Uczestnicy i Organizatorzy obchodów
100. rocznicy przybycia pierwszej zmiany
polskich żołnierzy na Westerplatte
Szanowni Państwo,
dokładnie sto lat temu – 18 stycznia 1926 roku o godz. 14:00 – pierwszy oddział Wojska Polskiego przybył na Westerplatte na pokładzie trałowca ORP „Mewa” i niezwłocznie objął tutaj służbę wartowniczą. Od tamtej chwili na mocy rozstrzygnięcia Rady Ligi Narodów ten skrawek wybrzeża faktycznie stał się pełnoprawną częścią terytorium odrodzonej Polski. Świadczyła o tym nie tylko biało–czerwona flaga, ale też obecność żołnierza polskiego. Tak jest do dzisiaj: gdzie stacjonuje na stałe nasza armia – tam jest Polska. Gdzie sięga siła polskiego oręża – tam chronione są wolność, bezpieczeństwo, prawa i pomyślność Polaków.
Strażnicy utworzonej tu Wojskowej Składnicy Tranzytowej pełnili niezwykle ważną misję. Tak jak Gdynia była oknem na świat dla całej Polski, tak Westerplatte było oknem na świat polskiej armii, miejscem przeznaczonym do przeładunku materiałów wojskowych. Jego znaczenie już wtedy –
w latach 20. ubiegłego stulecia – oceniano przez pryzmat nieprzyjaznej Polsce i coraz bardziej konfrontacyjnej polityki Niemiec. Czujność, rozwaga i powściągliwość, a jednocześnie stanowcza postawa i profesjonalizm załogi Westerplatte miały wielką wagę. Odbywający tu służbę zmieniali się co pół roku. Na półwysep przybywali żołnierze starannie dobrani i odpowiednio przeszkoleni. Opuszczali go bogatsi o cenne doświadczenie, jeszcze bardziej zdyscyplinowani i zmotywowani.
Ten sam duch wiernej służby Polsce ożywiał podkomendnych majora Henryka Sucharskiego i kapitana Franciszka Dąbrowskiego – oddelegowanych tu żołnierzy 2 Dywizji Piechoty Legionów z Kielc. Gdy nad ranem 1 września 1939 roku na Westerplatte spadł grad pocisków z niemieckiego pancernika „Schleswig–Holstein”, podjęli heroiczną obronę. Mieli wytrwać niewięcej niż 12 godzin. Walczyli ponad sześć dni, opierając się zmasowanym atakom z lądu, morza i powietrza. Ich męstwo wywarło wielkie wrażenie na agresorach i dodało ducha wszystkim Polakom stawiającym czoła hitlerowskiej inwazji. To jedna z najchwalebniejszych kart historii polskiego oręża. Tym, którzy ją zapisali, jesteśmy winni wieczną pamięć i najwyższy hołd.
I tak jak wypełniliśmy moralne zobowiązanie, by otoczyć to święte miejsce opieką, by odnaleźć i godnie pochować jego obrońców – tak również wypełnimy testament moralny i patriotyczny bohaterów z Westerplatte. Będziemy wspierać we wszystkim Siły Zbrojne Rzeczypospolitej. Będziemy wzmacniać odporność naszego państwa oraz polityczne, społeczne i ekonomiczne fundamenty jego siły. Wspólnym wysiłkiem sprawimy, że plagi wojny i obcego najazdu już nigdy nie spadną na naszą Ojczyznę.
Cześć i chwała Obrońcom Westerplatte!
Niech żyje Wojsko Polskie!
Niech żyje Polska Niepodległa!
Z poważaniem
Karol Nawrocki
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
__________________________________________