Organizatorzy i Uczestnicy obchodów
48. rocznicy Radomskiego Czerwca ’76
Szanowni Państwo!
Już po raz 48. obchodzimy rocznicę wydarzeń, które rozegrały się w czerwcu 1976 roku, kiedy to pracownicy zakładów oraz mieszkańcy wielu polskich miast wyrazili sprzeciw wobec komunistycznego reżimu. Zdecydowali się na ten krok, na protest przeciw władzy, by upomnieć się o godność ludzi pracy. Bezpośrednią przyczyną strajków była drastyczna podwyżka cen zapowiedziana przez ówczesnego premiera, Piotra Jaroszewicza. Jednak inny, głębszy powód sprzeciwu społeczeństwa stanowiła pogarda rządzących wobec obywateli.
Dziesiątki tysięcy ludzi, którzy protestowali w Radomiu, Ursusie, Płocku i innych miejscach, miały dość tej pogardy, której ostatecznym przejawem były drakońskie podwyżki. Tutaj, w Radomiu, robotnicy sprzeciwili się działaniom władzy, m.in. manifestując przed siedzibą Komitetu Wojewódzkiego PZPR. Wobec lekceważenia ze strony miejscowych notabli demonstranci weszli do budynku, w geście buntu zdjęli z dachu czerwoną flagę i zastąpili ją flagą państwową. Już wcześniej wielu uczestników protestu przyjechało pod gmach z zakładów pracy na wózkach akumulatorowych udekorowanych biało–czerwonymi flagami. Był to wyraz umiłowania Ojczyzny i determinacji. Odwaga ludzi biorących udział w tamtym zrywie dawała nadzieję wielu Polakom na poprawę sytuacji w kraju. Sprzeciw wobec władzy i służb przełamywał powszechne wtedy poczucie niemocy, a także przyczyniał się do budowania solidarności wśród wszystkich marzących o prawdziwych zmianach w naszej Ojczyźnie.
Pamięć o wydarzeniach czerwcowych to pamięć o słusznym robotniczym gniewie i nieustępliwej walce o ludzką godność. To również wspomnienie zrywu, który miał niebagatelne znaczenie dla kształtowania się antykomunistycznej opozycji w PRL. Komitet Obrony Robotników, Ruch Obrony Praw Człowieka i Obywatela, a wreszcie zwycięska Solidarność miały swoje korzenie właśnie w śmiałej postawie strajkujących w 1976 roku oraz spontanicznym wsparciu, jakiego powszechnie udzielali im rodacy, i pomocy niesionej represjonowanym. Uczestnicy Radomskiego Czerwca ’76 i ówczesnych wydarzeń w innych miejscach kraju współtworzyli polską drogę do wolności, którą ostatecznie, choć nie od razu, nasz naród wywalczył w przełomowym 1989 roku. Za to niepodległa Rzeczpospolita oddaje im dzisiaj cześć i będzie im zawsze wdzięczna.
Z wyrazami szacunku i sympatii
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
List odczytał Doradca Prezydenta RP Dariusz Dudek.