Pani
Gołda Tencer
Wielce Szanowna Pani – Wspaniała Jubilatko!
Proszę przyjąć serdeczne gratulacje i najlepsze życzenia z okazji jubileuszowej rocznicy urodzin. Pragnę zarazem złożyć wyrazy uznania dla Pani bogatych dokonań. W ubiegłym roku obchodziła Pani 55–lecie pracy artystycznej. W imieniu Rzeczypospolitej dziękuję za znakomite dzieła, które stworzyła Pani jako aktorka sceniczna i filmowa, jako piosenkarka, jako reżyser i wieloletni dyrektor Teatru Żydowskiego im. Estery Rachel i Idy Kamińskich w Warszawie. Równie gorące podziękowanie składam za wspaniałe osiągnięcia w działalności społecznikowskiej, która jest drugą, obok aktywności artystycznej, Pani życiową pasją.
Obu tym misjom przyświeca wspólny cel. Pragnie Pani ocalić, zachować i rozwijać wielowiekowe dziedzictwo historii i kultury Żydów polskich. Stanowi ono nieodłączną część dorobku dziejowego i duchowego całej polskiej wspólnoty. Ze względu na swoje zdolności artystyczne, wrażliwość, niewyczerpaną energię, jak również doświadczenia życiowe i umiejętność budowania dialogu – jest Pani osobą szczególnie predestynowaną, aby stać na straży pamięci o losach społeczności żydowskiej w Polsce, a zarazem dawać inspirujące świadectwo o bogactwie, pięknie i żywotnej sile żydowskiej kultury.
Już w samych początkach kariery artystycznej – gdy spełniły się Pani marzenia, aby występować na scenie Teatru Żydowskiego – potrafiła Pani zachwycić widzów fascynującymi kreacjami. Śmiało podjęła Pani też nowe wyzwanie, jakim stała się reżyseria. W powojennej historii teatru w Polsce zapisały się m.in. takie sławne spektakle jak Dybuk, Cud purymowy, Kamienica na Nalewkach czy My Żydzi polscy, które Pani przygotowała lub w których zagrała Pani znaczące role. Te i inne przedstawienia zawsze były i są dla publiczności nie tylko spotkaniami z wybitną sztuką, lecz także okazją do rozsmakowania się w tradycji języka jidysz, w którym powstało tak wiele wspaniałych dzieł literatury. Poruszająco wnikają do serc słuchaczy również wykonywane przez Panią pieśni i piosenki. Skłaniają one do zadumy nad różnorodnością żydowskiego świata, bestialsko zniszczonego przez Holokaust, a teraz prężnie się odradzającego. W sposób szczególnie wymowny obrazują to najnowsze sukcesy Teatru Żydowskiego w Warszawie, który od dekady działa pod Pani kierownictwem. To miejsce tętniące życiem, oferujące bardzo ciekawy repertuar, przyciągające licznych widzów ze starszych i młodszych pokoleń. Wspaniale rozwija Pani wizję swego męża, niezapomnianego Szymona Szurmieja, po którym przejęła Pani misję dyrektora, a zarazem jednego z głównych animatorów środowiska żydowskiego w naszym kraju.
Chcę także wyrazić wielki szacunek i podziw dla Pani dokonań jako inicjatorki Fundacji Shalom oraz Festiwalu Kultury Żydowskiej Warszawa Singera. W zeszłym roku odbyła się jego już 20. edycja i zyskał on – również w skali międzynarodowej – miano prawdziwego fenomenu, świadczącego o błyskotliwym renesansie kultury żydowskiej w Polsce. Rzeczpospolita jest Pani głęboko wdzięczna za tak znakomite promowanie w świecie naszej Ojczyzny jako przestrzeni współistnienia wielu tradycji i ich twórczego dialogu. Ogromną wartość mają również wszystkie Pani działania służące upamiętnieniu żydowskich losów – zarówno w tragicznym dla narodu żydowskiego okresie niemieckiej okupacji podczas II wojny światowej, jak i w niełatwych latach powojennych pod panowaniem komunistycznej dyktatury. Mam zwłaszcza na myśli zorganizowaną przy wielkim Pani osobistym udziale poruszającą wystawę I ciągle widzę Ich twarze…, która została zaprezentowana w wielu krajach świata. Bardzo doceniam także Pani przedsięwzięcia, których celem jest kultywowanie pamięci o dramatycznym Marcu ’68, aby można było jeszcze pełniej odkrywać prawdę o tamtych bolesnych wydarzeniach i zadośćuczynić wyrządzonym wówczas ludzkim krzywdom.
Cieszę się, że za swoje wielorakie zasługi została Pani uhonorowana zaszczytnymi wyróżnieniami i odznaczeniami, a wśród nich – Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Złotym Medalem „Zasłużony Kulturze Gloria Artis” i medalem „Zasłużony dla tolerancji”. Raz jeszcze dziękuję za Pani ogromne zaangażowanie dla dobra naszego wspólnego domu – Rzeczypospolitej oraz dla rozwoju kultury polskiej i żydowskiej, jak również za pielęgnowanie pamięci o splecionej historii naszych dwóch narodów. W dniu jubileuszu proszę przyjąć serdeczne życzenia wszelkiej pomyślności, dobrego zdrowia i wielu sił twórczych. Życzę Pani satysfakcji z dotychczasowych dokonań oraz sukcesów w nowych przedsięwzięciach. Wszystkiego najlepszego!
Z wyrazami głębokiego szacunku i sympatii
Prezydent Rzeczypospolitej Polskiej
Andrzej Duda