08 stycznia 2004
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 26 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 8.01.2004 r. zastosował prawo łaski wobec 6 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 20 osób.
Informacja statystyczna
1. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk.
W sprawach tych Sądy orzekające w I lub I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę.
2. Prokurator Generalny wobec 9 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski.
3. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 6 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem:
- 1 osoba korzystała z przerwy w odbywaniu kary w trybie art. 568 kpk,
- 1 osoba korzystała z zawieszenia postępowania wykonawczego w trybie art.
17§2 kkw,
- 1 osoba korzystała z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151§1 kkw,
- 3 osoby zostały skazane na kary wolnościowe, tj. kary pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowne okresy próby.
4. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa:
- z art. 11§1 w zw. z art. 138§1 d.kk, art. 184§1 d.kk i art. 166 d.kk (usiłowanie spowodowania pożaru, znęcanie się i grożenie) – 1 sprawa),
- z art. 177§2 kk (wypadek drogowy – 1 sprawa),
- z art. 190§1 kk i art. 278§1 kk (grożenie i kradzież – 1 sprawa),
- z art. 210§1 d.kk (rozboje – 1 sprawa),
- z art. 279§1 kk (kradzieże z włamaniem – 1 sprawa),
- z art. 310§1 kk i art. 286§3 kk (sfałszowanie czeku i oszustwo – 1 sprawa).
5. W 2 sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania.
Motywy ułaskawienia
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 6 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim:
odbycie części, bądź blisko połowy orzeczonej kary pozbawienia wolności, rozpoznanie u skazanego nieuleczalnej i postępującej choroby zaniku mięśni oraz niezdolność do samodzielnej egzystencji, skuteczne odbycie terapii z uzależnienia od narkotyków, samotne wychowywanie chorego na schorzenia neurologiczne małego dziecka, naprawienie wyrządzonej szkody, wybaczenie pokrzywdzonej rodziny, prowadzenie gospodarstwa rolnego, zdobycie wybitnych osiągnięć naukowych, upływ ponad 5 i 8 oraz blisko 20 lat od popełnienia przypisanych czynów a także pomyślne odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.