Nie czekałem nawet na sygnał, ale czułem się zachęcony słowami Pana Ministra i tym bardzo ciekawym, Drodzy Państwo, wstępem.

Rzeczywiście nie chodzi o to, aby zaliczyć państwa, miasta na „W”, ale o to, aby pokazać za sprawą nowego Prezydenta Polski, co dla mnie, dla mojej administracji, dla Polski dzisiaj wydaje się najważniejsze. Ten dzień dzisiaj był tak intensywny i tak wiele odbyło się spotkań, bardzo ważnych spotkań, które budują naszą regionalną solidarność, że nieco się z Panem Ministrem, z Panami Ministrami spóźniliśmy. I gdy się spóźniliśmy na to spotkanie, to przyszedł mi do głowy pewien cytat, który jest gdzieś głęboko w moim sercu i w moim umyśle, że powinniśmy być wszyscy cierpliwi, bowiem „miłość do Polski cierpliwa jest, miłość do Polski jest łaskawa, miłość do Polski nie unosi się pychą”. I to chyba cała opowieść o tym, czym jest także w naszych sercach i w naszych umysłach Polska, moi Drodzy Rodacy.

Patrzę na naród nie tylko przez pryzmat tych wspaniałych blisko 40 milionów Polaków, którzy są w granicach dzisiejszej Rzeczypospolitej, ale naród to także ci, którzy żyją poza granicami Rzeczypospolitej. Jest nas na świecie blisko 60 milionów. Co więcej, naród to ci, którzy byli przed nami, ale też ci, którzy przyjdą po nas.

Dlatego to wielkie, piękne dziedzictwo, jakim jest Polska, jest dla nas tak bardzo zobowiązujące, czego Państwa obecność dzisiaj tutaj jest najlepszym dowodem. Bo rozmawiam przecież z lojalnymi obywatelami Litwy, którzy przed momentem śpiewali hymn Litwy, z obywatelami Litwy, którzy Litwę szanują, dla Litwy pracują, rozwijają ekonomicznie litewską gospodarkę, kształcą się na litewskich uczelniach, a tak głęboko w swoich sercach mają dziedzictwo państwa polskiego i śpiewali także hymn Rzeczypospolitej i z dumą patrzą na biało–czerwoną flagę. I to w tym zapisana jest także, Drodzy Państwo, nasza głęboka współpraca z dzisiejszym państwem litewskim.

Jak wspomniał Pan Minister, zanim przyjechałem do Wilna, byłem w Waszyngtonie u Prezydenta Stanów Zjednoczonych, u Pana Prezydenta Trumpa, który – musimy powiedzieć jasno, Szanowni Państwo – jest jedynym liderem wolnego świata, który jest w stanie dzisiaj negocjować z Władimirem Putinem. Dlatego Prezydenta Trumpa powinniśmy wspierać w tych wysiłkach, bo odpowiada za siłę państw także takich jak Polska i jak Litwa.

Ale my nie możemy „jechać na gapę” oczywiście, bo to stara prawda, że sojusznicy bronią tylko tych, którzy sami potrafią się bronić. A więc przeznaczanie środków finansowych na siły zbrojne – a przypomnę, że Polska przeznaczyła już 4,7 procent swojego PKB na budowanie sił zbrojnych – jest naszym wspólnym europejskim, powiedziałbym NATO–wskim obowiązkiem, i do tego zachęcam wszystkich liderów państw Europy Środkowej i Europy Wschodniej.

Odwiedziłem Prezydenta Stanów Zjednoczonych, Drodzy Państwo, następnie pojechałem pokłonić się przed Świętym Papieżem Polakiem Janem Pawłem II i spotkać się z obecnym Papieżem, bo tak obiecałem Polakom w czasie kampanii wyborczej i taką czułem wewnętrzną potrzebę. Ale to, co dzisiaj jest dla mnie najważniejsze, to jesteście Państwo pierwszymi Polakami na całym świecie, z którymi się spotykam poza granicami Rzeczypospolitej. Więc to nie o te „W” chodzi, tylko o to, że chciałem Was spotkać.

I to też wielkie zobowiązanie – moi Drodzy, Kochani Rodacy – wobec Was. Jest dzisiaj ze mną Pani Minister Agnieszka Jędrzak, bowiem w administracji, w Kancelarii Prezydenta Rzeczypospolitej Polskiej, jest minister odpowiedzialny za kontakt z Polakami i z Polonią poza granicami Rzeczypospolitej. Te sprawy traktuję naprawdę – i będziemy je traktować – bardzo poważnie.

Cieszę się też, że moim kapelanem jest Ksiądz Profesor Jarosław Wąsowicz, który – mam nadzieję, że nie, ale może tak jest – bywa częściej na Litwie, w Wilnie niż w Polsce, mając tutaj także swoją rodzinę, mając swoich współpracowników i od wielu lat współpracując z młodzieżą litewską, która odwiedza Rzeczpospolitą.

Niech te kilka sygnałów i te dwie postaci, Pani Minister Jędrzak i Ksiądz Profesor Jarosław Wąsowicz, i moje dzisiejsze słowa będą dowodem, że będzie to prezydentura, dla której Polacy poza granicami kraju są naprawdę ważni. Chciałbym, żebyście tak Państwo patrzyli na naszą działalność.

Dlatego podczas rozmów z Panem Prezydentem Nausėdą, z Przewodniczącym Parlamentu, ale także z Panią Premier rozmawialiśmy przede wszystkim o tym, co nas łączy – o dziedzictwie kulturowym, o naszej wspólnej, czasami skomplikowanej pamięci, historii. Rozmawialiśmy o projektach infrastrukturalnych, na które czekamy i które są tak ważne, jak Rail Baltica i Via Baltica. Rozmawialiśmy o konieczności budowania naszej odporności w NATO i w Unii Europejskiej. Ale rozmawialiśmy także o tym, o czym informacje dostaję od Państwa, więc o życiu Polaków na Litwie, o postulatach, które przynoszą Państwo także do Prezydenta Polski, o życiu i działalności Litwinów w Polsce. Są to kwestie, które – jestem przekonany – w partnerskiej, przyjacielskiej debacie dwóch sojuszników będziemy gotowi rozwiązać w przyszłości, i takie informacje dostałem.

Wobec tego, Drodzy Państwo, dziękując za to, że poświęciliście ten dzisiejszy wieczór na spotkanie z Prezydentem Polski, dziękując Panom Ministrom i wszystkim Państwu za to, że tutaj jesteście i tak pięknie przygotowaliście tę wizytę – w której był też czas na oddanie honorów Marszałkowi Józefowi Piłsudskiemu w mauzoleum Matki i Serca Syna, był też czas na wizytę na cmentarzu, na którym pochowani są i polscy bohaterowie niepodległości, i litewscy bohaterowie niepodległości – dziękując Państwu za tę wizytę, chciałbym Wam powiedzieć, że możecie liczyć na swojego Prezydenta, który jest także Waszym głosem, czyli Polaków, Waszym, czyli obywateli Litwy, lojalnych obywateli Litwy. Będę dbał o bezpieczeństwo, a Polska jako lider, Szanowni Państwo, lider w Europie Środkowej, w Europie Wschodniej, lider w zakresie obronności, gospodarki, ekonomii, też infrastruktury, czuję odpowiedzialność za cały nasz region – i takie będzie te najbliższe pięć lat. Niech żyje Polska! Dziękuję, że tu jesteście.