Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 15 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 25 października 2004 r. zastosował prawo łaski wobec 2 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 13 osób. Informacja statystyczna 1/. Postępowanie ułaskawieniowe w 1 sprawie zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567 § 2 kpk. W sprawie tej Prezydent RP – uwzględniając negatywny wniosek Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. 2/. Postępowanie ułaskawieniowe w pozostałych sprawach zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. W sprawach tych Sądy orzekające w I lub w I i II instancji pozytywnie zaopiniowały prośby skazanych o łaskę. 3/. Prokurator Generalny wobec 1 osoby wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 4/. Prezydent RP zastosował prawo łaski wobec 2 osób, które w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 1 osoba została skazana na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania, - 1 osoba została skazana na karę grzywny. 4/. Osoby, wobec których Prezydent RP zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 279 § 1 kk i art. 286 § 1 kk (włamania i wprowadzenie w błąd – 1 sprawa), - z art. 291 § 2 kk (paserstwo – 1 sprawa), 5/. W obydwu sprawach akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia: Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec 2 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: wykonanie orzeczonych kar grzywien, naprawienie szkody wyrządzonej przestępstwem, trudną sytuację rodzinną spowodowaną utratą pracy, trudną sytuację rodzinną spowodowaną niemożnością podjęcia pierwszej w życiu pracy zarobkowej przez młodocianego sprawcę, incydentalny charakter przypisanych czynów oraz pomyślne odbycie części okresu wymaganego do zatarcia skazania z mocy prawa. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej rozpatrzył 17 wniosków Prokuratora Generalnego w sprawie ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej decyzją z dnia 25. 10. 2004 r. zastosował prawo łaski wobec 2 osób i odmówił zastosowania prawa łaski wobec 15 osób. Informacja statystyczna. 1. Postępowanie ułaskawieniowe wobec 1 osoby zostało wszczęte w trybie żądanym na podstawie art. 567§2 kpk. W sprawie tej Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej – uwzględniając negatywne opinie Sądu orzekającego i Prokuratora Generalnego – odmówił zastosowania prawa łaski. W pozostałych sprawach postępowanie ułaskawieniowe zostało wszczęte w trybie zwykłym na podstawie art. 561 kpk. 2. Prokurator Generalny wobec 1 osoby wystąpił z pozytywnym wnioskiem do Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej o skorzystanie z prawa łaski. 3. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zastosował prawo łaski wobec 2 osób, przy czym osoby te w chwili ułaskawienia pozostawały na wolności, bowiem: - 1 osoba korzystała z odroczenia wykonania kary w trybie art. 151 kkw, - 1 osoba została skazana na karę pozbawienia wolności z warunkowym zawieszeniem wykonania na stosowny okres próby. 4. Osoby, wobec których Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej zastosował prawo łaski, były skazane za przestępstwa: - z art. 310§1, §2 i §3 kk (sfałszowanie i wprowadzenie w obieg pieniędzy, wypadek mniejszej wagi – 1 sprawa), - z art. 209§1 kk (uchylanie się od alimentów – 1 sprawa). 5. W 1 sprawie akt łaski dotyczył zarządzenia zatarcia skazania. Motywy ułaskawienia. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej podejmując decyzję o skorzystaniu z prawa łaski wobec wymienionych 2 osób miał na uwadze względy społeczne i humanitarne a przede wszystkim: wykonanie orzeczonej kary grzywny, trudną sytuację materialną wieloosobowej rodziny skazanego, pozostawanie bez pracy, popełnienie incydentalnego czynu, kontynuowanie nauki i prowadzenie ustabilizowanego trybu życia, zwolnienie z dozoru kuratora sądowego oraz odbycie znacznego okresu wymaganego do zatarcia skazania z mocy prawa.