Uczestnicy uroczystości pogrzebowych
śp. Zofii Kucówny
Szanowni Państwo!
Z głębokim smutkiem przyjąłem wiadomość o odejściu Pani Zofii Kucówny. Żegnamy dzisiaj legendę polskiego teatru, wybitną aktorkę, mistrzynię młodych adeptów sztuki scenicznej, autorkę poczytnych książek i niezwykle zasłużoną działaczkę Związku Artystów Scen Polskich. Ze szczególną wdzięcznością wspominamy chwile radości, zadumy i zachwytu, jakich dostarczała nam za sprawą swojego talentu, wyrazistej, bogatej osobowości i wspaniałego opanowania kunsztu aktorskiego.
Zofia Kucówna uważała, że „dobre wzruszenia, podniosłe nastroje nie lubią być samotne. Szukają otwartych ramion bodaj obcego człowieka”. Oddana aktorskiej pasji, kreowała niezapomniane, nagradzane przez krytyków i uwielbiane przez publiczność role zarówno w repertuarze klasycznym, jak i współczesnym. Doskonale odnajdowała się i w utworach dramatycznych, i komicznych. Występowała na wielu prestiżowych scenach, szczególnie stołecznych: w Teatrze Powszechnym, Teatrze Współczesnym i – kierowanym przez Adama Hanuszkiewcza – Teatrze Narodowym, ale również w Teatrze Polskiego Radia i w przełomowych spektaklach Teatru Telewizji. Popularności przysporzyły Jej występy w kilkunastu filmach i serialach filmowych oraz znakomite wykonania piosenek Agnieszki Osieckiej i z repertuaru Kabaretu Starszych Panów. Jako wybitnej recytatorce powierzono Jej funkcję wykładowczyni wiersza w warszawskiej Akademii Teatralnej.
O Zofii Kucównie napisano, że „Jej bohaterki mają w sobie mądrość wynikającą ze zrozumienia wielorakich ludzkich cierpień, mądrość ta nie wywołuje jednak dystansu względem świata, odwrotnie – żywiołowe zaangażowanie w sprawy innych”. Zapewne właśnie ta postawa uwrażliwiała Zmarłą na potrzeby starszych pokoleń koleżanek i kolegów oraz wyjątkowej placówki, jaką jest Dom Artystów Weteranów Scen Polskich w Skolimowie – świadectwo solidarności twórców sceny, estrady i planu filmowego; miejsce, któremu przez długie lata poświęcała wiele troski i uwagi – także jako aktywny członek władz ZASP – i które okazało się Jej ostatnią przystanią.
W naszej pamięci pozostaną wspomnienia i audiowizualne zapisy znakomitych ról Zofii Kucówny, ale też Jej wrażliwość jako człowieka i artystki; maestria słowa, gestu i emocji oraz stanowczość, z jaką upominała się o kultywowanie najwyższych standardów artystycznych zawodu aktora. Zapamiętamy też Jej głęboko humanistyczne zrozumienie dla złożoności ludzkiej natury oraz dla trudności zadania, jakim jest tejże natury portretowanie: uczciwe i wiarygodne, a jednocześnie współczujące i życzliwe.
Bliskim, Krewnym i Przyjaciołom Zmarłej składam kondolencje.
Wieczny odpoczynek racz Jej dać, Panie!
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda
_____________________________________________________
Najnowsze
