Wieniec od Prezydenta RP Andrzeja Dudy został złożony pod pamiątkową tablicą na Nowym Świecie w Warszawie, w miejscu, gdzie 12 listopada 1943 roku Niemcy w masowej egzekucji rozstrzelali Andrzeja Trzebińskiego – poetę, prozaika, krytyka literackiego, publicystę, działacza konspiracji, wybitnego przedstawiciela pokolenia wojennego.
Andrzej Trzebiński urodził się 27 stycznia 1922 roku w Radgoszczy (okolice Łomży). Przed wojną uczęszczał do gimnazjum i liceum im. Tadeusza Czackiego w Warszawie. W czasie okupacji niemieckiej uczył się na tajnych kompletach, gdzie zdał konspiracyjną maturę. Następnie studiował na podziemnym Uniwersytecie Warszawskim. Od połowy 1943 roku był redaktorem pisma „Sztuka i Naród”, którym kierowanie przejął po tragicznej śmierci przyjaciela – Wacława Bojarskiego.
Działacz Konfederacji Narodu, twórca Ruchu Kulturowego, organizator spotkań literackich w okupowanej stolicy. Od początku 1943 roku był poszukiwany przez gestapo, ze względów konspiracyjnych wielokrotnie zmieniał miejsce pobytu.
Został aresztowany przez Niemców w jednej z fabrycznych stołówek z fałszywą kenkartą, a następnie przewieziony na Pawiak. Zginął rozstrzelany w ulicznej egzekucji na Nowym Świecie (przy ul. Wareckiej) wraz z grupą kilkudziesięciu Polaków. Miał 21 lat. Miejsce jego pochówku jest nieznane.
Trzebiński pozostawił artykuły publicystyczne, manifesty literackie, wiersze, piosenki, a także dramat Aby podnieść różę… oraz nieukończoną powieść Kwiaty z drzew zakazanych. Jego wojenny Pamiętnik zaliczany jest do najważniejszych świadectw okresu niemieckiej okupacji.
Może Cię zainteresować 80. rocznica tragicznej śmierci Wacława BojarskiegoNajnowsze
