Uczestnicy uroczystości pogrzebowych 
 śp. Profesor Jadwigi Staniszkis
 w Podkowie Leśnej

Szanowni Bliscy Zmarłej!
Szanowni Państwo!

Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o śmierci Profesor Jadwigi Staniszkis. Oddaję cześć Jej wybitnym zasługom dla Rzeczypospolitej. Polska nauka, polska myśl polityczna oraz polskie życie intelektualne poniosły dotkliwą stratę. To poczucie podzielamy wszyscy, jako narodowa wspólnota oddana Ojczyźnie i przejęta biegiem polskich spraw.

Profesor Jadwiga Staniszkis była bowiem nie tylko znakomitą socjolog i politolog, nie tylko przenikliwą komentatorką zjawisk i procesów zachodzących w naszym kraju – ale przede wszystkim była żarliwą patriotką, osobą wielkiej prawości, wrażliwości i mocnych zasad etycznych. Całym życiem wypełniała chlubny etos polskiej inteligencji. Służyła Ojczyźnie swoją ogromną wiedzą i nieustannym zaangażowaniem.

Obca była Jej postawa zdystansowanego teoretyka, skupionego jedynie na intelektualnej refleksji. Ofiarnie, idąc za głosem serca i sumienia, nie zważając na osobiste koszty, walczyła o wartości fundamentalne: o wolność, sprawiedliwość, ludzką godność. Kiedy badała i opisywała mechanizmy społecznej i politycznej rzeczywistości, to nie tylko po to, by je dogłębnie zrozumieć, lecz także po to, by z wypracowanych wniosków wywieść konkretny pożytek, służący naprawie Rzeczypospolitej i dobru współrodaków.

Już w początkach swojej drogi naukowej dała piękne świadectwo patriotycznego zaangażowania. Współpracując ze środowiskiem antykomunistycznej opozycji, uczestniczyła w konspiracyjnych seminariach i w protestach Marca ’68. Dosięgły ją za to represje reżimu: zwolniona z pracy na Uniwersytecie Warszawskim, doświadczyła wielomiesięcznego aresztu. Nie dała się złamać. Najpierw za kratami, a potem pracując jako nauczycielka w szkole pielęgniarskiej, napisała rozprawę doktorską. Dzięki wydarzeniom 1980 roku mogła powrócić na uczelnię. Osobiście przyczyniła się do sierpniowego przełomu, udzielając się w Komisji Ekspertów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego w Gdańsku. Była jedną z twarzy historycznych przemian. Po wprowadzeniu stanu wojennego publikowała w prasie podziemnej i wykładała we Wszechnicy Solidarności. To Jej zawdzięczamy fundamentalne opracowanie na temat ruchu Solidarności, który nazwała „samoograniczającą się rewolucją”. Określenie to, trafnie oddające złożoność polskich wyzwań, zrobiło międzynarodową karierę.

Profesor Jadwiga Staniszkis zdobyła autorytet naukowy jako autorka znakomitych prac poświęconych socjologii polityki i socjologii organizacji, teorii realnego socjalizmu i postkomunizmu, transformacjom ustrojowym, społecznym i ekonomicznym w Polsce i w naszym regionie oraz procesom globalizacji. Wierna swojej Alma Mater, pracowała również w Polskiej Akademii Nauk i wykładała na wielu prestiżowych uniwersytetach za granicą. Za zasługi dla Ojczyzny odznaczona została Krzyżami Kawalerskim i Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski; uhonorowano Ją również Nagrodą Fundacji na rzecz Nauki Polskiej. Pozostawiła wspaniały dorobek, który jeszcze długo będzie inspirował do wnikliwego, krytycznego, kreatywnego myślenia.

Żegnamy dziś wielką damę polskiej nauki, barwną i wyrazistą postać polskiego życia, niestroniącą od mocnych wypowiedzi i twardych polemik – ale zawsze pro publico bono, w imię wyższego dobra, jakim jest łącząca nas Rzeczpospolita. Profesor Jadwiga Staniszkis nigdy nie szła na intelektualną łatwiznę. Wybierała drogę najtrudniejszą, wymagającą mądrości i odwagi. I taką zachowamy Ją na trwałe we wdzięcznej pamięci.

Bliskim i Przyjaciołom Zmarłej składam wyrazy serdecznego współczucia.

Wieczny odpoczynek racz Jej dać Panie!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

______________________________________________________________

W imieniu Prezydenta RP list odczytał podczas uroczystości pogrzebowych Doradca Prezydenta RP Dariusz Dudek.