Żegnamy dzisiaj kardynała Józefa Glempa, Prymasa Polski. Jego życie, działalność i zasługi należą już do historii Kościoła i do historii naszego kraju. On sam stoi już przed Panem wszystkich dziejów. Był prymasem czasów trudnej rzeczywistości, rzeczywistości stanu wojennego i czasów niełatwej, wielkiej zmiany przełomu lat 80. I 90. Był także prymasem okresu wielkiego budowania Polski wolnej i demokratycznej.

Przede wszystkim był człowiekiem Kościoła, przez wiele lat przewodniczył Episkopatowi Polski, przez wiele lat pełnił szczególną, historycznie ukształtowaną rolę prymasa Polski. Był także dobrym synem Ojczyzny, głębokim patriotą, zdolnym do działania nie tylko w imię patriotycznych emocji, ale i w imię racjonalnej oceny sytuacji, spokojnej oceny racji stanu i narodu.

W dramatycznym okresie stanu wojennego pragnął ustrzec Polskę przed rozlewem bratniej krwi, a pamiętamy, że krew wtedy się polała i wiemy, że mogło być jej o wiele więcej.

Z jego nazwiskiem będzie związana pamięć wielu polskich rodzin, także i mojej rodziny, o opiece i wsparciu Prymasowskiego Komitetu Obrony Osobom Pozbawionym Wolności i rodzin.

Gdy stało się to możliwe, był zwolennikiem dialogu i porozumienia. Troszczył się o narodową jedność w sprawach najważniejszych. Dzisiaj, z odległej już perspektywy widzimy jak bardzo w jego poczucie umiaru i spokojnej odwagi przydały się Polsce w czasach trudnych. Tak samo jak i jego życzliwość, skromność, bezpośredniość w relacjach z ludźmi – to wszystko pozostanie w naszej wdzięcznej pamięci.

Żegnamy kardynała Józefa Glempa, Prymasa Polski z przekonaniem, że dobrze zasłużył się Ojczyźnie. W imieniu Rzeczpospolitej składam hołd Jego pamięci i moje gorące podziękowanie.