Menu rozwijane

29 października 2024

Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Janusza Olejniczaka
w Warszawie

 

Z głębokim żalem przyjąłem wiadomość o odejściu Maestro Janusza Olejniczaka. Towarzyszymy dzisiaj w ostatniej drodze wybitnemu pianiście i pedagogowi uhonorowanemu Medalem Stulecia Odzyskanej Niepodległości oraz wieloma innymi zaszczytnymi odznaczeniami. Żegnamy artystę, wirtuoza muzyki fortepianowej, którego sceniczne dokonania zasługują na najwyższe uznanie. Imponował kunsztem muzycznym, był jednym z najwybitniejszych interpretatorów i promotorów muzyki swojego mistrza – Fryderyka Chopina.

Janusz Olejniczak mówił, że „nie ma większej satysfakcji niż granie Chopina” – i oto dzisiaj żegnamy go w świątyni, która w swej przebogatej historii wielokrotnie wypełniała się muzyką graną przez samego Chopina, ten bowiem w młodości nieraz zasiadał przy tutejszych organach, by budować oprawę nabożeństw. W akustyce i melancholii barokowych murów odnajdował harmonię i nastrój, które opisywał językiem dźwięków. Dzisiaj pod chórem, na którym niegdyś koncertował i tworzył Fryderyk Chopin, przejdzie kondukt pogrążony w żałobie po odejściu pianisty obdarowanego niezwykłym talentem do twórczego odczytywania partytur jednego z najwybitniejszych kompozytorów romantyzmu. Pogrzeb ten ma więc niezwykły wymiar symboliczny – artystyczna i życiowa droga śp. Janusza Olejniczaka kończy się w miejscu, które darzył szczególnym sentymentem Jego mistrz, wzór i autorytet.

Janusz Olejniczak miał dar łączenia różnych dziedzin sztuki i szczególną odwagę poszukiwań formalnych. Zapisał się w historii polskiej kultury głównie jako pianista, choć służył też muzie filmu. Ma w swoim dorobku niebanalne kreacje aktorskie oraz nagrania muzyki filmowej. Przez ostatnie lata zgłębiał tajniki warsztatu pianistycznego na instrumentach historycznych. Był jednym z pierwszych wykonawców muzyki Chopina na fortepianach z epoki. Twórczość Janusza Olejniczaka wielokrotnie spotykała się z gorącym przyjęciem krytyki. Zdobywał laury na prestiżowych konkursach i liczne nagrody fonograficzne. Jednocześnie miał talent pedagogiczny i chętnie dzielił się swoją wiedzą oraz doświadczeniem z adeptami sztuki pianistycznej na uczelniach muzycznych i podczas kursów mistrzowskich. Dlatego w uznaniu Jego zasług dla kultury polskiej za osiągnięcia w dziedzinie artystycznej podjąłem decyzję o pośmiertnym uhonorowaniu Janusza Mieczysława Olejniczaka Krzyżem Komandorskim z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.

Artysta pozostanie w naszej pamięci jako człowiek zasłużony dla polskiej muzyki i całej rodzimej sztuki. Pozostanie z nami w dźwiękach, które będą inspirować i zachwycać kolejne pokolenia miłośników Jego twórczości, melomanów, ludzi poszukujących piękna.

Rodzinie, Przyjaciołom, Współpracownikom i Studentom Zmarłego składam wyrazy współczucia. Łączę się z Państwem w bólu po stracie twórcy, którego odejście wypełniło smutkiem świat polskiej muzyki i kultury.

Niech spoczywa w pokoju.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

_______________________________________________________

List odczytał Minister Wojciech Kolarski. Przekazał też na ręce najbliższej Rodziny przyznany pośmiertnie Januszowi Olejniczakowi Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski.