Uczestnicy i organizatorzy uroczystości

                                                                                   otwarcia wystawy „Historia nie/oczywista.

                                                                                   200 lat Muzeum Książąt Lubomirskich”

                                                                                   we Wrocławiu

Szanowni Państwo!

Zakład Narodowy im. Ossolińskich i działające jako jego oddział Muzeum Książąt Lubomirskich gromadzą bezcenne skarby kultury polskiej. Cieszę się, że jubileusz dwusetlecia Muzeum uświetnia fascynująca wystawa, na której możemy podziwiać najznakomitsze dzieła z jego bogatych zbiorów i bliżej zapoznać się z jego złożoną historią. Składam wyrazy uznania wszystkim autorom tego ogromnie wartościowego przedsięwzięcia.

Muzeum Książąt Lubomirskich to jedna z najstarszych instytucji muzealnych w naszym kraju. Tytuł otwieranej dziś wystawy – „Historia nie/oczywista” – bardzo trafnie opisuje losy tej placówki. Bo przecież właśnie taki – oczywisto–nieoczywisty – był nawet sam akt założycielski Muzeum. Z jednej strony, wpisywał się on w trendy swojej epoki, z drugiej natomiast – był dziełem prawdziwie nowatorskim i przełomowym. Jego celem było mobilizowanie polskiego ducha w ponurym okresie zaborów. Zawarte w 1823 roku porozumienie między hrabią Józefem Maksymilianem Ossolińskim a księciem Henrykiem Lubomirskim o połączeniu pro publico bono ich kolekcji piśmienniczych i artystycznych było pięknym przykładem patriotycznego zaangażowania polskich elit i świadectwem zrozumienia, że najważniejszą przestrzenią walki o ocalenie polskości staje się kultura.

Fundatorzy zadbali także, aby iście romantyczny rozmach przedsięwzięcia wsparty został stabilnym finansowaniem, pozwalającym na stały rozwój Muzeum. Do dzisiaj możemy czerpać inspirację z ich odpowiedzialnego myślenia o wyzwaniach stojących przed wspólnotą narodową. Zaszczepiona poprzez utworzenie Muzeum idea znalazła szeroki oddźwięk wśród wielu polskich patriotów i miłośników sztuki. Do Ossolineum zaczęły napływać liczne dary o wielkiej wartości artystycznej i historycznej. Pomnożyły one znakomitą kolekcję książąt Lubomirskich, z takimi jej perłami, jak prace Rembrandta i Dürera oraz wybitnych mistrzów polskich. Siedziba Muzeum we Lwowie, gdzie te wspaniałe zbiory zostały udostępnione szerokiej publiczności, stała się jedną z najważniejszych ostoi polskiego dziedzictwa.

Ukoronowaniem wieloletniej pracy dla dobra kultury narodowej był okres międzywojenny, kiedy po odzyskaniu przez Polskę niepodległości rozkwitło także Muzeum Książąt Lubomirskich. Z czcią wspominamy wszystkich, którzy w latach wojennej burzy i obcych najazdów ratowali dorobek Muzeum dla przyszłych pokoleń. Obecnie istotną część zainicjowanej przed dwoma wiekami kolekcji możemy podziwiać w siedzibie Zakładu Narodowego im. Ossolińskich we Wrocławiu.

W skomplikowanych losach Muzeum Książąt Lubomirskich jak w zwierciadle odbijają się chlubne i dramatyczne dzieje naszego narodu. Inaugurowana dziś wystawa jest świadectwem historycznego zwycięstwa, jakie my, Polacy, odnieśliśmy w wielowiekowych zmaganiach w obronie naszej wolności i tożsamości. Cieszę się, że już za trzy lata Muzeum otrzyma nową siedzibę, o unikatowej, ponadczasowej formie architektonicznej, w której jego bogate zbiory zabłysną jeszcze pełniejszym blaskiem. Uświetniająca jubileusz ekspozycja jest więc zarówno podsumowaniem dwustuletniej historii, jak i spojrzeniem w przyszłość. Jej twórcom i wszystkim pracownikom Muzeum życzę spełnienia ambitnych planów, a zwiedzającym wielu poruszających, niezapomnianych przeżyć.

Z wyrazami szacunku

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

_______________________________________

List odczytał Doradca Prezydenta RP Andrzej Waśko.