23 lutego 2005 roku w Belwederze odbyło się - z inicjatywy Sekretarza Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Barbary Labudy - spotkanie poświęcone profilaktyce uzależnień na polskich uczelniach.
W spotkaniu udział wzięli przedstawiciele władz szkół wyższych, a także przedstawiciele rządu, parlamentarzyści, działacze organizacji pozarządowych.
Celem spotkania była prezentacja dobrych praktyk w zakresie przedsięwzięć antynarkotykowych, realizowanych na kilku renomowanych uczelniach krajowych, a także wymiana doświadczeń, uwag i sugestii w zakresie skuteczniejszego zwalczania narkomanii w środowisku akademickim.
W trakcie spotkania swoje doświadczenia związane z przeciwdziałaniem narkomanii na uczelniach zaprezentowali m.in.: ks. prof. Mirosław Kalinowski z Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego oraz prof. Tomasz Borecki – rektor Szkoły Głównej Gospodarstwa Wiejskiego.
Prof. Witold Kosiński – prorektor ds. naukowych Polsko – Japońskiej Szkoły Technik Naukowych przeprowadził prezentację projektu portalu “Uczelni Wolnych od Uzależnień”
Podczas spotkania omówione zostały zasady funkcjonowania i współpracy w ramach “Sieci Uczelni Wolnych od Uzależnień”, powołany został sekretariat, “bank informacji” oraz inne struktury organizacyjne, służące uczelniom przy prowadzeniu działań profilaktycznych.
Zwracając się do zebranych Minister Barbara Labuda powiedziała m.in.:
Dziękuję wszystkim Państwu, którzy przyczyniacie się do poszerzania, informowania i wprowadzania programu.
Nigdy nikt nie zrobi niczego wielkiego sam, w pojedynkę, żadna nawet najlepiej zorganizowana uczelnia. Musi być współpraca z wieloma instytucjami, podmiotami, grupami osób: policji, organizacji młodzieżowych, kół naukowych, organizacji pozarządowych, samorządowych i oczywiście grup lekarzy - specjalistów od uzależnień. Czyli musimy wspólnie działać z wieloma instytucjami, muszą być zrobione badania na własnym terenie. Bardzo ważne jest również zmobilizowanie studentów do tego, żeby im się chciało i za to są nagrody, czyli szacunek, docenienie, poważanie, liczenie się z nimi. Przypuszczam, że studenci, którzy działają i są “noszeni na rękach” chętnie będą działać dalej i będą ściągać innych. Mają oni poczucie zintegrowania się z własną uczelnią, są z niej dumni.
Najnowsze
Najpopularniejsze
