Flaga narodowa jest jednym z najważniejszych znaków polskiej państwowości. Dla Polaków biało–czerwone barwy nigdy nie były jedynie elementem ceremonialnym. Były znakiem trwania narodu i Rzeczypospolitej także wówczas, gdy państwo nie mogło istnieć w sensie formalnym.

Flaga powiewająca nad Pałacem Prezydenckim jest symbolem suwerenności Rzeczypospolitej i wyrazem ciągłości władzy państwowej. Oznacza obecność instytucji państwa i trwałość urzędu. Zwyczaj podnoszenia flagi na siedzibie głowy państwa jest utrwalonym elementem porządku konstytucyjnego, kultury symbolicznej i protokołu państwowego. W polskich realiach ma on jednak znaczenie szczególne – zakorzenione w pamięci historycznej i doświadczeniu długotrwałej walki o niepodległość.

Biało–czerwone barwy towarzyszyły Polakom wszędzie tam, gdzie rozstrzygały się losy polskiej wolności, godności i państwowości. Flaga była znakiem nadziei, wspólnoty i wierności Rzeczypospolitej.

Dziś flaga nad Pałacem Prezydenckim przypomina, że Rzeczpospolita Polska jest państwem wolnym i suwerennym. Jest znakiem ciągłości – od pierwszych koronacji królewskich po współczesną Rzeczpospolitą. Jest także zobowiązaniem: do troski o państwo, do odpowiedzialności za jego przyszłość oraz do szacunku wobec wspólnoty narodowej, którą symbolizuje.