24 lutego 2004
24 lutego 2004 roku Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Aleksander Kwaśniewski z Małżonką rozpoczął oficjalną wizytę w Republice Indonezji.
Po przylocie para prezydencka wzięła udział w ceremonii oficjalnego powitania, a następnie Prezydent RP spotkał się z Prezydentem Republiki Indonezji Megawati Soekarnoputri.
W godzinach popołudniowych w obecności Prezydenta RP i Prezydenta RI, Minister Obrony Narodowej Jerzy Szmajdziński oraz indonezyjski minister odpowiedzialny za sprawy obronności A.M. Suprihadi, podpisali deklarację o współpracy w dziedzinie obronności. Przedstawiciel PAIIZ oraz jego indonezyjski odpowiednik podpisali umowę o współpracy gospodarczej.
Po spotkaniu z Prezydentem RI Prezydent RP Aleksander Kwaśniewski powiedział m.in.
Jestem w Indonezji po długiej nieobecności polskiego szefa państwa w tym kraju, bo aż 43 lata temu wydarzenie takie miało tu miejsce. Dziękuję Pani Prezydent Megawati za gościnę i serdeczność. Uzgodniliśmy, że będziemy wspierać obustronne kontakty na szczeblach politycznym, administracyjnym i parlamentarnym. Zapowiedziałem, że Polska będzie od 1 maja w UE, stając się jeszcze bardziej atrakcyjnym partnerem do współpracy gospodarczej, tym bardziej, że polska oferta na te rynki jest bardzo różnorodna, obejmuje zarówno przemysł zbrojeniowy, maszynowy, chemiczny, naftowy itd. Można tu znaleźć dobre projekty i dla Polski i dla Indonezji. Mówiliśmy też o współpracy wojskowej i rozmowy te będą kontynuowane. Jestem przekonany, że będą się także mnożyć kontakty naukowe i turystyczne. Zapewnialiśmy również siebie nawzajem o gotowości współpracy międzynarodowej.
Poniżej przekazujemy tekst toastu wygłoszonego przez Prezydenta RP Aleksandra Kwaśniewskiego w czasie obiadu oficjalnego wydanego przez Panią Prezydent Indonezji Megawati Soekarnoputri.
Szanowna Pani Prezydent, Panie i Panowie!
Jest mi bardzo miło gościć w Indonezji. Dziękuję, Pani Prezydent, za zaproszenie, za serdeczne przyjęcie i ciepłe słowa o Polsce. Dziesięć miesięcy temu mieliśmy zaszczyt podejmować Panią Prezydent w naszym kraju. Wizyta ta stała się ważnym impulsem dla rozwoju stosunków polsko-indonezyjskich. Dzisiaj pragnę, tu w Dżakarcie, z satysfakcją wyrazić przekonanie, że zrozumienie i współpraca między naszymi krajami stają się jeszcze bliższe.
To piękne miasto i jego gościnni mieszkańcy wywarli na mnie niezatarte wrażenie podczas mego krótkiego pobytu w 2000 roku. Miałem wówczas także okazję, aby głębiej poznać historię Indonezji. Jest ona barwna, fascynująca, ale i złożona. Myślę o dziejach sięgających VI wieku, z okresu świetności królestw Archipelagu Indonezyjskiego: Sriwidjaya, Mataram, Majapakit, integrujących duży obszar Azji Południowo-Wschodniej. Myślę także o pełnych dumy i poświęcenia zmaganiach o wolność. W XIX wieku oba nasze narody przeżywały podobnie dramatyczne losy, czego symbolem mogą być polskie zrywy niepodległościowe i powstanie księcia Diponegoro w 1825 roku.
Szanowni Państwo!
Niedługo będziemy obchodzić półwiecze nawiązania stosunków dyplomatycznych między naszymi krajami. Wzajemna sympatia ma długą tradycję. Pragnę tu przywołać historyczną wizytę, jaką złożył w Polsce w roku 1959 ojciec Pani Prezydent, Ahmad Sukarno. To wielka postać XX stulecia, bardzo znana i szanowana w moim kraju. Wielu Polaków pracowało w Indonezji, wspierając rozwój gospodarki i umacnianie obronności. Ramię w ramię służyli nasi żołnierze, uczestniczący w misjach pokojowych ONZ na Bliskim Wschodzie i w Kambodży.
W ostatnich latach nasze kraje przeżywały głębokie przemiany, które stały się drogą do sukcesów. Polska, po odzyskaniu w 1989 roku pełnej suwerenności, przebyła transformację ustrojową i gospodarczą, stała się obszarem intensywnego rozwoju, znacznie umocniła swoją pozycję na arenie międzynarodowej. Obecnie jesteśmy członkiem NATO i już za dwa miesiące znajdziemy się w Unii Europejskiej.
Trudno myśleć też bez uczucia podziwu o osiągnięciach Waszego kraju. Indonezja stała się w oczach świata symbolem sukcesu; ma znaczący udział w rozwoju całego regionu i procesach służących pokojowi. Z szacunkiem myślimy o zasługach Indonezji w budowaniu zaufania i współpracy między narodami, w konstruowaniu więzi integracyjnych w Azji Południowo-Wschodniej, m.in.w ramach ASEAN.
Wraz z wejściem Polski do Unii Europejskiej, otworzy się także nowy rozdział w historii stosunków polsko-indonezyjskich. Będziemy partnerami nie tylko poprzez relacje dwustronne, ale również w ramach procesu ASEM – dialogu między Unią Europejską a krajami Azji Południowo-Wschodniej. Jestem przekonany, że nasza współpraca nabierze dzięki temu dodatkowej dynamiki.
Polska i Indonezja prowadzą ożywioną działalność na licznych forach międzynarodowych. Znacząco angażujemy się w rozwiązywanie problemów współczesnego świata. Jesteśmy w gronie państw, które z determinacją stawiają czoła wielkiemu zagrożeniu naszych czasów, jakim jest międzynarodowy terroryzm. Wspólnemu bezpieczeństwu służą takie przedsięwzięcia, jak zaangażowanie Polski w misję stabilizacyjną w Iraku, czy zorganizowana przez Indonezję konferencja na wyspie Bali, w czasie której powołane zostało międzynarodowe centrum walki z terroryzmem.
Panie i Panowie!
Z satysfakcją stwierdzam, że nasze kraje – choć oddalone od siebie o tysiące kilometrów – łączy dzisiaj szczególna bliskość, zarysowana wyraźniej niż kiedykolwiek. Potwierdziły to rozmowy, jakie miałem okazję przeprowadzić z Panią Prezydent. Udane było spotkanie przedstawicieli polskiego i indonezyjskiego biznesu. Nasze kraje pozostają dla siebie atrakcyjnymi partnerami i mają sobie wiele do zaoferowania.
Szczególne szanse jawią się we współpracy gospodarczej i naukowo-technicznej. Liczę, że uda nam się zwiększyć obroty handlowe, bo wzajemny potencjał daleki jest od wyczerpania. Cieszę się z polsko-indonezyjskich umów kooperacyjnych dotyczących przemysłu lotniczego i obronnego, które właśnie są finalizowane. Mam nadzieję, że Indonezja uzna za atrakcyjne liczne projekty współpracy, które przedkładamy w dziedzinie energetyki, górnictwa, kolejnictwa, przemysłu chemicznego czy stoczniowych usług remontowych.
Znakiem czasu są międzyludzkie mosty łączące nasze kraje. Coraz więcej polskich turystów odwiedza Indonezję. Zainteresowaniem cieszy się w Polsce indonezyjska historia i kultura. Wzajemnym więziom dobrze służy Umowa o współpracy kulturalno-edukacyjnej, podpisana w czasie wizyty Pani Prezydent w Warszawie. Liczę na dalsze jej owoce, na inicjatywy wyłaniające się spoza sfery polityki, z organizacji pozarządowych, ze środowisk naukowych, artystycznych, medialnych. Bądźmy siebie ciekawi, wychodźmy sobie naprzeciw, rozwijajmy dialog ludzi i kultur.
Szanowna Pani Prezydent, Szanowni Państwo – pragnę wznieść toast:
-za nasze partnerstwo i dalszy rozwój współpracy między Polską a Indonezją,
-za pomyślność obu naszych krajów,
-za zdrowie Pani Prezydent i wszystkich tu obecnych naszych indonezyjskich przyjaciół!
*****