Uczestnicy

III Konferencji Naukowo–Szkoleniowej
Salus Aegroti Choroby cywilizacyjne

w Warszawie

Szanowni Państwo!

Praktyczna realizacja idei wolności w każdym wymiarze – osobistym i społeczno–politycznym, w kwestiach sumienia i na polu gospodarki – przyniosła wielki przełom w dziejach ludzkości. Upowszechnienie prawa do maksymalizacji i akumulacji zysków w XIX i XX wieku stało się potężną motywacją do poszukiwań coraz lepszych metod pozyskiwania zasobów i gospodarowania nimi. Gwałtownie przyspieszył postęp naukowo–techniczny, a miliony ludzi uwolniły się od wyniszczającej pracy ponad siły i dziedziczonego ubóstwa. Zarazem reakcja na patologie wczesnego kapitalizmu zaowocowała koncepcją praw pracowniczych jako konkretyzacji praw człowieka oraz ideą społecznej gospodarki rynkowej – stanowiącej dzisiaj, zgodnie z art. 20 Konstytucji, podstawę ustroju gospodarczego Rzeczypospolitej Polskiej.

Wiek XXI stawia jednak przed nami nowe, nie mniejsze wyzwania. To m.in. potrzeba powszechnej edukacji na rzecz odpowiedzialnego korzystania z wolności w imię ocalenia innych podstawowych wartości, w tym przede wszystkim zdrowia i kultury życia codziennego kolejnych pokoleń. Obywatele nowoczesnego państwa powinni dysponować umiejętnością świadomego, opartego na rzetelnej wiedzy wyboru konsumowanych dóbr, ustalania proporcji między pracą zawodową i odpoczynkiem, sposobu spędzania wolnego czasu oraz zapobiegania chorobom cywilizacyjnym. To niezmiernie ważne, ponieważ nietrafione decyzje w tych obszarach odbijają się negatywnie nie tylko na danej osobie, lecz także na społecznościach, w których ona funkcjonuje – od najbliższej rodziny aż po całą wspólnotę obywatelską.

Statystyki dotyczące zachorowań i przebiegu poszczególnych chorób cywilizacyjnych odczytuję jako głośny, naglący sygnał alarmowy. Choroby nowotworowe i sercowo–naczyniowe, otyłość, cukrzyca, wady i urazy aparatu ruchu, depresja, różnego rodzaju uzależnienia (w tym cyfrowe), szereg schorzeń związanych z toksynami i innymi szkodliwymi warunkami w miejscu pracy lub zamieszkania przybrały już rozmiary epidemii. To sytuacja wymagająca pilnych, skoordynowanych działań środowisk naukowych, organizacji pozarządowych i władz publicznych – także w Polsce.

Poza dbałością o jakość i dostępność leczenia i rehabilitacji bezwzględnie trzeba położyć większy nacisk na profilaktykę. To tańszy i skuteczniejszy sposób walki z chorobami cywilizacyjnymi. Wiedza o zdrowiu człowieka powinna być propagowana nie tylko w programach nauczania na wszystkich szczeblach edukacji i poprzez kampanie informacyjne skierowane do osób dojrzałych. Niezbędne wydaje się też szersze wykorzystanie różnego rodzaju narzędzi polityki społecznej – motywujących do odpowiedzialnej troski o własny organizm zdrowie, a jednocześnie do myślenia w kategoriach dobra wspólnego. Zdarza się bowiem, że zły stan zdrowia skupia niemal całe siły i uwagę chorego na jego problemach – utrudniając lub uniemożliwiając zaangażowanie w życie społeczne, rozwijanie pasji, realizowanie ambicji własnych i całej naszej wspólnoty narodowej.

Z tego punktu widzenia przedsięwzięcia takie jak Państwa dzisiejsze spotkanie uznać należy za szczególnie cenny, realny wkład w budowę pomyślnej przyszłości Polek i Polaków. Serdecznie za to dziękuję. Życzę udanych obrad i trwałych, dobrych owoców tej konferencji.

Z wyrazami szacunku

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

_______________________________________

List odczytał dr Michał Sutkowski, członek Rady ds. Ochrony Zdrowia Narodowej Rady Rozwoju.