Uczestnicy i Organizatorzy
Forum Suwerenności Monetarnej
w Warszawie

Szanowni Państwo,

dziękuję działaczom Polskiego Towarzystwa Gospodarczego i przedstawicielom Narodowego Banku Polskiego za cenną inicjatywę, jaką jest dzisiejsze Forum Suwerenności Monetarnej. Znaczenie i przyszłość polskiego złotego oraz pieniądza gotówkowego, parytet surowców i metali szlachetnych, cele i środki polskiej polityki gospodarczej na tle sytuacji ekonomicznej Stanów Zjednoczonych, a także innych kluczowych partnerów Rzeczypospolitej Polskiej to zagadnienia, które powinny być stałym przedmiotem dojrzałej, merytorycznej debaty publicznej w naszym kraju.

Zapewne znają Państwo moje stanowisko dotyczące oficjalnej waluty polskiej. Streszcza je punkt 19. mojego „Planu 21”, czyli hasło „Polski złoty, nie dla euro!”. Cieszę się, że równie jasno i pryncypialnie wypowiada się na ten temat prezes Narodowego Banku Polskiego profesor Adam Glapiński. Co więcej, według sondażu z marca bieżącego roku nasze zdanie podziela ponad 75 procent polskich obywateli. Mogłoby się zatem wydawać, że realizacja zapisu traktatu o Unii Europejskiej, w którym Polska w nieokreślonym terminie zobowiązuje się do wejścia do strefy euro, zostanie odsunięta w nieokreśloną przyszłość.

Mimo to niektórzy politycy – w tym zagraniczni – oraz część krajowych kół biznesowych nie ustaje w wysiłkach, aby doprowadzić do przeciwnego rozstrzygnięcia. Miękkie naciski na Polskę w sprawie przyjęcia euro pochodzą również z samych instytucji unijnych. 22 listopada 2023 roku Parlament Europejski zaproponował zbiór poprawek traktatowych idących w stronę federalizacji Unii Europejskiej. Wśród nich znalazł się nowy zapis, mówiący, że walutą Unii Europejskiej jest euro. Tymczasem traktaty w obecnym brzmieniu akcentują istnienie dwóch oddzielnych bytów: unii walutowej oraz Unii Europejskiej – nakładających się, lecz odrębnych. Zniesienie tej odrębności może być sposobem na wzmocnienie presji dotyczącej wprowadzenia euro we wszystkich krajach członkowskich UE. Wspominam o tym, aby zaznaczyć, że – zdaniem naszych adwersarzy – dyskusja o zastąpieniu złotego polskiego walutą euro nie jest zamknięta.

Warto zatem przypomnieć, że wejście do strefy euro pozbawiłoby Polskę możliwości prowadzenia suwerennej polityki gospodarczej. Każdy kraj ma inną sytuację ekonomiczną i powinien móc dostosowywać do niej parametry swojej polityki pieniężnej. Ustalenie optymalnych stóp procentowych dla całej strefy euro jest niemożliwe, ponieważ funkcjonują w niej odmienne, często bardzo różniące się gospodarki. W praktyce stopy te byłyby dostosowywane do oczekiwań najsilniejszych graczy, czyli Niemiec i Francji – tak jak dzieje się w innych obszarach polityki gospodarczej UE.

Trzeba też podkreślić, że własna waluta ułatwia państwu walkę z kryzysami ekonomicznymi – ponieważ automatycznie stabilizuje gospodarkę. Najbardziej pouczającym przykładem jest Grecja, która porzuciwszy swoją drachmę na rzecz euro, boleśnie doświadczyła kryzysu finansowego w 2010 roku oraz w kolejnych latach. Poza tym rzadko zwraca się uwagę na to, że przyjęcie wspólnej waluty europejskiej to decyzja, z której bardzo trudno się wycofać. Europejskie prawo nie przewiduje procedury odejścia od euro. Jeśli dług publiczny Polski zostałby przewalutowany na euro, to w przypadku powrotu do złotego całe zadłużenie publiczne stałoby się de facto długiem w obcej walucie. To zaś byłoby olbrzymim zagrożeniem dla finansów państwa.

Pominę tutaj inne wątki sporu o przyjęcie euro – dotyczące m.in. spodziewanego wpływu tej decyzji na kondycję rodzimego eksportu, siłę nabywczą polskich konsumentów i jakość relacji gospodarczych łączących nas z państwami strefy euro. Pragnę natomiast zaznaczyć, że zaufanie do złotego i polskiej gospodarki to dziedzina, w której jako państwo i społeczeństwo mamy już znaczące sukcesy i spodziewamy się kolejnych. Z satysfakcją przyjąłem niedawną wiadomość, że wskaźniki inflacji udało się sprowadzić w okolice celu inflacyjnego. Oczekuję jednak zwielokrotnienia wysiłków na rzecz realizacji strategicznych inwestycji infrastrukturalnych. Poza flagowym w tym kontekście projektem, jakim jest Centralny Port Komunikacyjny w jego nieokrojonej postaci, powinny to być również elektrownie atomowe, funkcjonalne porty morskie oraz koło zamachowe polskiej gospodarki – nowoczesny przemysł obronny i zaawansowane technologie podwójnego zastosowania.

W moim uznaniu wytrwała praca na rzecz Polski bezpiecznej, zamożnej i nowoczesnej, silnej dynamizmem swoich przedsiębiorców, uczonych, wynalazców i ludzi kultury, Polski prowadzącej suwerenną, ambitną politykę gospodarczą – to najlepsza gwarancja uczynienia złotego jedną z najstabilniejszych i najbardziej godnych zaufania walut świata. Deklaruję poparcie dla wszelkich inicjatyw służących osiągnięciu tego celu.

Organizatorom Forum Suwerenności Monetarnej przekazuję raz jeszcze podziękowania i wyrazy uznania, a wszystkim zgromadzonym życzę ciekawej, inspirującej wymiany myśli. Serdecznie Państwa pozdrawiam.

Z poważaniem

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Karol Nawrocki

___________________________________________________________

List odczytał doradca Prezydenta RP Paweł Gruza.