12 stycznia 2004 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski wystąpił do Sejmu o ponowne rozpatrzenie przedłożonej mu do podpisu ustawy z dnia 18 grudnia 2003 r. o doświadczeniach na zwierzętach. Prezydent RP podejmując decyzję o przekazaniu ustawy Sejmowi do ponownego rozpatrzenia kierował się względami humanitarnymi i etycznymi, uznając za konieczne ograniczenie do minimum cierpienia zwierząt. W trakcie prac legislacyjnych Sejm odrzucił poprawki senackie określające pojęcie testu na zwierzętach oraz zabraniające przeprowadzania testów środków kosmetycznych i higienicznych. Prezydent RP zakwestionował nową definicję doświadczenia na zwierzęciu, która w jego opinii ogranicza zakres ochrony zwierząt doświadczalnych ze względu na wyłączenie przeprowadzania testów środków kosmetycznych. Za nieuzasadnione uznane zostało także wyłączenie komisji etycznych z nadzoru nad przebiegiem doświadczeń na zwierzętach oraz pozbawienie ich prawa decydowania o dopuszczalności przeprowadzania doświadczenia na zwierzęciu, powodującego ból i cierpienie, bez znieczulenia. Motywem prac ustawodawczych było dostosowanie prawa polskiego do standardów unijnych. Jednak w opinii Prezydenta RP argumenty na rzecz dostosowania prawa krajowego do prawa europejskiego nie mogą służyć pogorszeniu standardów ochrony zwierząt przewidzianych w obowiązującym w Polsce prawie, w szczególności gdy odpowiada ono już wymogom prawa unijnego. O zawetowanie ustawy wystąpiły krajowe i zagraniczne autorytety naukowe oraz organizacje zajmujące się ochroną zwierząt.