Uczestnicy
uroczystości związanych z 35. rocznicą
pacyfikacji zakładów „Polar”
we Wrocławiu

Szanowna Pani Przewodnicząca!
Szanowni Państwo!

Spotykamy się dzisiaj we Wrocławiu, w hali produkcyjnej Whirlpool Polska, niemal w przeddzień trzydziestej piątej rocznicy wprowadzenia w Polsce stanu wojennego. Spotykamy się, aby wspólnie przywołać wydarzenia, które powinny być żywe w pamięci wszystkich Polaków. Aby uczcić tych wszystkich, którzy nie chcieli pogodzić się z wojną wypowiedzianą
narodowi przez totalitarną władzę i stawili opór, opowiadając się po stronie prawdy, wolności i wierności Ojczyźnie.

Trzydzieści pięć lat temu na ulicach miast pojawiły się czołgi i transportery opancerzone, uzbrojeni żołnierze, milicjanci i zomowcy. Wprowadzono godzinę milicyjną. Pamiętamy wielość ówczesnych represji: internowania, porwania, pobicia, morderstwa. Odrzucone zostały wszelkie pozory praworządności i troski o codzienne potrzeby ludzi.

Szczególnie poruszające sceny, które już na zawsze pozostaną symbolami stanu wojennego, rozegrały się także we wrocławskich zakładach „Polar”. Szesnastego grudnia 1981 roku,
w trakcie strajku okupacyjnego, ponad trzy tysiące jego uczestników zebrało się w hali produkcyjnej na mszę świętą, odprawianą przez śp. księdza Mariana Stanetę.

Modlących się otoczyło ZOMO i oddziały Ludowego Wojska Polskiego, a na zewnątrz – kilkadziesiąt czołgów. Doszło do pacyfikacji – pod lufami karabinów, z użyciem pałek i armatek wodnych. Kilkadziesiąt osób internowano, inne poddano szykanom.

Terror stanu wojennego miał zniszczyć rozbudzone przez „Solidarność” energię, nadzieje i poczucie podmiotowości całego społeczeństwa. Ta manifestacja przemocy wobec własnego narodu zakończyła się porażką. Bo przecież tamten strajk w „Polarze”, choć przemocą stłumiony, był zapowiedzią przyszłego zwycięstwa. Usłyszała o nim Polska i świat. Także tu,
z Wrocławia, rozległo się wtedy głośne wołanie o wolność i sprawiedliwość.

Pracownicy „Polaru” stanęli w jednym szeregu ze wszystkimi, którzy odważyli się sprzeciwić systemowi.

Dlatego dzisiaj pragnę przekazać tym dzielnym Polkom i Polakom wyrazy głębokiego szacunku i wdzięczności. W sposób szczególny pragnę podziękować osobom, które otrzymają dzisiaj Komandorskie i Oficerskie Krzyże Orderu Odrodzenia Polski. Rzeczpospolita wolna i niepodległa to wielkie wspólne dobro, które nasz naród odzyskał również dzięki Państwu,
dzięki Państwa odwadze, prawości i determinacji. Życzę, aby ta rocznicowa uroczystość umocniła Państwa uczucia patriotyczne oraz ducha międzyludzkiej solidarności.

Serdecznie pozdrawiam wszystkich, którzy zgromadzili się dzisiaj na rocznicowych obchodach, aby pielęgnować pamięć i łączyć się w służbie dla Polski.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda