę, że to typowe dla początku nowego wieku i chciałbym spełnić jej życzenie i powiedzieć Państwu gdzie widzę te nadzieje i szanse dla nas wszystkich w rozpoczynającym się roku. Ten rok będzie szczególny. Zaczynamy jeszcze w przedsionkach UE, ale od 1 maja będziemy już w pełni członkami UE, co oznacza nie tylko możliwość korzystania z wypracowanych przez dziesiątki lat w UE standardów czy środków, które będą nas wspomagać, ale także oznacza, co chcę mocno podkreślić, naszą współodpowiedzialność. Współodpowiedzialność za Europę, za jej przyszłość, za to wszystko co się dzieje i na naszym kontynencie i dużo szerzej. Odnoszę wrażenie, że ta współodpowiedzialność jest ciągle jakby za słabo rozumiana i rozpoznawana przez społeczeństwo, elity polityczne. Że wydaje się, iż wejście do UE to jest trochę jak kupienie biletu do klubu dość ekskluzywnego, ale jednak klubu, a później to już zrobimy i tak to, co nam się będzie podobało. A przecież nie w tym rzecz jest żeby dyskutować czy żeby rezygnować ze swojej niezależności, suwerenności, świeżości pomysłów, otwartości koncepcji, tylko żeby mieć to poczucie współtworzenia i współodpowiedzialności. I środowisko akademickie, środowisko naukowe bardziej niż inne powinny mieć to przekonanie i powinny zastanawiać się jak współtworzyć Europę i UE XXI wieku. Jestem przekonany, że tak jest. Chcę również przekazać Państwu kilka informacji, które dały nam powody do optymizmu i do uzasadnionej satysfakcji. Otóż, Polska dzisiaj należy do państw, w którym studiuje najwięcej młodych ludzi. 2 miliony młodzieży studiującej na uczelniach publicznych i prywatnych to jest rzeczywiście liczba, która robi wrażenie. Która robi wrażenie chociażby w zetknięciu z krajami, które taką mają populację - mówię choćby o Słowenii czy Estonii. Ale ważniejszą informacją być może jest taka, że w Polsce co 20 obywatel studiuje, podczas gdy w Niemczech, gdzie przecież szkolnictwo akademickie i pęd do edukacji nie jest mniejszy niż gdzie indziej, a chyba większy - dotyczy to tylko co 40 Niemca. To powinno nam dawać przekonanie, że mamy do czynienia ze społeczeństwem młodym, otwartym, gotowym do kształcenia się i to młode pokolenie w istocie zapewni naszą pozycję w UE w przyszłości. Więc tym bardziej obowiązki profesorów i kadry naukowej są tak ważne bowiem od Was zależy czy przygotujemy tych młodych ludzi do tego by w nowych warunkach budowali pozycję własną, profesjonalną i pozycję Polski. Wiadomości są również napawające otuchą z tych bieżących działań jakie są prowadzone. Oto już mamy pewność, że w budżecie na 2004 rok będzie 25% środków więcej na szkolnictwo wyższe, aniżeli poprzednio. To jest potężna zmiana. Ten budżet wyszedł już z Senatu bez żadnego uszczerbku dla tej kwoty, w Sejmie będzie przyjęty, a zgodnie z polską Konstytucją Prezydent nie ma możliwości zmieniania niczego w budżecie - więc muszę to podpisać, więc nic z mojej strony Wam nie grozi. Poważnie mówiąc, ten budżet powinien być rzeczywiście sygnałem nie tylko, że poprawiamy warunki pracy szkolnictwa wyższego, ale że pokazujemy kierunek, w którym chcemy iść w najbliższych latach. Budując pozycję Polski na nauce, szkolnictwie wyższym, kulturze to jestem przekonany, że tu każda inwestycja opłaca nam się dużo bardziej niż w wielu innych dziedzinach, które pochłaniają mnóstwo środków, a efekty są bardzo wątpliwe. Pani minister poinformowała mnie również - podkreślam, że to ona mnie poinformowała więc za to ona bierze odpowiedzialność - iż od września są przygotowane środki na podwyżki dla kadry naukowej. To jest dobra wiadomość. Chcę również powiedzieć, że kończą się prace nad Ustawą o Szkolnictwie Wyższym. Ona przeszła cały cykl skomplikowanych konsultacji i chciałbym żeby dosłownie w ciągu najbliższych tygodni jako inicjatywa prezydencka mogła być przekazana do Sejmu i tam wnikliwie rozpatrzona, a właśnie dlatego chcę żeby była to inicjatywa prezydencka, bo od początku swojej prezydentury chcę wspierać to co stanowi koncept ustrojowy państwa polskiego. A w moim przekonaniu Ustawa o Szkolnictwie Wyższym jest jedną z tych ustrojowych regulacji, którą powinniśmy mieć na jak najlepszym poziomie. Chcę również powiedzieć, że jak dyskutujemy z naszymi partnerami z piętnastki, a za chwilę z dwudziestki piątki okazuje się, że w Polsce prace i zaawansowanie procesu bolońskiego wyglądają nie tak źle jak zwykło się sądzić. Jesteśmy dużo lepsi od wielu nawet dawnych i starych członków UE, ale to nie zmienia faktu, że ta strategia bolońska powinna być też jednym z wymiarów działania, które podejmuje polskie środowisko naukowe i polskie środowisko akademickie. Jest tych dobrych wiadomości trochę, a nawet bym powiedział więcej niż trochę, co powinno dawać Wam wszystkim otuchę i przekonanie, że w roku 2004 nie tylko wchodzicie z nowymi tytułami profesorskimi, ale także z lepszym zapleczem, z lepszymi warunkami do pracy i kontynuowania tej działalności. Na koniec chciałbym wyrazić dwie refleksje. Otóż wszystko to co tworzymy, wszystko to co możemy zapewnić w systemie prawa, w budżecie to jest bardzo ważne i oczywiście tego w żaden sposób lekceważyć nie można, szczególnie gdy dotyczy to środowisk naukowych, które wymagają wspierania finansowego, bo inaczej nie mogą prowadzić działalności. Ale w przeszłości, dzisiaj i jutro także ogromnie ważny będzie czynnik ludzki. I żeby nie wiem ile mieć pieniędzy to nie gwarantuje to wykształcenia największych umysłów, najwspanialszych twórców, najwybitniejszych artystów. To jest szansa, ale to nie jest żadna gwarancja. Dlatego powinniśmy wykorzystać ten ogromny potencjał, którym Polska dysponuje, który jest wyrażany poprzez Wasz dorobek, Waszą działalność, twórczość, poprzez te tytuły, które uzyskaliście. Chciałbym prosić, aby na polskiej drodze do budowania mocnej pozycji w Europie, którą skrótowo nazwaliśmy silną Polską w silnej Europie, nie zabrakło środowisk akademickich, twórczych i naukowych. Żeby z Waszej strony cały czas płynęły sygnały i były podejmowane wysiłki, żeby wykorzystać to co mamy, jak najlepiej wpisać się do nowej konkurencji, w której Polska za chwilę będzie się już znajdowała. Wierzę, że takie jest myślenie w tych gronach, w których jesteście na co dzień, że nie ma tam przekonania, iż nie można się rozwijać, a jest raczej pewność, że mimo wszelkich trudności i kłopotów należy się rozwijać, należy konkurować i iść naprzód. Bardzo o to proszę, bo będzie to nam potrzebne bardziej niż kiedykolwiek. Dzisiaj konkurencja międzynarodowa opiera się przede wszystkim na konkurencji intelektualnej i twórczej, a nie konkurencji górniczo-hutniczej, czy militarnej. I druga uwaga - chcę wyrazić wielką radość, iż coraz częściej na nominacjach profesorskich widzę grono ludzi, którzy są w moim wieku, albo młodsi ode mnie. Cieszę się, że wśród nominowanych pojawia się pokolenie coraz młodsze, co też świadczy o tym, że środowiska naukowe są otwarte, że jest wielu młodych ludzi czy ludzi w średnim wieku, którzy podejmują trudny wysiłek działalności naukowej. Za to również Państwu jestem wdzięczny. Państwu, którzy towarzyszą swoim bliskim, towarzyszą Paniom, Panom profesorom chcę podziękować za Wasz wkład, za Waszą wytrwałość, za to, że wspieraliście na tej drodze swoich najbliższych bo bez waszej życzliwości, bez Waszych uczuć byłoby to na pewno dużo trudniejsze, a może nawet niemożliwe. Życzę wszystkiego dobrego nowo nominowanym. Jestem przekonany, że dla Państwa będzie to zachęta żeby dalej wytrwale prowadzić swoje prace, wzbogacać swoje dziedziny nauki, swoje uczelnie, wzbogacać polską naukę, ale przede wszystkim wzbogacać nas wszystkich - i Polskę, i świat w ten Wasz dorobek, który sobie bardzo cenimy.