29 sierpnia 2007 r. z wizytą do Polski przybyła delegacja kongresmanów amerykańskich i dysydentów kubańskich. Wieczorem goście spotkają się na uroczystej kolacji w Belwederze z Sekretarzem Stanu w Kancelarii Prezydenta RP Michałem Kamińskim.

30 sierpnia 2007 r. (czwartek) o godz. 10:00 goście złożą kwiaty na grobie Księdza Jerzego Popiełuszki, a o godz. 15:00 w Sheraton Warsaw Hotel (Warsaw Room, I piętro) odbędzie się spotkanie z dziennikarzami. Organizatorem wizyty jest Fundacja Wolność i Demokracja. Szczegółowych informacji udziela p. Tomasz Pisula, Prezes Fundacji – nr tel. kom: 501 718 256.

31 sierpnia obie delegacje udadzą się do Lubina, gdzie wezmą udział w obchodach XXVII Rocznicy Podpisania Porozumień Sierpniowych i XXV Rocznicy Zbrodni Lubińskiej.

Poniżej przekazujemy biogramy gości.

Kongresmani:

Albio Sires - demokratyczny kongresman ze stanu New Jersey. Urodził się na Kubie skąd w 1962 roku wyemigrował wraz z rodziną do stanu New Jersey w USA. Często zmieniał przynależność partyjną: w latach 70-tych wstąpił do Partii Demokratycznej, następnie w 1985 r. przeszedł do Partii Republikańskiej. Wystąpił z niej w 1994 r. zostając politykiem niezależnym, by już po czterech latach na nowo stać się członkiem Partii Demokratycznej. Zanim został kongresmanem, Albio Sires pełnił liczne funkcje szczebla stanowego: w latach 1995 -2007 sprawował urząd burmistrza West New York w stanie New Jersey (wykazał się wówczas dużą skutecznością w walce z przestępczością – za kadencji Siresa jej statystyki spadły o połowę), w latach 2002-2006 pełnił natomiast funkcję speakera Zgromadzenia Ogólnego New Jersey. W wyborach z listopada 2006 r. Albio Sires wybrany został z 13 okręgu New Jersey do Izby Reprezentantów USA.

Lincoln Diaz-Balart - republikański kongresman z Florydy. Studiował prawo w Stanach Zjednoczonych i Hiszpanii. W latach 1989-92 członek Izby Reprezentantów stanu Floryda, a następnie do 1992 r. członek lokalnego senatu. Nieprzerwanie od 1993 r. zasiada w federalnej Izbie Reprezentantów. Obok Ileny Ros-Lehtinen uchodzi za czołowego przedstawiciela interesów antykomunistycznej Narodowej Fundacji Amerykanów Kubańskiego Pochodzenia (CANF). M.in. z inicjatywy Lincolna Diaz-Balarta doszło w 2006 r. do włączenia do przyjętej przez Kongres ustawy rozluźniającej embargo na handel z Kubą zapisu zakazującego udzielania Hawanie rządowych pożyczek i kredytów. Lincoln jest siostrzeńcem pierwszej żony Fidela Castro, Mirty Diaz-Balart, która po rozwodzie z mężem uciekła w 1956 r. do Stanów Zjednoczonych.

Mario Diaz-Balart – republikański kongresman z Florydy, brat Lincolna Diaz-Balarta. Ukończył University of South Florida w Tampie. W latach 1988-92, a następnie 2000-2002 był członkiem Izby Reprezentantów stanu Floryda. Od 2003 r. zasiada w Izbie Reprezentantów USA. Mario jest siostrzeńcem pierwszej żony Fidela Castro, Mirty Diaz-Balart.

Dysydenci:

Huber R. Matos-Benitez - Prezydent Cuban Independiente y Democratica (CID) Był jednym z oficerów Armii Powstańczej w randze majora. Po roku 1952 działał przeciwko rządowi Batisty i wyjechał na Costa Ricę, gdzie stworzył oddział partyzantów działający następnie w górach Sierra Maestra. Z powodu swojego zagorzałego antykomunizmu popadł w konflikt z Fidelem Castro. Aresztowany i skazany na 20 lat więzienia po tym, jak w publicznym liście wycofał się z Rewolucji, będącej pod coraz większym wpływem komunistów. W więzieniu był ofiarą tortur. Opuścił więzienie w październiku 1979 roku. Jest Prezydentem "Cuba Independiente y Democratica" (CID) – organizacji non-profit działającej na rzecz praw człowieka i wolności na Kubie. Jest działaczem kubańskiego ruchu na rzecz demokracji

Javier de Céspedes – współzałożyciel i Prezydent Directorio Democratico Cubano Podróżował do ponad 30 krajów w Ameryce Łacińskiej, Europie i Azji organizując wsparcie dla obywatelskiego odrodzenia Kuby. W październiku 1998 roku zaprezentował 500 uczestnikom III Międzynarodowej Konferencji Praw Człowieka w polskim Parlamencie film nagrany na Kubie, w którym matki więźniów politycznych apelowały o solidarność. Podróżował także na Kubę spotykając się z liderami wewnętrznej opozycji i podpisując “Umowę dla demokracji”.

Calixto Navarro - Directorio Democratico Cubano Współzałożyciel i dyrektor wykonawczy Directorio Democratico Cubano.

Angel F. De Fana – były kubański więzień polityczny, Prezydent "Plantados hasta la Libertad y la Democracia". Działalność w opozycji antykomunistycznej rozpoczął w połowie lat 60-tych w Democratic Martiano Movement (MDM). Aresztowany 10 września 1962 roku i skazany na 20 lat więzienia przez wojskowy trybunał w La Cabaña. Po odbyciu wyroku został ponownie skazany na rok więzienia za odrzucenie udziału w Planie Rehabilitacji i Reedukacji. Uwolniony w kwietniu 1983 roku, wyjechał do Wenezueli, gdzie przyłączył się do Ruchu na rzecz Niepodległej i Demokratycznej Kuby (CID). Uczestniczył w uruchomieniu stacji radiowej „Głos CID” nadającej audycje na Kubę. Po przybyciu do Stanów Zjednoczonych został dyrektorem "Plantados until Freedom and Democracy in Cuba”. Głównym zadaniem organizacji jest wspieranie kubańskich więźniów politycznych oraz działaczy opozycji demokratycznej.

Rolando Behar - Dyrektor Cuban Liberal Union Były kubański więzień polityczny skazany na 3 lata więzienia. W 1979 roku, gdy Castro pozwolił niektórym byłym więźniom politycznym opuścić kraj, wyjechał do Wenezueli, a następnie do Stanów Zjednoczonych. The Union Liberal Cubana (ULC) jest partią polityczną na wychodźstwie, której zadaniem jest popularyzacja na Wyspie idei demokracji, praw człowieka i gospodarki rynkowej. The Cuban Liberal Union jest prowadzona przez znanego kubańskiego intelektualistę Carlosa Alberto Montanera, mieszkającego w Madrycie.

Armando De Armas Pisarz, autor esejów. Przesłuchiwany przez policję polityczną w 1985 roku w związku z oskarżeniem o próbę opublikowania za granicą eseju "Félix Varela y las ideas democráticas”. Włączył się w ruch na rzecz praw człowieka i kultury niezależnej. Uciekł z aresztu w Minas, po zatrzymaniu pod zarzutem prowadzenia akcji nieposłuszeństwa przeciwko przemocy reżimowej policji. Uciekł z Kuby drogą morską w roku 1994 z grupą przyjaciół, uciekając pogoni oddziału patrolującego. Po przepłynięciu 600 mil dotarł do wybrzeży Stanów Zjednoczonych. W roku 1999 spisał swoje wspomnienia, opublikowane w niemieckim magazynie Lettre International. W 1995 roku przeżył katastrofę morską statku Sun Down II, będącego częścią flotylli kubańskich uchodźców płynących z Key West, by zaprotestować u wybrzeży Kuby. Założyciel i członek oddziału London Pen Club w Miami (Pen Club Kubańskich Pisarzy na Uchodźstwie).

Sylvia G. Iriondo Przybyła do Stanów Zjednoczonych w wieku 15 lat, w roku 1960. Wkrótce rozpoczęła działalność jako wolontariusz w International Rescue Committee (IRC), pierwszej organizacji, która otworzyła drzwi dla kubańskich uchodźców politycznych. W roku 1961 rozpoczęła pracę w Centrum dla Uchodźców Kubańskich w Departamencie Zdrowia Stanu Floryda. Działa w wielu organizacjach humanitarnych. 24 lutego 1996 roku wyleciała z misją humanitarną, mającą za zadanie ratowanie Kubańczyków próbujących dostać się na Florydę. Nieuzbrojone, cywilne samoloty na rozkaz Fidela Castro zostały zaatakowane w międzynarodowej przestrzeni powietrznej przez kubańskie MIGi. W wyniku ataku zginęło 4 pilotów i pasażerów.

Mauricio Claver-Carone Dyrektor wykonawczy niezależnej organizacji Cuba Democracy Advocates w Waszyngtonie, wspierającej zmiany na Kubie w kierunku demokracji, rządów prawa i wolnego rynku. Do grudnia 2003 roku pracował jako prawnik w Departamencie Skarbu, pracował także w The Catholic University of Americas School of Law, oraz w The George Washington Universitys National Law Center.

Pedro J. Fuentes-Cid Jako młody człowiek pracował w Ministerstwie Spraw Zagranicznych rządu rewolucyjnego. Następnie przyłączył się do Frontu Wyzwolenia Narodowego, założonego przez profesora Uniwersytetu w Hawanie Aureliano Sáncheza Arango w roku 1961 w celu przywrócenia kubańskiej demokracji. Odbył 16 lat z zasądzonych 30 lat więzienia. Wyjechał do Wenezueli, następnie do Miami. Założył organizację Ex-Club, działającą na rzecz byłych kubańskich więźniów politycznych, niosącą pomoc prawną i podejmującą działania na rzecz wolności i demokracji na Kubie.

Pedro Peñaranda Prezydent Municipios de Cuba en el Exilio Na uchodźstwie od 1960 roku. Aktywista walczący o wolność na Kubie. Jest Prezydentem Cuban Municipalites in the Exile, obywatelskiej i patriotycznej organizacji not-for-profit zrzeszającej tysiące uchodźców kubańskich.