Uczestnicy i Organizatorzy
uroczystych obchodów
42. rocznicy podpisania
Porozumienia Jastrzębskiego

Szanowni Uczestnicy zagłębiowskich i górnośląskich strajków z sierpnia 1980 roku!
Szanowni Założyciele, Działacze i Członkowie Śląsko–Dąbrowskiego NSZZ „Solidarność”
oraz organizacji i środowisk opozycji demokratycznej!
Szanowni Państwo!

Latem 1980 roku Polacy powstali, aby upomnieć się o swoje prawa i wolności. Strajkowali w wielu miejscowościach, w setkach zakładach pracy. Z niezwykłą determinacją, do skutku. Nie dali się zastraszyć, okłamać ani podzielić. Nie zadowolili się pustymi deklaracjami władz PRL. Byli świadomi swojej siły – płynącej z jedności i wzajemnego wsparcia, z przekonania o słuszności ich sprawy, z zakorzenienia w tysiącletniej polskiej historii i kulturze.

Do sukcesów tych wystąpień znacząco przyczyniła się nieugięta postawa górników oraz innych strajkujących w Zagłębiu Dąbrowskim i na Górnym Śląsku. Podpisane 3 września 1980 roku porozumienie jastrzębskie było przełomem w walce o prawa pracownicze i godne warunki bytowe, szczególnie w odniesieniu do górników dołowych, znoszących trudy bodaj najbardziej uciążliwej, wyczerpującej i niebezpiecznej pracy, jaką może wykonywać człowiek. Solidarna, zakończona powodzeniem walka o wolne soboty i niedziele dla wszystkich pracujących oraz niektóre inne postanowienia porozumienia jastrzębskiego przyniosły poprawę jakości życia milionów Polaków.

Porozumienia sierpniowe rozpoczęły okres nazwany później karnawałem Solidarności – czas nowej nadziei, rozbudzonego entuzjazmu, śmiałych wizji i planów. Już 17 września 1980 roku zgromadzeni w Gdańsku przedstawiciele robotników z całego kraju powołali do życia Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Uczynili to w 41. rocznicę ataku Związku Sowieckiego na Polskę broniącą się przed naporem III Rzeszy. Czytelna symbolika tej daty wskazywała na patriotyczną, niepodległościową motywację działaczy, którzy wkrótce pociągnęli za sobą blisko 10 milionów rodaków. Pragnienie wolności oraz solidarność z innymi narodami zdominowanymi przez imperium sowieckie przebijały także z kolejnego historycznego aktu. „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” – jeden z dokumentów uchwalonych rok później na I Krajowym Zjeździe Delegatów NSZZ „Solidarność” – wzywało do pokojowej walki o swobodę tworzenia niezależnych związków zawodowych. Było też wyrazem przekonania, że narody Europy Środkowo–Wschodniej łączy wspólna przeszłość i wspólna przyszłość. Że tylko działając razem i okazując sobie wsparcie, mogą cieszyć się wolnością, niepodległością, bezpieczeństwem i wszechstronnym rozwojem. Słuszność tego stanowiska potwierdziły wydarzenia ostatnich lat, a jeszcze dobitniej – minione sześć miesięcy.

Solidarność zwyciężyła, bo była wspólnym dziełem naszego narodu. W chwili ciężkiej próby ukazała prawdę o nas: że jesteśmy odważni i wytrwali, wrażliwi na krzywdę i niesprawiedliwość, po bratersku otwarci na potrzeby drugiego człowieka. Solidarność to źródło naszej wewnętrznej siły, dzięki której – jak wiele razy w przeszłości – poradzimy sobie z każdą trudnością i zrealizujemy każde wspólne zamierzenie. Niech przypadające dzisiaj święto, czyli ustanowiony przez Sejm RP Dzień Wolności i Solidarności, będzie tego uroczystym świadectwem. Niech jego obchody napełnią nasze serca dumą i radością.

Z wyrazami szacunku

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

___________________________________

Prezydenta Andrzeja Dudę reprezentowała podczas uroczystości Doradca Agnieszka Lenartowicz–Łysik.