Umarł na obcej ziemi 27 lat temu, ale jego pragnieniem było wrócić do wolnej Ojczyzny. (…) Dziś spocznie tu, gdzie jego miejsce, wśród swoich żołnierzy – powiedział Prezydent Andrzej Duda na Powązkach Wojskowych podczas uroczystości pogrzebowych dowódcy Batalionu „Zośka”. CAŁE WYSTĄPIENIE>>
Ryszard Białous ps. „Jerzy” „Zygmunt”, „Taran”, dowódca legendarnego Batalionu „Zośka”, zmarł w 1992 roku w Argentynie. W czerwcu tego roku jego prochy, zgodnie z przedśmiertną wolą, by spocząć w ojczystej ziemi, przetransportowano do Polski.
Prezydent uhonorował płk. Białousa pośmiertnie KRZYŻEM KOMANDORSKIM Z GWIAZDĄ ORDERU ODRODZENIA POLSKI za wybitne zasługi dla niepodległości Rzeczypospolitej Polskiej. Order przekazał osobiście rodzinie podczas pożegnalnej ceremonii.


___________________
Ryszard Białous urodził się 4 kwietnia 1914 r. w Warszawie. Przed wybuchem II wojny światowej ukończył architekturę na Politechnice Warszawskiej oraz kurs Szkoły Podchorążych Rezerwy Saperów w Modlinie. Działał także w Związku Harcerstwa Polskiego.
Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 r., dowodził plutonem saperów w 8. Dywizji Piechoty, następnie wstąpił do Szarych Szeregów i do Służby Zwycięstwu Polski – Związku Walki Zbrojnej. Podczas okupacji niemieckiej w Warszawie działał w konspiracji, tworząc m.in. Grupy Szturmowe w Szarych Szeregach.
W Powstaniu Warszawskim kpt. Białous wraz z Batalionem „Zośka” przeszedł szlak bojowy od Woli poprzez Starówkę do Czerniakowa; po drodze m.in. wyzwalając obóz „Gęsiówka”– centralny areszt getta. Ryszard Białous był także dowódcą Brygady Dywersyjnej „Broda 53”. Za swoją walkę z okupantem został odznaczony Orderem Virtuti Militari V klasy oraz - trzykrotnie - Krzyżem Walecznych.
Po upadku powstania „Jerzy” trafił do obozów jenieckich w Niemczech. W kwietniu 1945 r. został uwolniony przez Brytyjczyków i przydzielony do słynnej 1. Samodzielnej Brygady Spadochronowej gen. Stanisława Sosabowskiego. Od marca 1947 do lutego 1948 r. był naczelnikiem ZHP poza granicami kraju. W lipcu 1948 r. wyemigrował wraz z rodziną do Argentyny. Zmarł 24 marca 1992 r. w Neuquen w Argentynie. Dziś spoczął w Kwaterze Harcerskiego Batalionu Armii Krajowej „Zośka”.