Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Antoniego Chrościelewskiego
w Nowym Jorku i Doylestown w USA

Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu śp. Antoniego Chrościelewskiego. Żegnamy dzisiaj dzielnego żołnierza i obywatela wolnej Rzeczypospolitej, żarliwego patriotę, wybitnego działacza Polonii amerykańskiej, człowieka, który zawsze całym sercem oddany był sprawom niepodległej Ojczyzny.

Należał do pokolenia odrodzonej Polski, które formowało się w duchu służby państwu i wspólnocie narodowej. Już jako młodzieniec poddany został ciężkiej próbie, kiedy dwa totalitarne imperia: nazistowskie Niemcy i bolszewicka Rosja napadły na nasz kraj. Razem z bliskimi padł ofiarą deportacji sowieckich na wschód, gdzie przetrwał dramatyczne dwa lata na zesłaniu w Kazachstanie.

Ocalony z „nieludzkiej ziemi” dzięki wstąpieniu do armii gen. Władysława Andersa, jako żołnierz 2 Korpusu Polskiego przeszedł szlak od Persji, przez Afrykę Północną i Palestynę, aż po front włoski. W szeregach 3. Dywizji Strzelców Karpackich walczył przeciw Niemcom w bitwach o Monte Cassino, Ankonę i Bolonię. Mimo bohaterstwa i zwycięstw nie dane mu było powrócić z wojny w chwale do wolnej Polski. Mając w pamięci własne sybirackie losy i znając dobrze sytuację w kraju, nie chciał żyć pod rządami komunistów. Wybrał emigrację 

do Stanów Zjednoczonych, ale także za oceanem pielęgnował polską tożsamość i etos patriotyczny.

Był człowiekiem niezwykle pracowitym i przedsiębiorczym. Odniósł sukcesy w biznesie, a swoją energią i inwencją wspierał działalność społeczną i niepodległościową Polonii. Cieszył się autorytetem wśród kombatantów, którym niósł pomoc i którzy przez długie lata powierzali Mu przewodniczenie nowojorskim strukturom Stowarzyszenia Weteranów Armii Polskiej w Ameryce. Położył też wielkie zasługi dla uratowania i rozwoju Polskiego Domu Narodowego na Greenpoincie. Jego dokonania uhonorowano zaszczytną godnością Wielkiego Marszałka Parady Pułaskiego w 2005 roku. Niestrudzony w wysiłkach przez całe życie, aż do ostatnich lat działał aktywnie w środowisku polonijnym, które tak wiele Mu zawdzięczało.

Poczytuję sobie za zaszczyt, iż mogłem nadać Mu przed rokiem Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski. Do tego jednego z najwyższych odznaczeń państwowych Rzeczypospolitej chcę dziś dołączyć wyrazy uznania i podziękowanie za wszystko, co Antoni Chrościelewski uczynił dobrego dla Polski i dla wszystkich nas, Polaków.

Ojczyzna będzie zawsze o tym pamiętać!

Rodzinie i Przyjaciołom Zmarłego składam wyrazy głębokiego współczucia.

Wieczne odpoczywanie racz Mu dać, Panie, a światłość wiekuista niechaj Mu świeci!