Stanisław Parysz (o. Medard) urodził się w 1913 r. w Haczowie. Posługę w Zakonie OO. Kapucynów rozpoczął we wrześniu 1929 r. Święcenia kapłańskie otrzymał 1 maja 1939 r. Podczas Powstania Warszawskiego odznaczył się jako kapelan Armii Krajowej, niosąc duchową pomoc powstańcom oraz ludności cywilnej w Centralnym Szpitalu Powstańczym przy ul. Długiej. Został ranny, kiedy próbował pomóc młodemu, rannemu powstańcowi. Niosącego pociechę duchową o. Medarda można było spotkać również w kościele OO. Dominikanów oraz w schronach przy ulicach Miodowej, Długiej, Freta i Podwale. Za swoją bohaterską postawę był przedstawiony do odznaczenia Krzyżem Walecznych. Po wojnie otrzymał Krzyż Armii Krajowej. W latach 1953-1956 pełnił posługę w Krośnie, gdzie wybudował kaplicę Matki Bożej. W latach 1959 – 63 był rektorem kościoła w Tenczynie. Rozpoczął tam budowę nowej świątyni, której budowę wstrzymały władze komunistyczne. Od 1979 r. pełni posługę w parafii pw. św. Antoniego w Nowej Soli. Życie o. Medarda to blisko 70 lat działalności kapłańskiej.
29 maja 2008
Prezydent RP Lech Kaczyński nadał Krzyż Oficerski Orderu Odrodzenia Polski uczestnikowi Powstania Warszawskiego o. Stanisławowi Paryszowi (o. Medard) za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej i za działalność duszpasterską.