Prezydentowi RP towarzyszył Sekretarz Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Dariusz Szymczycha.
Podczas uroczystości Prezydent RP otrzymał medal 80 – lecia Polskiego Radia.
Zwracając się do zebranych Prezydent RP powiedział:
Inaczej planowałem rozpocząć dzisiejsze wystąpienie, ale pozwólcie, że dołączę do słów żalu, który obejmuje nas wszystkich, że oto odszedł wielki Polak, wielki patriota, wybitny radiowiec, dziennikarz - Jan Nowak Jeziorański. To jest i świadek i twórca historii, to jest osoba, która do ostatnich swych godzin z niezwykłą energią, a żeby nie powiedzieć entuzjazmem uczestniczyła w tym wszystkim, co w Polsce dokonywało się, z wiarą w dobre skutki naszych czynów, ale tam gdzie trzeba również bardzo krytycznym. Człowiek legenda i wzór. Bardzo chciałbym, żeby w tych chwilach, kiedy żegnamy Jana Nowaka Jeziorańskiego jak najwięcej młodych ludzi chciało powtórzyć Jego postawę – wierności ojczyźnie, walki o niepodległość i umacnianie niepodległości, troski o rozwój państwa i jego demokratyczny charakter. Mówię o tym bardzo osobiście, bo miałem okazję do spotkań już jako Prezydent z Janem Nowakiem Jeziorańskim, choćby w trakcie obrad Kapituły Orderu Orła Białego i muszę powiedzieć, że każde z tych spotkań pozostanie w mojej pamięci i myślę, że pozostawało zawsze w pamięci wszystkich uczestników, bo to było połączenie misji, pasji, entuzjazmu, wielkiej mądrości i odpowiedzialności.
Cześć jego pamięci!
Polskie Radio zajmuje szczególną pozycję wśród instytucji naszego życia publicznego. Przede wszystkim dlatego, że od bardzo dawna nierozerwalnie łączy dwie cechy: wielką popularność i ogromne zaufanie społeczne. Jest w tej „konkurencji” liderem. Mówię o tym z radością, bo od najmłodszych lat należę – zapewne jak wszyscy tu obecni – do wiernych słuchaczy i do szczerych admiratorów Radia. Z uczuciem zaszczytu i ogromnej przyjemności objąłem Patronat Prezydenta RP nad obchodami osiemdziesięciolecia tej zasłużonej i powszechnie lubianej instytucji, a także przewodniczę Komitetowi Honorowemu rocznicowych uroczystości. Dziękuję za Medal 80 – lecia, który mi przed chwilą wręczył mi Pana Prezes.
Pan Prezes Marek Siezieniewski powitał nas przed chwilą w imieniu „społeczności radiowej”. Myślę, że to określenie doskonale oddaje specyfikę Polskiego Radia, które przez swą obecność w życiu każdego z nas, spełnia ważną rolę czynnika społecznej integracji. Dokonuje tego niezwykle skutecznie, w sposób urozmaicony odwołując się do wielorakich potrzeb słuchaczy. Od przekazywanych na gorąco informacji, poprzez wartościową ofertę kulturalną, muzyczną i literacką, poprzez pełne emocji relacje sportowe, aż po różnorodne programy edukacyjne.
Myślę, że takim działaniem radio publiczne ustanawia i realizuje pewien wzorzec. Gdybyśmy bowiem zapragnęli w jednym haśle określić nasze oczekiwania wobec publicznych mediów, to można być pewnym, że umacnianie polskiej tożsamości i budowanie państwowej wspólnoty okazałoby się najważniejszym zadaniem. Tak właśnie misję Polskiego Radia pojmowano już u jego początków. Otwierając, w roku 1926, pierwsze studio nadawcze w Warszawie, ówczesny premier Aleksander Skrzyński w inauguracyjnym przemówieniu podkreślał z naciskiem konieczność wspólnej pracy dla pomyślnej przyszłości Polski. „Jutro mamy zbudować własnym wysiłkiem – mówił – dlatego nie trzeba myśleć o sobie, nie trzeba myśleć o stronnictwach, tylko trzeba myśleć o tym jedynym celu Polski – naszej jedności” – tak apelował do antenowych słuchaczy, popatrzcie, posłuchajcie, jak brzmi to aktualnie.
Fakt, że Polskie Radio niezmiennie od lat znajduje się w czołówce instytucji publicznych, cieszących się największym zaufaniem społecznym, świadczy o tym, że ze swojego zadania – budowania tożsamości i wspólnoty – wywiązuje się doskonale. Źródeł sukcesu upatrywałbym w powszechnie tu obowiązującym wymogu fachowości i rzetelnej pracy, ale także w pielęgnowanym w Polskim Radiu szacunku do własnej tradycji. Etos radiowca, którego wyznacznikami są: poszanowanie słuchacza, kultura radiowego obyczaju oraz kultywowanie piękna i poprawności polskiego języka – przekazywany jest tu z pokolenia na pokolenie. I jest chroniony, a dowodem troski o chlubny dorobek i pełne zasług dziedzictwo jest choćby powołanie we własnej, wewnętrznej strukturze – Centrum Historii Polskiej Radiofonii.
Polskie Radio jest dziełem bardzo wielu ludzi. Dziennikarzy, pisarzy, aktorów, muzyków i muzykologów, spikerów i lektorów, menedżerów, inżynierów i techników dźwięku. Trudno wymienić wszystkich, nawet spośród najwybitniejszych postaci. W tej uroczystej chwili jednakże przywołajmy choćby kilka nazwisk-symboli: współzałożyciela Radia i animatora radiowego życia – doktora Zygmunta Chamca i pierwszej spikerki – Haliny Sztompkówny, Zbigniewa Świętochowskiego i Tadeusza Bocheńskiego, Edmunda Rudnickiego i Witolda Hulewicza, Jeremiego Przybory i Jerzego Wasowskiego, Władysława Szpilmana i Jana Webera, Jonasza Kofty i Jacka Janczarskiego. To oni, a także wszyscy inni ich wspaniali koledzy obdarowali nas tym wielkim przeżyciem i radością, jaką od osiemdziesięciu lat jest Polskie Radio. Od pierwszych komunikatów i transmisji z uroczystości państwowych, od przedwojennych „Dni powszednich państwa Kowalskich” i „Wesołej lwowskiej fali”, przez „Sygnały dnia”, wspaniałe koncerty i reportaże, przez „Matysiaków”, cotygodniowe msze, audycje z Iraku, aż po najnowszy cykl przedstawień radiowego teatru „na żywo”, rozpoczęty kilka dni temu poezją Juliana Tuwima.
Dziś Drodzy Państwo, a przede wszystkim Drodzy Słuchacze powiedzmy w tym uroczystym dniu inauguracji obchodów osiemdziesięciolecia Polskiego Radia – dziękujemy i chylimy głowę przed zasługami wszystkich radiowców. Jesteśmy wdzięczni za Waszą codzienną obecność i wierzymy w Waszą dobrą przyszłość na kolejne dekady. Wieszczono, że radio nie sprosta konkurencji telewizji, innych nowoczesnych mediów, a za każdym razem okazywało się, że daje sobie radę, że jest potrzebne, że jest obecne, że jest słuchane. Bo tak musi być Drodzy Państwo – ze względu na emocje, ze względu na dźwięk, na muzykę, a przede wszystkim ze względu na słowo, które do nas dociera, bo przecież na samym początku i najpierw było słowo. Wszystkiego dobrego Polskiemu Radiu na kolejne dekady.
Najnowsze
Najpopularniejsze
