Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski rozpatrzył 19 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 30 marca 2004 roku zastosował prawo łaski wobec 10 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 9 osób. Informacja statystyczna. 1. Postępowanie ułaskawieniowe we wszystkich sprawach zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 2. Prokurator Generalny wobec 6 osób wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 10 osób, przy czym wszystkie osoby w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem zostały skazane na kary wolnościowe (6 osób – na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem oraz 4 osoby – na karę grzywny). 4. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 178a§1 kk (prowadzenie pojazdu w stanie nietrzeźwym – 1 sprawa), - z art. 270§1 kk (sfałszowanie dokumentu – 4 sprawy), - z art. 279§1 kk w zw. z art. 13§1 kk (usiłowanie włamania – 1 sprawa), - z art. 279§1 kk w zw. z art. 13§1 kk i art. 229§3 kk (usiłowanie włamania i obietnica udzielenia korzyści majątkowej – 1 sprawa), - z art. 286§1 kk (oszustwo – 1 sprawa), - z art. 291§1 kk (paserstwo – 1 sprawa), - z art. 300§1 kk w zw. z art. 284§2 kk (utrudnianie dochodzenia roszczeń w zbiegu z przywłaszczeniem – 1 sprawa), 5. We wszystkich 10 sprawach akt łaski Dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 10 osób miał na uwadze względy społeczne, humanitarne a przede wszystkim: wykonanie kary grzywny, popełnienie incydentalnych czynów, utrzymywanie wieloosobowej rodziny, konieczność leczenia syna chorego na schizofrenię, wzorowe odbycie zasadniczej służy wojskowej, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, upływ ponad 4, 5, 7, 9 i 10 lat od popełnienia przypisanych czynów, a także pomyślne odbycie znacznych okresów wymaganych do zatarcia skazania z mocy prawa.