Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. prof. Janusza Filipiaka
          w Krakowie

Szanowni Bliscy Zmarłego!

Szanowni Państwo!

Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o śmierci Profesora Janusza Filipiaka. Odszedł wielki Polak, człowiek ogromnej wiedzy, energii i mnóstwa talentów. Zapamiętamy Go jako wspaniałą indywidualność, tytana pracy i symbol naszego sukcesu ostatnich dekad. Zmarły łączył najlepsze cechy polskiego pozytywizmu i romantyzmu. Jego analityczny, ścisły umysł – zwrócony ku nowym intelektualnym horyzontom – współgrał z duchem marzyciela i wizjonera, śmiało podejmującego najambitniejsze wyzwania.

Janusz Filipiak był wybitnym wychowankiem Akademii Górniczo–Hutniczej, wyróżnionym Medalem Stanisława Staszica dla jej najlepszego absolwenta. Przez wiele lat był wykładowcą tej uczelni i badaczem naukowym. Jeszcze przed czterdziestką otrzymał tytuł profesora z rąk Prezydenta Rzeczypospolitej. Jako znakomity specjalista w dziedzinie telekomunikacji i teleinformatyki zdobył powszechne uznanie w kraju i zagranicą. Rozsławiał Polskę, pracując na renomowanych uczelniach i w laboratoriach badawczych na kilku kontynentach, gdzie dzielił się swą wiedzą i zyskiwał cenne dla naszego kraju doświadczenia. Już tylko z tego względu na trwałe wszedł do grona zasłużonych dla rozwoju i osiągnięć polskiej myśli technicznej.

Ale dla Profesora tego było nie dość. Swoją erudycję i umiejętności postanowił wykorzystać, wkraczając na drogę kariery biznesowej. Pokazał, jak wcielać w życie postulat transferu wiedzy do gospodarki. Stworzył Comarch – potężną firmę opartą na nowoczesnych technologiach, kreującą zaawansowane rozwiązania i do dzisiaj należącą do najbardziej rozpoznawalnych w świecie polskich marek. Stał się legendą rodzimego biznesu. Jego książka Dlaczego się udało stanowi źródło inspiracji oraz refleksji o współczesnym świecie i miejscu, które może w nim zajmować Polska. Jestem wdzięczny za wkład Profesora w prace Narodowej Rady Rozwoju, do której z satysfakcją Go zaprosiłem. Miałem zaszczyt uhonorować Go też Nagrodą Gospodarczą Prezydenta RP za szczególne zasługi dla polskiej przedsiębiorczości. W imieniu Rzeczypospolitej składam wyrazy szacunku dla Jego wybitnych dokonań oraz zaangażowania i patriotyzmu gospodarczego.

Jednak także i na tym nie kończą się osiągnięcia Janusza Filipiaka. Tutaj, w Krakowie, Jego nazwisko zapisało się w kronikach sportu i historii miasta. Zasłynął jako długoletni prezes Cracovii – najstarszego polskiego klubu sportowego, który stanowił Jego wielką miłość i pasję. Janusz Filipiak uratował Cracovię przed upadkiem, umożliwił kontynuowanie bogatych tradycji, przywrócił klubowi świetność i poprowadził do nowych spektakularnych sukcesów. Za serce oddane „Pasom” był uwielbiany przez kibiców. Podczas meczów na tutejszym stadionie niosło się po trybunach gromkie zawołanie „Profesor Filipiak!”. Ten powszechny aplauz – wyraz solidarności i wdzięczności – zostanie już w naszej pamięci na zawsze.

W uznaniu wybitnych zasług Profesora Janusza Filipiaka na rzecz polskiego przemysłu informatycznego, za wkład w rozwój gospodarki narodowej i przedsiębiorczości oraz za działalność społeczną podjąłem decyzję o nadaniu Mu pośmiertnie Krzyża Komandorskiego Orderu Odrodzenia Polski. Odejście Profesora Filipiaka to wielka strata dla Ojczyzny. Będziemy Go wspominać z szacunkiem i wdzięcznością. Był żarliwym patriotą, niestrudzenie zabiegającym o pomyślność kraju i rodaków. Był też przykładem renesansowej wręcz skali zainteresowań, pasji i umiejętności. Był – wreszcie – wspaniałym, dobrym człowiekiem. Za swoją życiową dewizę uważał „wytrwałość w tworzeniu”. Niech to przesłanie inspiruje Jego następców i naśladowców.

Wszystkim bliskim i współpracownikom Zmarłego składam wyrazy serdecznego współczucia.

Świeć, Panie, nad Jego duszą!

Z wyrazami szacunku

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

___________________________________________________________________________

 List odczytał Zastępca Szefa KPRP Piotr Ćwik.