Organizatorzy i Uczestnicy obchodów
45. rocznicy utworzenia NSZZ „Solidarność”
na Uniwersytecie Warszawskim
Szanowni Państwo,
Sierpień 1980 i utworzenie Niezależnego Samorządnego Związku Zawodowego „Solidarność” to jedne z najdonioślejszych wydarzeń we współczesnej historii naszego narodu. Odmieniły one oblicze Polski oraz wpłynęły na losy Europy i świata. Powstanie tego 10–milionowego ruchu, nad którym komuniści nie mogli sprawować kontroli, ogromnie osłabiło autorytarny system dławiący Polaków i inne narody poddane sowieckiej dominacji. Ta potężna fala wolności ostatecznie obaliła reżim.
Nic chyba bardziej nie złościło i nie przerażało władz PRL, a także rządzących na Kremlu – niż to, że niezależny związek zawodowy wyrażał ideę autentycznej społecznej solidarności. Potwierdziły to wydarzenia, których 45. rocznicę Państwo właśnie obchodzą. Utworzenie Komisji Zakładowej NSZZ „Solidarność” na Uniwersytecie Warszawskim było dowodem, że wolnościowy ruch nie ogranicza się do środowisk robotniczych i wielkich zakładów przemysłowych, ale mocno angażuje również świat akademicki i intelektualny, którego tak znaczącym reprezentantem była zawsze stołeczna uczelnia – największa w całym kraju. Słusznie chlubią się Państwo, że społeczność uniwersytecka bardzo szybko potrafiła się zorganizować i zarejestrowała uczelnianą Solidarność już jako drugą komisję zakładową na Mazowszu. W środowisku z natury indywidualistycznym, rozdyskutowanym, podzielonym na wydziały i instytuty funkcjonujące w różnych punktach miasta była to wielka demonstracja jedności i wspólnoty celów. Wyraz woli solidarności.
Zapisali Państwo w ten sposób nową piękną kartę w historii Uniwersytetu Warszawskiego – pełnej przykładów żarliwego patriotyzmu, obywatelskiego zaangażowania, służby publicznej i kierowania się etosem polskiej inteligencji. Solidarność na UW kontynuowała to dziedzictwo, pielęgnowała pamięć studenckiego protestu z marca 1968 roku, wpisywała się w szeroką działalność opozycyjną prowadzoną od lat przez licznych przedstawicieli tutejszej społeczności. W okresie tzw. karnawału Solidarności – będącego tak naprawdę przesileniem politycznym i wielkim zmaganiem ze złem komunizmu – z wiodącej warszawskiej uczelni płynęło wiele ważnych inicjatyw i inspirujących idei, takich jak choćby żądanie autonomii szkół wyższych. UW zyskał uznanie jako prężne laboratorium uczelnianej samorządności i jeden z czołowych mateczników Niezależnego Zrzeszenia Studentów. Jakże wymowne było, że do Solidarności należało ponad 75 proc. pracowników uniwersytetu.
W stanie wojennym wielu działaczy Solidarności z UW zostało internowanych, co świadczyło, jak ważnym ośrodkiem opozycyjnym była Państwa uczelnia. Mimo represji kwitła tu działalność konspiracyjna, kultywowano wolną myśl i wolne słowo. Mają Państwo wielki udział w tym historycznym sukcesie naszego narodu, jakim było obalenie komunizmu i triumf niepodległej, demokratycznej Rzeczypospolitej. Składam Państwu wyrazy głębokiego uznania.
Cieszę się, że w 45. rocznicę utworzenia Solidarności na Uniwersytecie Warszawskim wracają Państwo do korzeni, organizując debatę poświęconą temu unikatowemu ruchowi społecznemu. Jestem przekonany, że owoce Państwa dyskusji mogą być bardzo inspirujące, zwłaszcza gdy wobec dzisiejszych wymagających wyzwań tak ogromnie potrzeba nam jedności w sprawach dla Polski najważniejszych i gdy tak mocna jest w nas tęsknota za tamtym krzepiącym poczuciem wspólnoty. Życzę Państwu wielu kolejnych osiągnięć w działalności związkowej i udanego świętowania jubileuszu.
Z poważaniem,
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Karol Nawrocki
__________________________________________________
Najnowsze
