Organizatorzy i Uczestnicy

XVII Międzynarodowego Marszu

Pamięci Zesłańców Sybiru

w Białymstoku

Ekscelencje, Dostojni Goście!

Czcigodni Sybiracy i Weterani!

Szanowni Państwo!

Serdecznie pozdrawiam wszystkich przybyłych na XVII Międzynarodowy Marsz Pamięci Zesłańców Sybiru. Dziękuję władzom samorządowym i kościelnym, organizacjom społecznym oraz mieszkańcom Białegostoku i całej ziemi podlaskiej za to, że od lat konsekwentnie dokładają Państwo starań, aby zachować w świadomości naszego narodu tamten dramatyczny rozdział dziejów ojczystych. Uważam to za ogromnie ważne, abyśmy my, współcześni, pamiętali o tym, co wydarzyło się na ziemiach wschodnich Polski pod okupacją sowiecką. Jesteśmy to winni tym, którzy cierpieli i ginęli z powodu prześladowań komunistycznych. A zarazem musimy dobrze odczytywać sens historycznych doświadczeń i – ze względu na pomyślność naszą i następnych pokoleń – wyciągać wnioski na przyszłość.

Ziemie wschodnie Rzeczypospolitej od wieków zamieszkiwała mozaika ludzi różnych religii i języków, żyjących razem w pokoju i bezpieczeństwie, złączonych codzienną współpracą, a często też więzami wzajemnej przyjaźni. Ta wielobarwna społeczność została w znacznym stopniu zniszczona przez dwa zbrodnicze totalitaryzmy. Wspólna napaść III Rzeszy Niemieckiej i sowieckiej Rosji odebrała nam niepodległe państwo, swobody obywatelskie i ludzkie prawa. Terror, represje, deportacje dotknęły obywateli polskich wszystkich narodowości i wyznań. Nazwa „Sybir”, otoczona złowrogą sławą w wieku XIX, znów wzbudziła powszechną grozę. Wywózki na nieomal pewną śmierć, grabież i niewolnicza praca, inwigilacja, szykany, uwięzienie i tortury dotknęły wieluset tysięcy polskich patriotów.

Nam, żyjącym w Polsce na powrót suwerennej, realia tamtych lat zniewolenia wręcz trudno sobie wyobrazić. Ale jestem przekonany, że pielęgnowanie pamięci o Golgocie Wschodu jest naszym obowiązkiem, wynikającym z troski o tożsamość i dziedzictwo, a jednocześnie o dziś i jutro naszego narodu. Pamięć o zesłańcach Sybiru i wszystkich ofiarach zbrodni sowieckich z połowy ubiegłego stulecia jest zarazem wezwaniem do wielkiego wysiłku na rzecz silnej, niepodległej, bezpiecznej Ojczyzny. A wspominając ból i śmierć zadane przodkom, czcząc pamięć poległych, zamordowanych i zmarłych na „nieludzkiej ziemi”, podejmujemy także zobowiązanie, by na co dzień wspólnie pracować dla umacniania podstaw naszej wolności i jej najważniejszego gwaranta, którym jest państwo polskie.

To wolna Polska najmocniej łączy i spaja naszą wspólnotę. I ona jest obrończynią naszych praw, własności i swobód. Życzę Państwu zatem, aby obecne uroczystości przyczyniły się do pogłębienia miłości Ojczyzny i stały się źródłem inspiracji do aktywnego podejmowania odpowiedzialności za wspólną przyszłość nas wszystkich, obywateli Rzeczypospolitej.

Z wyrazami szacunku, 

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej

Andrzej Duda