Pani
Profesor Anna Seniuk
Szanowna Pani Profesor!
W szczególnym dniu Pani urodzin pragnę złożyć najserdeczniejsze życzenia i przekazać wyrazy szczerego uznania, dziękując za Pani znakomite kreacje, które od przeszło półwiecza wzruszają nas i bawią, będąc świadectwem Pani niezwykłego talentu i aktorskiego kunsztu najwyższej próby.
Mówi się czasem, że o wielkości aktora świadczy jego wszechstronność, możliwość sprostania różnorodnemu repertuarowi. Trudno o lepsze potwierdzenie tych słów niż Pani imponujący dorobek artystyczny. Na scenie krakowskiej, a następnie w teatrach warszawskich zachwycała Pani publiczność umiejętnością grania postaci barwnych, płynnie przechodząc od interpretacji dramatycznych do komediowych. Na uwagę zasługują zwłaszcza role w spektaklach Fredrowskich, w których ceniono Pani poczucie humoru, spontaniczność, a jednocześnie precyzję i konkret. Wszystkich nas urzeka Pani umiejętność łączenia determinacji z wielką wrażliwością. Wszechstronną łatwość scenicznej metamorfozy wykorzystuje Pani na dużym ekranie oraz w realizacjach telewizyjnych. Spośród wielu wyśmienitych ról filmowych pragnę wymienić Pani udział w Pannach z Wilka czy Konopielce. Nikomu nie trzeba też chyba przypominać znakomitej roli Magdy Karwowskiej, zagranej przez Panią w bijącym rekordy popularności telewizyjnym serialu Czterdziestolatek. Stworzyła w nim Pani postać żywiołową, przekorną, z własnym pomysłem na życie. Jestem przekonany, że dla wielu Polek była to kreacja inspirująca, dodająca pewności siebie i sił do zmagania się z codziennością.
Chcę również przywołać Pani wspaniałe interpretacje w spektaklach telewizyjnych. Takie przedstawienia, jak chociażby Rewizor czy Moralność pani Dulskiej, zaliczone w poczet Złotej Setki Teatru Telewizji, trwale zapisały się w dziejach tej formy scenicznej. Niezmienną estymą cieszą się Pani dokonania w Teatrze Polskiego Radia, przestrzeni dla aktora niełatwej, gdzie – jak Pani kiedyś stwierdziła – człowiek jest zdany tylko na siebie i na swój głos. Nie sposób także nie wspomnieć o spektaklach realizowanych przez Panią Profesor z myślą o najmłodszych widzach. Dzieci to bardzo wymagająca publiczność, z którą bez trudu znalazła Pani wspólny język. Dzięki Pani pasji i zaangażowaniu jedna z najsłynniejszych dziecięcych bohaterek, Pchła Szachrajka, zawędrowała na najświetniejsze sceny teatralne, a nawet operowe.
Pani artystyczne dokonania budzą najwyższe uznanie, czego wyrazem są wyróżnienia, w tym wręczona Pani w tym roku prestiżowa Nagroda im. Ireny Solskiej. Bardzo się cieszę, że swoje doświadczenie wykorzystuje Pani w pracy, przekazując kolejnym pokoleniom bezcenną wiedzę, dzieląc się nią i inspirując swoją miłością do sztuki aktorskiej.
Raz jeszcze gratulując pięknego jubileuszu, życzę Pani Profesor wielu sukcesów artystycznych i dydaktycznych, dobrego zdrowia oraz wszelkiej osobistej pomyślności.
Z wyrazami szacunku
Prezydent
Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda