W latach 60. i 70. wykładał m.in. w Cambridge, na Uniwersytecie w Chicago,  Uniwersytecie Bostońskim i Uniwersytecie Cornella.

W swojej działalności naukowej nie bał się stawiania odważnych, a często kontrowersyjnych sądów. Reprezentował nurt analityczny w filozofii, był krytykiem postmodernizmu i freudyzmu, cenionym tłumaczem i znawcą myśli Ludwiga Wittgensteina.​