Uczestnicy
uroczystości pogrzebowych
śp. Księdza Arcybiskupa Henryka Hosera
Biskupa Seniora
Diecezji Warszawsko-Praskiej

Szanowni Państwo!

Z głębokim żalem żegnam dzisiaj wielkiego syna Kościoła i polskiego narodu, świętej pamięci Księdza Arcybiskupa Henryka Hosera. Po wieczną nagrodę odszedł wspaniały człowiek sumienia i świadek wiary, bez reszty oddany swojej posłudze. W Jego osobie straciliśmy wybitnego orędownika wartości chrześcijańskich i patriotycznych, obrońcę godności każdego człowieka, praw rodziny oraz etycznych podstaw ładu społecznego zakorzenionego w dziedzictwie europejskiej Christianitas.

Był Honorowym Obywatelem Warszawy, potomkiem zasłużonego dla stolicy rodu Hoserów. Ojciec i dziadek zginęli z rąk niemieckich okupantów podczas rzezi Woli. Idąc za głosem swojego pierwszego powołania, ukończył studia medyczne. Pracował naukowo w Akademii Medycznej w Warszawie, a następnie, kontynuując praktykę lekarską, odbył formację duchowną w zgromadzeniu księży pallotynów. Po święceniach kapłańskich i kursie medycyny tropikalnej we Francji przez blisko 20 lat pracował w Rwandzie – najpierw jako aktywny duszpasterz i lekarz, a następnie, po tragicznej wojnie domowej, w roli wizytatora apostolskiego ustanowionego przez św. Jana Pawła II. Sprawował funkcje kierownicze w swoim macierzystym zgromadzeniu, między innymi we Francji i Belgii, oraz odpowiedzialne urzędy w Kurii Rzymskiej. Przez niespełna dekadę był ordynariuszem diecezji warszawsko-praskiej. Na forum Konferencji Episkopatu Polski służył swoją wiedzą i doświadczeniem w Zespole Ekspertów ds. Bioetycznych, Komisji Duszpasterstwa, Komisji ds. Misji, Rady ds. Rodziny oraz w Radzie Stałej. Choć trapiły Go wyniszczające nawroty malarii, w roku 2017 przyjął od papieża Franciszka misję zbadania sytuacji pielgrzymów w bośniacko-hercegowińskim Medziugorie.

Odznaczony między innymi Krzyżem Wielkim Orderu Odrodzenia Polski i Krzyżem Oficerskim Orderu Zasługi Rzeczypospolitej Polskiej, ujmował skromnością i dystansem wobec siebie. Jako duszpasterz, opiekun chorych, ubogich i najbardziej potrzebujących, ale też jako biskup, ekspert w dziedzinie bioetyki i głosiciel ważnych, lecz nie zawsze chętnie przyjmowanych prawd, potrafił zjednywać sobie ludzkie serca kulturą, wiedzą, błyskotliwą inteligencją, pogodą ducha i autentycznym szacunkiem dla rozmówcy. Nigdy nie uchylał się od trudnych i bardzo trudnych zadań. W ten sposób dowiódł wiary w prawdziwość swojej biskupiej dewizy: Większy jest Bóg.

Rodzinie, przyjaciołom i współpracownikom Księdza Arcybiskupa oraz duchowieństwu i wiernym świeckim diecezji warszawsko-praskiej składam wyrazy głębokiego współczucia.

Wieczny odpoczynek racz Mu dać, Panie!

Cześć Jego pamięci!

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

List odczytał Minister Adam Kwiatkowski.