Uczestnicy

mszy św. w intencji Ojczyzny

oraz za zmarłych kapelanów Solidarności

ś.p. księży Adolfa Chojnackiego i Kazimierza Jancarza

Żadnej prawdy nikt nie może zmienić – może tylko szukać jej, znaleźć ją i uznać, by do niej życie dostosować – nauczał patron tutejszej parafii, św. Maksymilian Maria Kolbe. Był jednak czas, gdy życie w prawdzie, w zgodzie z własnym sumieniem i z wartościami tworzącymi naszą
narodową tożsamość było szczególnym wysiłkiem. Po wyniszczającej wojnie i niemieckiej okupacji Polska znalazła się w kleszczach komunistycznego systemu opartego na kłamstwie i przemocy. Wprowadził on w naszym narodzie głębokie podziały, dążył do zafałszowania podstawowych pojęć – takich jak prawda, wolność, uczciwość, patriotyzm. Polscy kapłani katoliccy, przez wieki wspierający naród w zmaganiach z wrogiem, wzywający do służby Bogu i Ojczyźnie słowem i osobistym przykładem, stanęli wtedy wobec szczególnie trudnego zadania. Rozumiejąc powagę sytuacji, część kapłanów podjęła działania, które miały nie tylko chronić wolność i godność ich wiernych, ale też zachęcać ich do pokojowego, odważnego, otwartego sprzeciwu wobec polityki ówczesnej totalitarnej władzy.

Ryzykując szykany, aresztowania, pobicia, organizowali duszpasterstwa środowiskowe, spotkania modlitewne i patriotyczne, wspierali działaczy opozycji demokratycznej, ujmowali się za więzionymi, organizowali dla nich wszelką potrzebną pomoc. Zło nazywali złem,
dobro – dobrem.

W Krakowie-Mistrzejowicach – ale też w całym kraju i poza jego granicami – po dziś dzień trwa pamięć o dwóch spośród nich: księżach Adolfie Chojnackim i Kazimierzu Jancarzu. Należeli do tych kapelanów Solidarności, którzy wyróżniali się darem gromadzenia ludzi wokół siebie oraz wokół słusznych spraw. Szczególnie ksiądz Kazimierz Jancarz zasłynął dziełami, które stanowią jedne z najpiękniejszych kart w historii polskiego Kościoła oraz polskiego oporu wobec komunizmu. Oprócz słynnych w całym kraju czwartkowych Mszy św. w intencji Ojczyzny, były to liczne inicjatywy duszpasterskie, kulturalne i charytatywne. Nie sposób ich wszystkich wymienić, jednak na wzmiankę zasługują z pewnością: Duszpasterstwo Ludzi Pracy i Konfraternie Robotnicza, Samarytańska i Nauczycielska, Chrześcijański Uniwersytet Robotniczy im. Księdza Kardynała Stefana Wyszyńskiego, dom rekolekcyjny w Groniu, Wikariat Solidarności z Potrzebującymi, a wreszcie zorganizowana w tej parafii głośna Międzynarodowa Konferencja Praw Człowieka.

To dla mnie zaszczyt, że jako prezydent Rzeczypospolitej mogę dzisiaj wraz z Państwem, w imieniu narodu i państwa polskiego, złożyć hołd dwu tak wybitnym kapłanom i patriotom. Jestem przekonany, że ich testament wiernej służby bliźniemu, Polsce oraz wspólnocie wierzących będzie inspirował także obecne i przyszłe pokolenia Polaków.

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda