18 listopada 2008 w Muzeum Literatury w Warszawie odbyła się uroczystość 75-lecia powołania Polskiej Akademii Literatury. Podczas uroczystości odczytano list Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego skierowany do organizatorów i uczestników uroczystości. Przekazujemy treść listu:

"Serdecznie pozdrawiam wszystkich zgromadzonych w warszawskim Muzeum Literatury na uroczystości 75-lecia powołania Polskiej Akademii Literatury. Cieszę się, że w tych dniach, kiedy świętujemy 90. rocznicę odzyskania niepodległości przez Rzeczpospolitą, środowiska pisarskie i badawcze postanowiły przypomnieć o tym ważnym jubileuszu.

Odrodzenie Polski po blisko półtorawieczu zaborów przyniosło naszemu narodowi spełnienie marzeń o własnej przestrzeni wolności, w której wszyscy mogliby swobodnie rozwijać własne talenty, w ten sposób przyczyniając się także do pomnażania dobra wspólnego. W poezji i prozie pierwszych lat międzywojnia zapisane są trwałe świadectwa olbrzymiego entuzjazmu, z jakim polskie społeczeństwo powitało Drugą Rzeczpospolitą. Również później – w okresie rządów pomajowych, Wielkiego Kryzysu i narastającego w latach trzydziestych totalitarnego zagrożenia – pisarze w formie artystycznej przedstawiali nasze zbiorowe doświadczenia, nie stroniąc od wskazywania bolesnych i trudnych stron polskiej rzeczywistości społecznej i politycznej.

Wszystko to sprawiło, że niezwykle wysoki autorytet, jakim od czasów romantyzmu cieszyli się w naszym kraju ludzie pióra, również w dwudziestoleciu pozostał udziałem literatów. Nazywano ich sejsmografami rzeczywistości, gdyż dawali wyraz powszechnym odczuciom, a nierzadko nawet sumieniami narodu, kiedy upominali się o sprawiedliwość dla osób i grup społecznych cierpiących z powodu różnych niedostatków. To uznanie dla rangi zawodu pisarza w życiu narodu skłoniło władze Rzeczypospolitej do ustanowienia Polskiej Akademii Literatury, która zainicjowała swoją działalność w przeddzień 15. rocznicy odrodzenia ojczyzny, mając za protektorów i członków honorowych m.in. Marszałka Józefa Piłsudskiego i Prezydenta Ignacego Mościckiego.

Tamte wydarzenia, które mimo, że nie obyły się bez kontrowersji przy doborze obsady akademików, świadczą w pierwszym rzędzie o ogromnym zainteresowaniu i powadze,
z jaką traktowano wówczas sprawy kultury. Jestem przekonany, że ówczesna temperatura sporów ideowych, a zarazem – i przede wszystkim – ich wysoki poziom merytoryczny, mogą być pomocne przy ocenie kondycji polskiej kultury i debaty publicznej obecnej doby.

Życzę Państwu, aby dzisiejsze spotkanie stało się okazją do dyskusji na ten temat i przyniosło wiele ciekawych refleksji oraz inspiracji do dalszych badań dziejów literatury i kultury okresu międzywojennego."