Drogi Panie Generale, Dowódco Operacyjny Rodzajów Sił Zbrojnych,
Panie Generale, Panowie Generałowie,
Drodzy Oficerowie, Panowie Podpułkownicy,
Dowódcy XVII i XVIII Polskiego Kontyngentu Wojskowego tutaj w Ādaži, Drodzy Żołnierze, drodzy Państwo, a przede wszystkim drodzy Żołnierze Wojska Polskiego!
Mówię to po raz pierwszy, ale zawsze, gdy przeglądam kompanie i przechodzę, i zaglądam Wam w oczy, to jest to tylko ułamek sekundy. Ten ułamek sekundy, w którym mamy bezpośredni kontakt – ja jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych i Wy jako żołnierze, ale to jest ten moment, z którego jestem zawsze szczególnie szczęśliwy i dumny. Bo wiem, że nikt przez przypadek nie wkłada munduru polskiego żołnierza.
Wiem, że patrzę w oczy tych, którzy kochają Rzeczpospolitą i którzy są gotowi do tego, aby dzielić swoje życie osobiste, swoje życie zawodowe, swoje plany, swoje cele, swoje pragnienia, swoje życie rodzinne z odpowiedzialnością za naszą narodową wspólnotę, za nasze granice i za bezpieczeństwo państwa polskiego, ale także za siłę i potencjał Polski na arenie międzynarodowej i za naszą lojalność i gotowość do pracy sojuszniczej.
To zawsze ten moment, w którym czuję głęboką wdzięczność. Właśnie do Was, polscy Żołnierze, za to, że Polska dzięki Wam jest silna, liczy się też na arenie międzynarodowej.
Może Cię zainteresować Prezydent RP złożył wizytę na Łotwie [PL/EN] Ādaži. Spotkanie z żołnierzami PKW ŁotwaPowiem to szczególnie w kontyngencie w Ādaži tutaj, na Łotwie, i chcę to powiedzieć, drogi Panie Generale, do wszystkich polskich kontyngentów wojskowych na całym świecie – tak, Wy, Panie Generale, i Wy, drodzy Żołnierze, opowiadacie Polskę światu. Opowiadacie Polskę światu, mówicie o tym, kim w istocie jesteśmy jako narodowa wspólnota, jakie wartości są dla nas ważne.
Jesteście w istocie – ponad 300 żołnierzy – ambasadorami Polski i polskości na tych ziemiach, na których służycie.
I to mogę powiedzieć także po spotkaniu z Panem Prezydentem Łotwy i Panią Premier Łotwy, w obecności ambasadora Łotwy w Polsce – także nasi sojusznicy i prezydenci krajów, które korzystają z naszej polskiej pomocy i z naszej współpracy, są z Was dumni i Wam dziękują i wiedzą, że polski żołnierz to wartość sama w sobie. Więc jestem tu jako Zwierzchnik Sił Zbrojnych, ale przekazuję także i podziękowania, i gratulacje dla polskich żołnierzy od Prezydenta Łotwy i od Pani Premier Łotwy.
Opowiadacie Polskę światu i mówicie też, że Polska to sojusznik, na którego zawsze można liczyć. Polska to sojusznik, który jest gotowy brać odpowiedzialność za swoje bezpieczeństwo, ale to, o czym mówią polskie kontyngenty wojskowe, to że jesteśmy też gotowi do brania odpowiedzialności za cały region wschodniej flanki NATO i jesteśmy gotowi do tego, aby ze swoich sojuszniczych zobowiązań się wywiązywać, bo przecież pierwsza grupa bojowa to 2016 rok, kwiecień i polski Orzysz. Wzięliśmy wsparcie, a gotowi byliśmy do tego, aby iść ze wsparciem na wschodnią flankę NATO i dalej służyć naszemu sojuszowi, mówiąc o tym, że Polska rozumie swoje zobowiązania i daje gwarancję bezpieczeństwa całej wschodniej flance NATO.
Za to Wam bardzo dziękuję, bo to za Waszą sprawą, za sprawą polskiego żołnierza, polskiego dowództwa, także Prezydent Polski i Zwierzchnik Sił Zbrojnych może czuć dumę z Polski i rozmawiać o tym z przywódcami na całym świecie.
Ale opowiadacie też Polskę światu za sprawą wartości, którym służycie. I mam głęboką świadomość, że twórca polskich sił pancernych – a tu przecież stoją żołnierze i 17, i 18 kontyngentu, jedni z 34 Brygady Kawalerii Pancernej, drudzy z 10 Brygady Kawalerii Pancernej, wsparci dwoma pułkami chemicznymi, ale tu stoją polscy pancerniacy – Generał Stanisław Maczek ujął to najpiękniej, jak mógł ująć, ten, który bił się na „szlakach nadziei w odysei wolności” o wolną Europę, ale też ten, który bił bolszewika w roku 1920 i bronił Polski w roku 1939, powiedział tak: „Polski żołnierz broni wolności wszystkich narodów, ale polski żołnierz umiera tylko dla Polski”. Za wierność Rzeczypospolitej bardzo Wam dziękuję. Dziękuję Wam za poświęcenie i za gotowość do służby. Jednym za tę pracę, którą wykonaliście w ciągu ostatnich sześciu miesięcy – te podziękowania składam na ręce Pana Podpułkownika Gmerka, a drugim za to, że będziecie nadal służyć Polsce i za sześć miesięcy znajdziecie się, drodzy Żołnierze, w zupełnie odwrotnej sytuacji. Więc Panu Podpułkownikowi Kaczmarkowi życzę rzeczywiście siły i odporności, o której mówił Pan Podpułkownik Gmerek.
Korzystając z okazji, chciałem życzyć też wesołych świąt, błogosławionych świąt Bożego Narodzenia tym żołnierzom, którzy wrócą do swoich rodzin po wykonaniu ciężkiej i ważnej pracy dla Polski, a tym, którzy zostaną w Ādaži, życzę świąt Bożego Narodzenia spędzonych wśród swoich kompanów, przyjaciół, żołnierzy i gotowości do tego, aby cali i zdrowi wrócili do ojczyzny w roku 2026. Niech te święta Bożego Narodzenia i narodziny Jezusa, które są przecież zwiastowaniem wielkiej nadziei, będą też za Waszą sprawą pełną nadzieją na to, że Polska będzie bezpieczna, a nasze zobowiązania sojusznicze będą w kolejnych latach wypełniane.
Niech żyje Polska!