Szanowny Panie Premierze – Ministrze Obrony Narodowej,
Szanowni Panowie Ministrowie,
Panowie Generałowie,
Panie i Panowie Oficerowie,
Podoficerowie,
Żołnierze,
Wszyscy Przybyli Goście na czele z naszymi Koreańskimi Sojusznikami, Przyjaciółmi,
Szanowni Państwo! 

Bardzo dziękuję Panu Premierowi Mariuszowi Błaszczakowi, Ministrowi Obrony Narodowej, i jego współpracownikom za przygotowanie tego niezwykle ważnego dokumentu wspólnie z moimi współpracownikami z Biura Bezpieczeństwa Narodowego, Panem Ministrem Jackiem Siewierą i jego zespołem. Szanowni Państwo, główne kierunki rozwoju polskich Sił Zbrojnych na 15 lat, od 2024 do 2039 roku, to ten czas, który – patrząc na dzisiejszą sytuację – dla przyszłości polskiego państwa z pewnością ma charakter przełomowy. Dzisiaj widzą Państwo już pierwsze efekty tego procesu rzeczywiście rozpoczętego na bardzo dużą skalę.

Oczywiście jeżeli mówimy o głównych kierunkach rozwoju Sił Zbrojnych, to jasno trzeba powiedzieć: będą one w ogromnym stopniu oparte na dotychczasowym fundamencie – Wojsk Lądowych, wojsk powietrznych i wojsk morskich. Tak tradycyjnie jak to od dziesięcioleci w naszym wojsku wygląda. Ale do tego dochodzą – oczywiście – także i nowe komponenty. Po pierwsze, wojska cyberprzestrzeni, po drugie, wojska kosmiczne – a więc to, w jakim zakresie wymagania współczesności stawiają przed nami wyzwania, którym musimy sprostać.

Staramy się działać. Te główne kierunki, które zostały w sensie ramowym przygotowane, a teraz, przez najbliższe miesiące, będą wypełniane treścią poszczególnych segmentów, właśnie przyszłego rozwoju i ich kierunków polskich Sił Zbrojnych, będą realizowane w tych właśnie obszarach. To, co Państwo dzisiaj widzieli – zarówno czołgi K2, jak i armatohaubice K9, jak i to wszystko, z czym będziemy jeszcze w najbliższej przyszłości mieli do czynienia, jeżeli chodzi o modernizację polskich Sił Zbrojnych – to jest właśnie realizacja dotychczasowych głównych kierunków rozwoju Sił Zbrojnych, teraz wsparta doświadczeniem wynikającym z obserwacji tego, co dzieje się dzisiaj na Ukrainie.

Na Ukrainie, gdzie Ukraińcy, wojska ukraińskie bronią państwa przed rosyjską agresją. Gdzie wiele spośród tych jednostek sprzętowych, którymi dzisiaj cały czas posługujemy się w Polsce, tam jest testowanych. Gdzie – jak wiemy doskonale – również wysyłamy nasze uzbrojenie, także to najnowocześniejsze, choćby armatohaubice Krab bliźniaczo podobne do armatohaubic K9 z Korei. Gdzie wysyłamy nasze wyrzutnie Piorun. Gdzie nasze karabinki Grot również poddawane są praktycznie codziennemu testowaniu.

Wszystkie doświadczenia, które stamtąd płyną, wspierają – oczywiście – opracowanie głównych kierunków na przyszłość i stawiają tym samym także pewne wytyczne. Są one na bieżąco uwzględniane między innymi z tych obserwacji, doświadczeń – zarówno płynących z Ukrainy, jak i z tego, co słyszymy od naszych dowódców z różnych miejsc, w których funkcjonował dotychczas sprzęt będący na wyposażeniu naszej armii. Między innymi wnioskami z tego właśnie są choćby zakupy w tej chwili przez Polskę czołgów K2 – lżejszych, czołgów o większej manewrowości, jednocześnie świetnie odpowiadających na potrzeby naszego ukształtowania terytorialnego, naszych warunków geograficznych, tych, które są w Polsce, które są w naszej części Europy.

Przed momentem rozmawialiśmy tutaj z Panem Premierem z Panami Generałami i też żołnierzami, którzy od niedawna te czołgi u nas użytkują. Są bardzo zadowoleni, mówią, że jest to dla nich zupełnie nowy rozdział w służbie. Że to przesiadka – jak się tutaj uśmiechaliśmy – jak z syrenki czy dużego fiata w tej chwili do nowoczesnego samochodu najnowszej generacji. To jest tak istotna, tak wielka zmiana, choćby jeśli chodzi o warunki jezdne. Natomiast nie wspomnę już o możliwości znacznie sprawniejszego chociażby prowadzenia ognia, namierzania celów i tego wszystkiego, co warunkuje bardzo często zwyciężyć/przegrać na polu walki, przeżyć, pokonać przeciwnika albo polec. Więc to w istocie ma charakter absolutnie fundamentalny i czołgi K2 te parametry w sposób zdecydowany realizują.

Mamy już zakontraktowane – jak Państwo wiedzą – 180 tych czołgów na najbliższe lata. Będziemy chcieli, aby polska armia miała w sumie w ciągu najbliższych lat tysiąc tych czołgów. Ale chcielibyśmy także, żeby wspólnie z Koreą na przyszłość koprodukcja tych czołgów była realizowana w naszym kraju, żebyśmy mogli je razem tutaj, na naszym terytorium, wytwarzać i oferować je także do innych państw, również w ramach Sojuszu Północnoatlantyckiego. Mamy nadzieję, że to się stanie.

Szanowni Państwo, tak jak powiedziałem: dziękuję za ten dokument, który został przygotowany – wyznacza nam kolejne ramy działania na przyszłość, wskazuje kierunki, w jakich powinniśmy rozwijać Siły Zbrojne. Oczywiście na bieżąco monitorujemy sytuację także na Ukrainie, zdobywamy tam doświadczenia, pozyskujemy informacje i uwzględniamy to wszystko, także jeżeli chodzi właśnie o budowanie polskich Sił Zbrojnych w taki sposób, aby były na tyle silne, by odstraszyły każdego potencjalnego przeciwnika.

Powiedziałem dzisiaj tutaj do naszych żołnierzy, że jest taki paradoks: wydajemy miliardy złotych, miliardy euro, dolarów po to, żeby kupić wyposażenie, które ma służyć temu, aby nie musiało zostać użyte w praktyce bojowej, aby jego użycie ograniczało się wyłącznie do celów ćwiczebnych; aby Polska była bezpieczna, aby żaden polski żołnierz nie musiał walczyć, a my wszyscy żebyśmy w Polsce mogli żyć spokojnie i w pokoju. Po to właśnie modernizujemy i po to rozwijamy Siły Zbrojne.

A wszystkim, którzy nad tym pracują, i wszystkim naszym generałom, oficerom, żołnierzom i ich najbliższym z całego serca dziękuję za tę służbę wspaniale realizowaną dla ojczyzny.

Ku chwale ojczyzny!