Menu rozwijane

22 sierpnia 2026

Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Aliaksandra Milinkiewicza
w Warszawie

 

Szanowni Państwo,

flagi biało–czerwono–biała, ale też biało–czerwona pochylają się dziś w hołdzie człowiekowi wielkiej wiedzy, prawości i odwagi. W osobie Aliaksandra Milinkiewicza żegnamy uczonego, pedagoga, urzędnika, działacza społecznego i polityka, który swoje talenty i siłę charakteru – ukształtowaną także przez sportową pasję – poświęcił sprawie wolnej Białorusi.

Podczas białoruskich wyborów prezydenckich w 2001 roku był jednym z kierowników sztabu wyborczego kandydata sił demokratycznych Siamiona Domasza. Pięć lat później sam został wspólnym kandydatem opozycji na najwyższy urząd w państwie. Wybory te zostały uznane przez OBWE za niespełniające standardów demokratycznych. Jako organizator i uczestnik protestów przeciwko fałszerstwom wyborczym Aliaksandr Milinkiewicz stał się jednym z symboli pokojowej walki o wolność, prawa człowieka i europejską przyszłość swojego kraju.

Należał do pokolenia białoruskich działaczy i polityków, którzy przyszłość swojej ojczyzny widzieli w demokracji , rozwoju i dobrych relacjach z sąsiadami w regionie. Szczególne związki łączyły Go z Polską. Ten prawnuk powstańca styczniowego zasłużył się dla poszukiwań szczątków króla Stanisława Augusta, ostatniego władcy Rzeczypospolitej Obojga Narodów, prowadzonych w kościele w Wołczynie na Grodzieńszczyźnie. Przyczynił się także do powstania polskiej szkoły w Grodnie. Zabiegał o dobre stosunki Białorusi z wolną Polską i o poszanowanie praw Polaków – obywateli Republiki Białorusi. W uznaniu dla Jego aktywności na tym polu otrzymał tytuł Honorowego Członka Związku Polaków na Białorusi.

„Kto idzie za wolnością, niech opuści ojczyznę i odważy życie swoje” – pisał wielki syn Nowogródczyzny Adam Mickiewicz w dawnych, odmiennych realiach historycznych, choć w sytuacji pod wieloma względami podobnej do obecnego położenia Białorusi i Białorusinów. Gdy represje reżimu Łukaszenki stawały się coraz ostrzejsze, Aliaksandr Milinkiewicz podjął decyzję, aby pójść za radą wieszcza i osiąść w wolnym świecie, w tak bliskiej Białorusi Polsce.

Tutaj kontynuował działalność społeczną, polityczną i kulturalną. Był współinicjatorem utworzenia przez polskie władze Programu Stypendialnego Rządu RP im. Konstantego Kalinowskiego oraz inicjatorem i kanclerzem Wolnego Uniwersytetu Białoruskiego – czyli zorganizowanej we współpracy ze Studium Europy Wschodniej Uniwersytetu Warszawskiego instytucji kształcącej liderów przyszłego demokratycznego społeczeństwa obywatelskiego na Białorusi.

Uhonorowany odznaką „Zasłużony dla Kultury Polskiej” oraz nagrodą im. Kazimierza Pułaskiego „Rycerz Wolności” za promowanie wolności, sprawiedliwości i demokracji, w 2022 roku decyzją Prezydenta RP otrzymał polskie obywatelstwo. W uznaniu dla postawy i dokonań Aliaksandra Milinkiewicza postanowiłem nadać Mu pośmiertnie Krzyż Oficerski Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej. Ufam, że wielka sprawa, której poświęcił tyle troski i trudu, ostatecznie zatriumfuje – i że nadejdzie dzień, gdy wolna, demokratyczna Białoruś odda Aliaksandrowi Milinkiewiczowi należne miejsce w pamięci historycznej swojego narodu.

Bliskim i Przyjaciołom Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia.

Cześć Jego pamięci!

Z wyrazami szacunku

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

_______________________________

List odczytał doradca Prezydenta RP Leszek Skiba.