Ksiądz Prałat Profesor
Waldemar Chrostowski
Wielce Czcigodny Księże Profesorze,
z okazji złotego jubileuszu kapłaństwa proszę przyjąć serdeczne wyrazy uznania i wdzięczności za służbę Bogu i Ojczyźnie – pełnioną wytrwale i z tak wielkim osobistym oddaniem. Życzę Księdzu Profesorowi obfitości łask Bożych, dobrego zdrowia, satysfakcji z błogosławionych owoców długoletniej pracy w „winnicy Pańskiej”, a także licznych dowodów szacunku, wsparcia i życzliwości ze strony wiernych świeckich i współbraci w kapłaństwie.
Słynie Ksiądz jako badacz i popularyzator wiedzy o Piśmie Świętym, jeden z najwybitniejszych współczesnych znawców problematyki Starego Testamentu. Jako wykładowca Uniwersytetu Kardynała Stefana Wyszyńskiego w Warszawie, członek Komitetu Nauk Teologicznych Polskiej Akademii Nauk i przewodniczący Stowarzyszenia Biblistów Polskich wniósł Ksiądz Profesor znaczący wkład zarówno w pogłębienie, jak i propagowanie wiedzy o Księdze Ksiąg. Sprawując funkcję konsultora Rady do spraw Dialogu Religijnego Konferencji Episkopatu Polski, a swego czasu także współprzewodniczącego Polskiej Rady Chrześcijan i Żydów, podjął się Ksiądz Profesor delikatnej misji. Była to próba wzniesienia relacji między katolikami a wyznawcami judaizmu na nowy poziom – oparta na rzetelnej refleksji teologicznej, lepszym wzajemnym poznaniu, uwrażliwieniu na odmienne doświadczenia i sposoby myślenia, a także nieuniknionym dialogu dotyczącym zagadnień trudnych oraz budzących emocje. W swojej pracy duszpasterskiej i naukowej oraz na polu publicystyki społeczno–religijnej wielokrotnie dowiódł Ksiądz wierności nakazowi Zbawiciela: „Niech wasza mowa będzie: Tak, tak; nie, nie” (Mt 5,37) i fundamentalnie ważnemu wskazaniu świętych Apostołów: „Trzeba bardziej słuchać Boga niż ludzi” (Dz 5,29).
Oprócz daru pisania pięknie i ciekawie – wszak jest Ksiądz Profesor autorem ponad dwóch tysięcy cennych publikacji – prezentuje też Ksiądz wyjątkowy talent kaznodziejski. Homilie Księdza Profesora zawierają wiele cennej wiedzy, nie są jednak prelekcjami. To przemieniające słuchaczy świadectwa wiary uduchowionego i doświadczonego kapłana. Wyznał Ksiądz kiedyś: „Za sukces uważam każde rozgrzeszenie, każdą mszę świętą, każdą rozmowę z kimś, kto potrzebuje wsparcia i pomocy, każdą wdzięczność starca, odrobinę radości chorego… Mam w pamięci ludzi – znanych mi i bliżej nieznanych – którzy współtworzą moje życie, dlatego że czułem się im potrzebny”.
Drogi Księże Profesorze, Dostojny Jubilacie,
w imieniu własnym i rodaków spieszę zapewnić, że był i jest nam Ksiądz bardzo, bardzo potrzebny: zarówno Kościołowi w Polsce, jak i całej naszej społeczności obywatelskiej – wszystkim, którzy troszczą się o tysiącletnie dziedzictwo polskości, prawdę o dziejach najnowszych, elementarny ład moralny w naszej Ojczyźnie oraz dobre imię Polski i Polaków w świecie. Raz jeszcze proszę przyjąć z serca płynące życzenia i powinszowania.
Wszystkiego dobrego, szczęść Boże!
Z wyrazami szacunku
Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
__________________________