Obława Augustowska to największa zbrodnia popełniona na Polakach po zakończeniu II wojny Światowej przez jednostki Armii Czerwonej i Wojska Wewnętrzne NKWD ZSRR przy współpracy funkcjonariuszy Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego, Milicji Obywatelskiej i miejscowych konfidentów. W lipcu 1945 r. z ówczesnych powiatów: augustowskiego, suwalskiego i północnej części sokólskiego zatrzymano około 2000 osób i wyselekcjonowano i wywieziono w nieznanym kierunku około 600 Polaków podejrzanych o przynależność lub współpracę z polskim podziemiem niepodległościowym. Do dziś nie jest znane miejsce ich wiecznego spoczynku. Latem 1991 r. w Gibach, według projektu prof. Andrzeja Strumiłło, wybudowano pomnik ku czci zaginionych. Tegoroczne obchody 63-tej rocznicy Obławy Augustowskiej 1945 r. odbyły się dzięki staraniom władz samorządowych oraz białostockiego Oddziału Pamięci Narodowej. Honorowy patronat nad uroczystościami objął Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej Lech Kaczyński.

W ramach obchodów 19 lipca 2008 r. w Augustowie odbyło się spotkanie z prof. Dr.hab. Januszem Kurtyką- Prezesem Instytutu Pamięci Narodowej - Komisji Ścigania Zbrodni Przeciwko Narodowi Polskiemu oraz przedstawiono przegląd filmów dokumentalnych poświęconych obławie augustowskiej.

20 lipca 2008 r. w kościele p.w. Św.Anny w Gibach odbyła się uroczysta Msza Święta celebrowana przez Jego Ekscelencję Księdza Biskupa Romualda Kamińskiego, Biskupa Pomocniczego Diecezji Ełckiej. Po mszy świętej nastąpił dalszy ciąg uroczystości - przemarsz pod krzyż – pomnik, przy którym odczytano wystąpienia okolicznościoweoraz złożono kwiaty.

W imieniu Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej Lecha Kaczyńskiego w uroczystościach 20 lipca 2008 r. uczestniczyła Doradca Prezydenta RP Anna Gręziak, która podczas uroczystości złożyła wieniec przy pomniku zaginionych w Gibach oraz odczytała list Prezydenta RP skierowany do organizatorów i uczestników uroczystości.

Przekazujemy treść listu Prezydenta RP:

"Serdecznie pozdrawiam organizatorów i uczestników obchodów 63. rocznicy tragicznych wydarzeń na Suwalszczyźnie, które zapisały się w historii jako Obława Augustowska, zwana także lipcową. Gdy miliony osób na całym świecie wciąż świętowały zakończenie II wojny światowej, jednocześnie rozgrywał się dramat Polski podziemnej i jej sił zbrojnych, przeciwstawiających się wprowadzeniu w kraju obcych rządów. Jednym z epizodów tej heroicznej walki jest akcja, którą w lipcu 1945 roku, na terenie ówczesnych powiatów augustowskiego, suwalskiego i sokólskiego, przeprowadziły połączone siły Armii Czerwonej, NKWD, Ludowego Wojska Polskiego, Milicji Obywatelskiej oraz Urzędu Bezpieczeństwa Publicznego. Zatrzymano wtedy prawie 2000 osób podejrzanych o udział w partyzantce niepodległościowej lub o jej sprzyjanie, w tym kobiety, osoby starsze i dzieci. Uwięzieni byli przetrzymywani w nieludzkich warunkach obozów filtracyjnych, przesłuchiwani i torturowani. Część zatrzymanych osób, w liczbie około sześciuset, wywieziono w nieznanym kierunku. Ich los do dziś nie jest znany; najprawdopodobniej zostały one zamordowane.  Owa haniebna operacja budzi oburzenie, a także współczucie dla jej ofiar.

Jednak odruch moralnego sprzeciwu wywołuje również rzucające się w oczy zakłamanie, które w powieściowej metaforze tak trafnie uchwycił George Orwell. Oto obrońcy narodu i państwa polskiego, zostają nazwani bandytami i wrogami ludu, przestępcami, z którymi nie toczy się bitew, ale na których urządza się obławy. Przemoc i represje zyskały miano aktu sprawiedliwości i przywracania porządku publicznego. Przeciwko temu kłamstwu walczyli na mazurskiej ziemi żołnierze Polskiego Związku Powstańczego. Ponad 40 lat później o prawdę - prawdę o losie ofiar Obławy Augustowskiej - upomnieli się członkowie Obywatelskiego Komitet Poszukiwań Mieszkańców Suwalszczyzny Zaginionych w Lipcu 1945 roku. Dzisiaj prawdy tej poszukują również pracownicy pionu śledczego Instytutu Pamięci Narodowej.  Obejmując honorowym patronatem obchody 63. rocznicy Obławy Augustowskiej, pragnę wyrazić głęboki szacunek i uznanie mieszkańcom Suwalszczyzny, a także wszystkim instytucjom społecznym i państwowym, które zabiegają o podtrzymanie pamięci o tych, którzy za swoją wierność ojczyźnie oraz za umiłowanie prawdy i wolności zapłacili cenę bardzo wysoką - niejednokrotnie cenę najwyższą. Wspieranie tych działań jest jednym z ważniejszych zadań, jakie postawiłem sobie obejmując urząd Prezydenta Rzeczypospolitej, i zadanie to będę nadal konsekwentnie realizował. Dziękując za wspaniałą inicjatywę, jaką jest dzisiejsza uroczystość, życzę wszystkim Państwu umocnienia ducha patriotycznego oraz inspirującej refleksji nad dziejami walk o Polskę wolną, sprawiedliwą i bezpieczną."