Organizatorzy i Uczestnicy obchodów
44. rocznicy podpisania
porozumienia dąbrowskiego
i powstania NSZZ „Solidarność”
w Dąbrowie Górniczej
Wielce Szanowni Uczestnicy Sierpnia ’80!
Mieszkańcy Dąbrowy Górniczej, Szanowni Państwo!
W lipcu i sierpniu 1980 roku wyczerpała się cierpliwość Polaków, trapionych pogłębiającą się pauperyzacją, złymi warunkami pracy i arogancją reżimu komunistycznego. Kraj ogarnęły masowe protesty. Na władzach PRL wielkie wrażenie wywarły liczne strajki na Górnym Śląsku i w Zagłębiu – gdzie górnicy i hutnicy, zahartowani ciężką pracą i świadomi siły, jaką była ich jedność i solidarność, zażądali rzeczywistych trwałych zmian. To w znacznej mierze dzięki ich postawie do Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego dołączyło blisko 700 zakładów pracy. Pod koniec miesiąca protestowało czynnie już ponad 700 tysięcy osób w większości województw.
W tym wielkim wolnościowym zrywie uczestniczyła także załoga Huty Katowice. W warunkach ograniczonego dostępu do wiarygodnych informacji, mimo intryg Służby Bezpieczeństwa, która usiłowała podzielić i zniszczyć rodzący się niezależny ruch związkowy, wobec prób wycofywania się przez stronę rządową z podjętych zobowiązań – członkowie Międzyzakładowego Komitetu Robotniczego w Hucie Katowice upomnieli się o przestrzeganie postanowień porozumienia gdańskiego. Dzięki ich uporowi zarówno formalne, jak i faktyczne warunki do tworzenia wolnych związków zawodowych miały być zagwarantowane w całym kraju, a nie tylko w zakładach reprezentowanych podczas strajkowych negocjacji z władzą. Dzięki temu Solidarność mogła stać się organizacją o zasięgu ogólnokrajowym, a następnie wielomilionowym ruchem społecznym, który wpłynął na losy Polski i świata. Porozumienie dąbrowskie wraz z pozostałymi trzema historycznymi porozumieniami podpisanymi w sierpniu i wrześniu 1980 roku okazało się wielkim krokiem ku wolności i samostanowieniu naszego narodu.
Od tamtych wydarzeń minęły już 44 lata. Dojrzało całe pokolenie urodzone po przełomie 1989 roku, w wolnej, demokratycznej Rzeczypospolitej. Jest jednak za wcześnie, by Sierpień ’80 zamykać w gablocie muzealnej lub krótkim rozdziale podręcznika szkolnego. Jak przestrzegał Marszałek Józef Piłsudski, „być zwyciężonym i nie ulec to zwycięstwo, zwyciężyć i spocząć na laurach to klęska”. Warto przypomnieć tę maksymę, bo historia Polski i Europy nie tylko się nie skończyła – jak sądzili niektórzy na początku lat 90. – lecz w ostatnim czasie gwałtownie przyspieszyła.
Suwerenność i prestiż naszego państwa, pokój i bezpieczeństwo, polska tożsamość i kultura, narodowa jedność w obliczu wyzwań wewnętrznych i zewnętrznych, wykorzystanie olbrzymich szans rozwojowych, wysoki poziom życia związany ze wzrostem i modernizacją gospodarki, zdrowym rynkiem pracy, ochroną praw pracowniczych i nowoczesną polityką społeczną państwa – to wszystko dobra, o które trzeba dzisiaj zabiegać z tą samą odwagą i determinacją, z jaką stawiali swoje postulaty uczestnicy pokojowej rewolucji Solidarności. Ufam, że etos Sierpnia 1980 roku oraz ten sam co wtedy zapał, ta sama ambicja i zwycięski duch wolności będą ożywiały naszą narodową wspólnotę również w nadchodzących dekadach. Niech Ojczyzna Solidarności pozostanie inspiracją dla świata i najważniejszym wspólnym dobrem jej obywateli.
Cześć Bohaterom naszej wolności!
Niech żyje Polska!
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
__________________________________________________________________________
Podczas uroczystości list odczytał – w imieniu Prezydenta RP – Minister KPRP Andrzej Dera.
Najnowsze
