Uczestnicy uroczystości pogrzebowych

                                                                                   śp. płk. Zbigniewa Zielińskiego

                                                                                   w Warszawie

Szanowni Zgromadzeni,

łączę się z Państwem w modlitwie, żegnając odchodzącego na wieczną wartę Pułkownika Zbigniewa Zielińskiego. Wraz z Państwem składam hołd temu żarliwemu patriocie, wiernemu żołnierzowi Rzeczypospolitej, działaczowi społecznemu i państwowemu, troskliwemu kustoszowi pamięci o bohaterach, którzy przelali krew w obronie niepodległej Ojczyzny. Pozostanie On w naszych wspomnieniach i sercach jako wzór oddania fundamentalnym wartościom – człowiek prawy i odważny, wspaniale uosabiający honor polskiego munduru.

Już od wczesnej młodości służba Polsce była dla Zbigniewa Zielińskiego nie tylko kwestią wyboru, lecz także odpowiedzią na wezwanie ducha. Był wierny rodzinnej tradycji: Jego dziadek walczył w powstaniu styczniowym, ojciec rozbrajał Niemców w odradzającej się do wolności Warszawie w listopadzie 1918 roku i uczestniczył w powstaniu wielkopolskim. Podczas II wojny światowej Zbigniew Zieliński został zaprzysiężony jako żołnierz Armii Krajowej i wstąpił w szeregi 74 pułku piechoty AK, przyjmując konspiracyjny pseudonim „Sęk”. Pełnił funkcję łącznika; za udział
w zmaganiach z niemieckim okupantem został odznaczony przez ostatniego komendanta AK generała Leopolda Okulickiego Krzyżem Walecznych. Wobec nowego – sowieckiego – zniewolenia kraju nie złożył broni. Żołnierz prawdziwie niezłomny, kontynuował walkę w antykomunistycznym podziemiu przeciw narzuconemu Polsce reżimowi.

Z wielkim uznaniem myślę też o pracy i zaangażowaniu Zbigniewa Zielińskiego dla dobra Ojczyzny w wielu dziedzinach działalności cywilnej. Był cenionym urbanistą oraz działaczem Naczelnej Organizacji Technicznej. Jednocześnie nigdy nie zaniechał starań o prawdę historyczną, autentyczną pamięć i pielęgnowanie etosu wolnościowego. Przy Kurii Metropolitalnej Warszawskiej zorganizował – nielegalne w ocenie komunistycznych władz – duszpasterstwo kombatantów zasłużonych w walkach o niepodległą Polskę. W latach osiemdziesiątych inicjował wznoszenie pierwszych po wojnie pomników ku czci dowódców AK. Tę misję kontynuował w wolnej Rzeczypospolitej. W istotnej mierze to właśnie dzięki Jego zaangażowaniu powstał w 1990 roku Światowy Związek Żołnierzy Armii Krajowej.

Pułkownik Zieliński współtworzył prawo kombatanckie. Pełnił też – w szczególnym czasie, gdy trzeba było oddzielać chlubne ziarno od zbowidowskich plew – funkcję pierwszego kierownika Urzędu ds. Kombatantów i Osób Represjonowanych. Wiedza, kontakty i doświadczenie Zbigniewa Zielińskiego odegrały ogromną rolę w tym historycznym zadaniu. Był ikoną walki o dziejową sprawiedliwość i o godne upamiętnienie dokonań Polskich Sił Zbrojnych na Zachodzie, Armii Krajowej, Polskiego Państwa Podziemnego oraz innych formacji zbrojnych i struktur konspiracji niepodległościowej – zarówno z lat wojennych, jak i powojennych. Z pasją przekazywał to dumne dziedzictwo młodym Polakom, także w wielu cennych publikacjach.

Miałem zaszczyt osobiście znać Pułkownika Zbigniewa Zielińskiego i z głęboką wdzięcznością wspominam naszą współpracę. Dziś jako Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej i zwierzchnik Sił Zbrojnych chylę przed Nim czoło, pamiętając o Jego wybitnych zasługach dla Ojczyzny.

Bliskim i Przyjaciołom Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia.

Niech odpoczywa w pokoju. Cześć Jego pamięci!

Z poważaniem

Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

__________________________________

List odczytał doradca Prezydenta RP Jan Józef Kasprzyk.