28 maja 2006 roku podczas oficjalnego pożegnania na lotnisku Balice, Prezydent RP Lech Kaczyński odbył rozmowę w cztery oczy z Papieżem Benedyktem XVI.
Następnie, Prezydent RP uroczyście pożegnał Jego Świątobliwość Benedykta XVI, kończącego pielgrzymkę w Polsce.

Poniżej przekazujemy treść wystąpienia Prezydenta RP:

Wasza Świątobliwość!
Czcigodny Ojcze Święty!

Dziękujemy serdecznie Waszej Świątobliwości za te wszystkie poruszające, tak bliskie nam treści papieskich przemówień i homilii, które usłyszeliśmy w Warszawie, w Częstochowie - na Jasnej Górze, w Krakowie, w Wadowicach, w Łagiewnikach i w Kalwarii Zebrzydowskiej. Za tak liczne świadectwa głębokiej łączności z Osobą i dziełem naszego wielkiego Rodaka Jana Pawła II. Za podjęte, Jego śladem, dzieło umacniania w wierze. Dziękujemy za ukazanie nam, że wiara wytycza drogę pokoju i poszanowania godności człowieka.

Dziękujemy, Ojcze Święty, za przesłanie troski i miłości skierowane do ludzi młodych. Wśród zwątpień współczesnych czasów młodzież usilnie poszukuje duchowej podpory. Szczególna atmosfera spotkań z młodzieżą na krakowskich Błoniach, ale i pod „papieskim” oknem Pałacu Arcybiskupów z pewnością przetrwa w sercach młodych Polaków.

Z szacunkiem zapamiętamy także ekumeniczny wymiar papieskiej pielgrzymki. Potrzebę dialogu między religiami i wyznaniami Polacy rozumieją od wieków. Wiedzą ją jako konieczną w dzisiejszym świecie, służącą wzajemnemu wzbogacaniu się, pojednaniu i przyszłości.

Przejmującą wymowę miała wizyta Waszej Świątobliwości w byłym niemieckim obozie koncentracyjnym Auschwitz-Birkenau i modlitwa w intencji ofiar zagłady. Obecność w miejscu zaplanowanego barbarzyństwa, którego ofiarą padły narody, ale przede wszystkim naród żydowski, także przedstawiciele narodu polskiego, romskiego i wielu, wielu innych to jeszcze jeden wymowny znak dany światu przez Ojca Świętego. Zapamiętamy to wydarzenie jako przesłanie aby nigdy człowiek nie pogardzał swoim bratem w człowieczeństwie. Tylko droga szacunku, prawdy i miłości, prowadzi do prawdziwego pojednania i dialogu między narodami i religiami świata. Polacy, tak boleśnie doświadczeni w swej historii, szczególnie rozumieją i dzielą to wskazanie.

Dziękujemy, Ojcze Święty, za okazywaną Polsce i Polakom życzliwość, za wszystkie słowa pamięci i ojcowskiej troski.

Pragnę też podziękować za spotkanie z moją rodziną. Za serdeczność oraz ciepło tego spotkania, za dobroć i życzliwość, których doświadczyłem ja, a także moi bliscy, za wspólną modlitwę. Podczas swojego pielgrzymowania byłeś blisko, Ojcze Święty, prawdziwej Polski. Tej Polski, którą Papież-Polak w Akcie Zawierzenia oddał Jasnogórskiej Matce. Tej, której symbolem stała się złota papieska róża, dar Pawła VI z okazji Tysiąclecia Chrztu Polski. Przywiozłeś Polsce i Jasnej Górze ten dar, Ojcze Święty, po czterdziestu latach przechowywania w Watykanie.

Wasza Świątobliwość, Ojcze Święty!

Pragnę zapewnić, że będziemy z uwagą wsłuchiwać się w Twoje słowa. Że będziemy w nich szukać drogowskazu, jak najlepiej wypełniać w naszym codziennym życiu towarzyszące tej pielgrzymce przesłanie – „Trwajcie mocni w wierze”. Pozostajemy umocnieni w przekonaniu o konieczności poszanowania zasad moralnych, pielęgnowania wiary chrześcijańskiej i czerpania z jej bogactw.

Żegnamy Cię, Ojcze Święty, życząc szczęśliwego powrotu do Stolicy Piotrowej.
Zachowujemy pamięć wspólnego z Tobą pielgrzymowania. Pozostajemy wzmocnieni w naszych sercach i umysłach. Jeszcze raz dziękujemy za wszystko, co nam ofiarowałeś.
Już od dziś, Rzeczpospolita i Naród Polski, oczekują, Ojcze Święty, na ponowne spotkanie z Tobą na polskiej ziemi. Dziękujemy.