26 marca 2008 r. Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński nadał Emmie Klarze Rokickiej ps. „Klara” Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski. Order został nadany za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej.

***

Emma Klara Rokicka ps. „Klara" urodziła się 16 marca 1905 r. w Tumiszewie. Od listopada 1939 r. zaangażowała się w organizowanie pomocy osobom zagrożonym aresztowaniem przez Niemców na terenie powiatów nieszawskiego i kolskiego, przerzucając ich na teren Generalnej Guberni. Od maja 1940 r. za tę działalność była poszukiwana przez Gestapo. Z początkiem 1941 r., w obawie przed aresztowaniem, przeniosła się do Warszawy, gdzie kontynuowała działalność konspiracyjną, zajmując się kolportażem prasy podziemnej. W styczniu 1943 r. została zaprzysiężona do służby w Armii Krajowej w Obwodzie Ochota. Ukończyła konspiracyjny kurs sanitarny. W czasie Powstania Warszawskiego uczestniczyła w nieudanym ataku na koszary Schutzpolizei znajdujące się w Domu Akademickim przy Placu Narutowicza, następnie walczyła w Zgrupowaniu „Reduta Kaliska" pod dowództwem por. Andrzeja Chuczewskiego „Gustawa" jako sanitariuszka w szpitalach powstańczych znajdujących się kolejno przy Placu Narutowicza, przy ulicy Barskiej i Jotejki. 12 sierpnia 1944 r., po zajęciu dzielnicy przez wojska niemieckie, nie pozostawiła rannych powstańców. Była świadkiem zbrodniczych represji Brygady SS "RONA" stosowanych zarówno wobec powstańców warszawskich, jak i cywilnej ludności Ochoty w rejonie Zieleniaka. Po upadku Powstania Warszawskiego została wywieziona w kolumnie ludności cywilnej wraz z rannym powstańcem znajdującym się pod jej opieką do obozu przejściowego w Pruszkowie.