Uczestnicy

uroczystości pogrzebowych

śp. Włodzimierza Smolarka

Szanowna Rodzino!

Szanowni Uczestnicy uroczystości!

Nagła śmierć Włodzimierza Smolarka to bolesny cios dla Jego bliskich oraz przyjaciół i kolegów. Ale to również wielka, niemal osobista strata dla wielu polskich i zagranicznych kibiców futbolu. Dla wszystkich, którzy pamiętają wspaniałe występy Pana Włodzimierza w reprezentacji narodowej i w rozgrywkach klubowych, którym na samo wspomnienie Jego błyskotliwych akcji i bramek wciąż mocniej biją serca.

Był wielkim polskim sportowcem – mistrzem, który uczył się od mistrzów, grał ramię w ramię z polskimi mistrzami przeciw innym mistrzom światowego formatu, a także wyszukiwał i trenował przyszłych mistrzów młodszego pokolenia. Uosabiał to, co szczególnie cenimy u piłkarza: nieustanną wolę walki popartą techniką oraz fizyczną i psychiczną wytrzymałością. Zgodna współpraca z drużyną była odzwierciedleniem charakteru Zmarłego, powszechnie lubianego i szanowanego za swoją koleżeńskość, uczynność, dystans wobec siebie i humor.

Pisząc tych kilka słów pożegnania jako Prezydent Rzeczypospolitej ze szczególnym wzruszeniem wracam pamięcią do chwil, gdy dzięki zwycięstwom drużyny z białym orłem na piersiach Polacy przeżywali chwile wielkiej radości i narodowej dumy. Sukcesy Włodzimierza Smolarka były sukcesami nas wszystkich. Dzięki Niemu dotrzymywaliśmy pola światowym piłkarskim potęgom, nawet wtedy, gdy nie dawano nam większych szans.

W uznaniu wybitnych osiągnięć sportowych śp. Włodzimierza Smolarka oraz pragnąc uhonorować Jego dokonania w pracy na rzecz rozwoju sportu i kultury fizycznej, podjąłem decyzję o pośmiertnym odznaczeniu Go Krzyżem Kawalerskim Orderu Odrodzenia Polski. Wraz z rzeszami moich rodaków pragnę powiedzieć: dziękujemy, Panie Włodzimierzu. Raz jeszcze serdecznie dziękujemy. Będziemy pamiętać.

Rodzinę Zmarłego, krewnych, przyjaciół oraz żegnających dzisiaj swojego dawnego kolegę piłkarzy, sportowców i działaczy proszę o przyjęcie serdecznych wyrazów współczucia.