Organizatorzy i Uczestnicy
44. Zjazdu Związku Harcerstwa Polskiego
w Warszawie
Druhny i Druhowie,
zjazd Związku Harcerstwa Polskiego to wydarzenie, o którego randze stanowią dwa aspekty: z jednej strony wyjątkowa rola, jaką organizacja ta odegrała w historii polskiego skautingu, z drugiej – rozmach i wspaniałe efekty obecnej działalności ZHP. Na Związku Harcerstwa Polskiego – jako najstarszym i najliczniejszym rodzimym zrzeszeniu harcerskim – spoczywa szczególna odpowiedzialność za wizerunek, znaczenie i rozwój całego ruchu.
Rozpoczynające się obrady będą okazją do podsumowania okresu od zjazdu w 2022 roku oraz do dyskusji nad wyzwaniami, które przyniesie najbliższa przyszłość. Już latem 2027 roku na gdańskiej Wyspie Sobieszewskiej odbędzie się 26. Światowe Jamboree Skautowe. Będzie to pierwsze takie wydarzenie zorganizowane w Polsce i jednocześnie dopiero drugie w Europie Środkowo–Wschodniej po poprzednim, które miało miejsce na Węgrzech w roku 1933. Jestem pewien, że zadbają Państwo, by przedsięwzięcie to promowało nasz kraj na arenie międzynarodowej i ukazało, jak wyjątkowy charakter ma polskie harcerstwo z jego etosem zakorzenionym w historii Rzeczypospolitej, przywiązaniem do ojczystej przyrody i krajobrazu oraz troską o tradycję i dziedzictwo poprzednich pokoleń. Zapewniam, że w realizacji tych działań mogą Państwo liczyć na moje wsparcie.
Już za dwa lata, w 2028 roku, przypada 140. rocznica urodzin twórców polskiego harcerstwa, damy i kawalera Orderu Orła Białego – Olgi i Andrzeja Małkowskich. Wiem, że środowisko harcerskie z należytą troską kultywuje pamięć o tych wybitnych postaciach. Jednak już dziś pragnę zachęcić Państwa do podjęcia wspólnej refleksji nad godnym uczczeniem tej rocznicy. Niech te obchody przyczynią się do integracji wszystkich organizacji harcerskich i zacieśnienia łączących je więzów przyjaźni – skłaniając do wymiany doświadczeń, realizowania wspólnych inicjatyw oraz pogłębiania wrażliwości na zagadnienia związane z polską historią i tradycją.
W Dniu Myśli Braterskiej, 22 lutego, dostąpiłem zaszczytu objęcia Honorowego Protektoratu nad ruchem harcerskim w Polsce i poza granicami kraju. Wspominam tę uroczystość ze wzruszeniem i radością. Harcerski ceremoniał i oprawa wizualna – z okolicznościową iluminacją frontonu Pałacu Prezydenckiego oraz płonącym przed nim ogniskiem – niosły czytelny przekaz: jako najwyższy reprezentant Rzeczypospolitej i jej obywateli wyrażam głęboki szacunek i wdzięczność wobec wszystkich, którzy żyli i nadal żyją ponadczasowymi wartościami skautingu. Zawsze z uznaniem patrzę na harcerstwo jako środowisko, które kształtuje charaktery młodych ludzi i uczy ich odpowiedzialności. Nawiązując do słów, jakimi się wówczas z Państwem podzieliłem, pragnę zwrócić uwagę na wielkie dzieło, w którym powinien uczestniczyć każdy harcerz. Otóż wspomniany już harcmistrz Andrzej Małkowski podał znakomitą, zwięzłą definicję harcerstwa: skauting plus niepodległość. Uważam, że ten wyróżnik polskiego skautingu, czyli troska o prawdziwie suwerenny byt państwowy naszej Ojczyzny, jest i zawsze będzie aktualny.
To, co było wielkim marzeniem naszych przodków i poprzedników sprzed ponad wieku, czyli niepodległość pojmowana w wymiarze formalnym, prawnomiędzynarodowym, współcześnie znów jest naszym udziałem – za co nigdy dość dziękczynienia Bożej Opatrzności i pokoleniom rycerzy tej świętej sprawy, w tym wielu harcerzom. Jeżeli jednak zestawić niepodległość z innym harcerskim ideałem – dzielnością – łatwo zauważyć, że pewne cnoty i umiejętności o charakterze indywidualnym powinniśmy wzmacniać i pielęgnować również w życiu zbiorowym.
Niepodległość bowiem wciąż musi być wypełniana treścią. Trzeba nam nieustannie dbać o nasz naród i nasze państwo – o jego siłę, bezpieczeństwo i autorytet, nowoczesność i zamożność. I należy to czynić z wizjonerską odwagą, gdy chodzi o stawiane sobie cele, oraz ze zdolnością do swobodnego, lecz odpowiedzialnego kierowania własnym losem, aby w ten sposób umacniać własną wspólnotę oraz wywierać pozytywny, inspirujący wpływ na inne państwa w Europie i na świecie.
Wiem, że zarówno młodzi, jak i dojrzali harcerze wyróżniają się na wszystkich tych polach – i serdecznie za to dziękuję! Ufam, że zarówno w harcerskich mundurach, jak i w cywilu są i pozostaną Państwo wiernymi synami i córkami naszej Ojczyzny. Liczę, że nadal będą Państwo dawać najlepszy przykład tego, jak stale doskonalić swój charakter, zdobywać nowe umiejętności i tworzyć zgrane zespoły – oraz jak wykorzystywać te atuty w służbie dobru wspólnemu.
Proszę przyjąć najserdeczniejsze pozdrowienia i życzenia udanych, owocnych obrad. Czuwaj!
Z poważaniem,
Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
______________________________
List odczytał minister Wojciech Kolarski.