Uczestnicy i Organizatorzy
uroczystych obchodów
42. rocznicy strajków z roku 1980
i powstania NSZZ „Solidarność”
w Gdańsku

Szanowni Uczestnicy protestów z 1980 roku!
Szanowni Współzałożyciele, Działacze i Członkowie Wolnych Związków Zawodowych,
NSZZ „Solidarność” oraz organizacji i środowisk opozycji demokratycznej!
Szanowni Państwo!

Latem 1980 roku Polacy powstali, aby upomnieć się o swoje prawa i wolności. Strajkowali w wielu miejscowościach, w setkach zakładach pracy. Nie dali się zastraszyć, okłamać ani podzielić. Nie zadowolili się zwyczajowymi pustymi deklaracjami komunistycznych władz. Byli świadomi swojej siły – płynącej z jedności i przekonania o słuszności ich sprawy.

Centrum i trwałym symbolem tamtych wydarzeń stała się Stocznia Gdańska. Z uczestnikami prowadzonego tu strajku okupacyjnego solidaryzowali się protestujący z całego kraju. Dwadzieścia jeden postulatów Międzyzakładowego Komitetu Strajkowego, wywieszonych przy stoczniowej bramie numer 2, a obecnie umieszczonych na liście najcenniejszych dokumentów UNESCO – Pamięć Świata, streszczało oczekiwania i troski milionów Polaków. Moment podpisania porozumienia  ze stroną rządową, tutaj, w słynnej Sali BHP, stał się jednym z symboli sierpniowego sukcesu, a w perspektywie dekady – zapowiedzią upadku niedemokratycznego, opresyjnego systemu władzy.

Porozumienie gdańskie oraz pozostałe porozumienia sierpniowe rozpoczęły okres nazwany później „karnawałem Solidarności”, czas nadziei, entuzjazmu, śmiałych wizji i planów. Już 17 września 1980 roku, w rocznicę ataku Związku Sowieckiego na Polskę, zgromadzeni w Gdańsku przedstawiciele robotników z całego kraju powołali do życia Niezależny Samorządny Związek Zawodowy „Solidarność”. Czytelna symbolika tej daty wskazywała na patriotyczną, niepodległościową motywację działaczy, którzy wkrótce pociągnęli za sobą blisko 10 milionów rodaków.

Pragnienie wolności oraz solidarność z innymi narodami zdominowanymi przez imperium sowieckie przebijały także z kolejnego historycznego aktu. „Posłanie do ludzi pracy Europy Wschodniej” – jeden z dokumentów uchwalonych rok później na I Krajowym Zjeździe Delegatów NSZZ „Solidarność” – wzywało do pokojowej walki o swobodę tworzenia niezależnych związków zawodowych. było wyrazem przekonania, że narody Europy Środkowo–Wschodniej łączy wspólna przeszłość i wspólna przyszłość. Że tylko działając razem i okazując sobie wsparcie, możemy cieszyć się wolnością, niepodległością, bezpieczeństwem oraz możliwością rozwoju. Słuszność tego stanowiska potwierdziły wydarzenia ostatnich lat, a jeszcze dobitniej – minione sześć miesięcy.

„Solidarność” zwyciężyła, bo była wspólnym dziełem polskiego narodu. W chwili ciężkiej próby ukazała prawdę o nas: że jesteśmy odważnymi i wytrwałymi ludźmi, wrażliwymi na krzywdę i niesprawiedliwość, po bratersku otwartymi na potrzeby drugiego człowieka.

W sposób szczególny udowodnili to ci, którzy otrzymują dzisiaj wysokie odznaczenia państwowe. Szanowni Państwo, w imieniu Rzeczypospolitej najserdeczniej gratuluję i dziękuję za Waszą postawę i służbę Polsce. Pragnę też pogratulować uzdolnionym uczniom wyróżnionym stypendiami z Funduszu Stypendialnego „NSZZ Solidarność”. Dziękuję również wszystkim  rodakom, którzy w kraju i na obczyźnie pielęgnują pamięć o Sierpniu 1980 roku oraz dokładają starań, aby jego ideały w jak największym stopniu kształtowały Polskę i świat. Niech obchody dzisiejszego święta, ustanowionego przez Sejm RP Dnia Wolności i Solidarności, napełnią nasze serca dumą i radością.

Z wyrazami szacunku

Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda

__________________________________

List odczytała Minister Grażyna Ignaczak–Bandych, Szef Kancelarii Prezydenta RP. Minister wręczyła też ordery i odznaczenia, które Prezydent nadał osobom zasłużonym w działalności na rzecz przemian demokratycznych w Polsce, a także działalności społecznej i związkowej.