Dzień dobry!

Szanowni Państwo, witam bardzo serdecznie w miejscu niezwykle szczególnym – w Poznaniu, na Ostrowie Tumskim, przed katedrą poznańską – ale przede wszystkim w miejscu, które jest rzeczywiście kolebką naszej państwowości.

Wszyscy podkreślamy dzisiaj od rana – ale już od kilku dni – że ten 1 maja tego roku jest niezwykle ważny jako 20. rocznica naszej obecności w Unii Europejskiej. Jako 20. rocznica naszego – w pełnym tego słowa znaczeniu – powrotu do wspólnoty Zachodu. Ale politycznej. Politycznej po ponad 40 latach komunizmu. Politycznej po czasach, kiedy byliśmy za żelazną kurtyną, kiedy byliśmy w sowieckiej strefie wpływów. Wyrwaliśmy się z niej w 1989 roku dzięki bohaterskim ludziom pokolenia moich rodziców, moich dziadków, pokoleniu Solidarności – dzięki ich odwadze, determinacji. I w 2004 roku, po 14–15 latach od tamtego momentu, staliśmy się częścią także wielkiej europejskiej wspólnoty polityczno–gospodarczej. Mówimy, że to taki czas ostatnich 20 lat rozkwitu Rzeczypospolitej. Ale trzeba bardzo mocno podkreślić: powrotu do wspólnoty politycznej.

Bo świadectwo naszej obecności we wspólnocie kulturowej, tożsamościowej Europy jest tutaj. Tutaj, w tej ziemi. Tutaj, w Poznaniu, tutaj, na Ostrowie Tumskim, jest świadectwo 1058 lat istnienia polskiego państwa, gdzie był pierwszy pałac – dzisiaj byśmy powiedzieli tak naprawdę: właściwie skromny dom – pierwszego władcy Polski, Mieszka I, gdzie w 966 roku najprawdopodobniej doszło do chrztu Polski; gdzie dzisiaj w podziemiach tej poznańskiej katedry, przed którą stoję, jest baptysterium, w którym z całą pewnością w tamtym okresie odbywały się obrzędy chrztu. I w którym wielce prawdopodobne, że ochrzczony został ówczesny władca Polski Mieszko I jako pierwszy z Polaków – tym samym jako władca – symbolicznie czyniąc nasz kraj częścią wspólnoty chrześcijańskiej Europy.

To od tego momentu rzeczywiście jesteśmy częścią Europy. Nie od 20 lat – od ponad tysiąca lat, od 966 roku. To jest nasza wielka tradycja. To jest tradycja, na której zbudowane zostało polskie państwo, nasza państwowość, której świetność została zniweczona najpierw najazdami szwedzkimi, później rozdarciem pomiędzy zaborców. W wyniku determinacji naszego narodu przez pokolenia – w 1918 roku odzyskana niepodległość. Potem znów utracona w 1939 roku i znów w pełni odzyskana po roku 1989. W pełni odzyskane niepodległość i suwerenność, którymi cieszymy się do dzisiaj.

Ale korzenie są tutaj – siła, która pozwoliła przetrwać wszystkie wichry historii, czasy, w których nie było polskiej państwowości, w której Polski nie było na mapach przez 123, a w niektórych częściach nawet ponad 123 lata. Że przetrwała polska mowa. Że dzieci z Wrześni chciały modlić się po polsku. Że tutaj, w Poznaniu, prowadzono przez cały czas zaboru pruskiego spokojną pracę organiczną, kultywując i utrzymując polskość.

To była siła, która płynie z tej właśnie głębokiej tradycji. Tradycji, której korzenie są tu, na ziemi wielkopolskiej, w Poznaniu, tu, dokładnie pod nami, na Ostrowie Tumskim. To dokładnie po tej ziemi stąpał Mieszko I. To dokładnie po tej ziemi stąpał Bolesław Chrobry. To po tej ziemi stąpał Święty Wojciech. To tutaj jest początek Polski, Polskiego Królestwa, Rzeczypospolitej. To tutaj jest początek naszej historii. To tutaj jest początek naszej tożsamości – niezwykle ważnej.

Jesteśmy dzisiaj częścią Unii Europejskiej, jesteśmy częścią wielkiej europejskiej wspólnoty, ale jesteśmy Polakami żyjącymi w Polsce, w naszym państwie suwerennym i niepodległym, o którą to niepodległość i suwerenność przez pokolenia walczyliśmy, która jest bardzo ważna i która musi zostać zachowana, bo która zawsze nam gwarantowała możliwość niezakłóconego i spokojnego rozwoju w naszym kraju. W której tyle razy w dziejach nam przeszkadzano. Dlatego tak ważne dzisiaj jest zachowanie naszej niepodległości, naszej suwerenności i bezpieczeństwa Rzeczypospolitej.

Nie ma dzisiaj ważniejszych zadań dla polskich władz na to, co za nami, na to, co dzisiaj, i na to, co przed nami. Suwerenność, niepodległość i bezpieczeństwo to są trzy najważniejsze elementy, do których, jeżeli dodamy rozwój – a dzieje się on rzeczywiście na przestrzeni ostatnich 20 lat w sposób spektakularny – to będziemy nie tylko nadal, mając własną państwowość, częścią wielkiej europejskiej rodziny, ale będziemy także dobrze prosperującym zamożnym państwem i narodem. I to jest wielkie dążenie pokoleń – wielokrotnie to podkreślałem.

Czasy, w których żyjemy – my dzisiaj, współcześni – są wyjątkowe. Mamy suwerenną, niepodległą Polskę od 1989 roku – 35 lat. Pokolenia poprzedzających nas naszych prapradziadków, pradziadków, dziadków takiego szczęścia nie miały. Od czasów Konstytucji 3 maja, od końca XVIII wieku, od zaborów nie było takiej sytuacji, żeby Polska istniała nieprzerwanie wolna, niepodległa, suwerenna przez 35 lat. II Rzeczpospolita – przypomnę – to zaledwie lat 21. Mamy więc teraz wyjątkowy okres w dziejach w ciągu ostatnich ponad 200 lat.

Trzeba to doceniać – z jednej strony – trzeba za to Bogu dziękować, dziękować wszystkim tym, którzy o tę wolną Polskę walczyli. Ale trzeba ją także szanować, mając pełną świadomość tego, że kiedy było tak, że nasi przodkowie to lekceważyli i Polskę tracili, to potem kolejne pokolenia musiały o nią walczyć w krwawych bojach, zmagając się i ginąc. I że w istocie zawsze w historii było tak, że była ona warta życie. To ważne, żeby o tym pamiętać także w szczęśliwych czasach, kiedy święcimy 20–lecie obecności w wielkiej politycznej europejskiej wspólnocie.

Dziękuję wszystkim tym – jak powiedziałem dzisiaj rano – którzy tak pięknie przyczyniają się do rozwoju Polski przez te ostatnie 35 lat, a zwłaszcza przez ostatnie 20 lat, kiedy jesteśmy częścią Unii Europejskiej, kiedy notujemy tak spektakularny rozwój. Także dzięki tym środkom, które otrzymujemy z europejskich funduszy spójności. Ale także dzięki temu, że umiemy w Polsce te środki dobrze wykorzystać, że są uczciwi ludzie nastawieni patriotycznie, propaństwowo, którzy to po prostu robią. Dzisiaj oddaję im wielki szacunek i chcę, żeby przyjęli moje głębokie wyrazy wdzięczności za każdy dzień pracy i trudu dla Polski, za to wszystko, co dzisiaj mamy.

I chcę powiedzieć, że proszę o jeszcze. Potrzebujemy więcej spektakularnych inwestycji. Potrzebujemy więcej odwagi. Potrzebujemy więcej możliwości rozwoju. To każdy widzi, że im więcej mamy infrastruktury, im więcej mamy możliwości komunikacji, im więcej mamy możliwości wyjścia na świat, tym dynamiczniej się rozwijamy. Potrzebujemy umacniania naszej suwerenności, tej politycznej, ale także i tej choćby energetycznej w różnych obszarach energetyki.

Suwerenność gazową praktycznie już mamy, ale potrzebujemy mieć zagwarantowaną także i tę w zakresie energii elektrycznej, czyli czekają nas wielkie inwestycje. Trzeba je zrealizować, także prowadząc mądrą politykę w Unii Europejskiej. Myślę tutaj o budowie elektrowni atomowych, które zapewnią nam dostęp do energii bezpiecznej, gwarantowanej, a sprzyjającej zarazem ochronie klimatu. Ale musimy też budować nowe możliwości rozwoju dla naszej gospodarki, dla naszego społeczeństwa, dla naszych dzieci, dla naszych wnuków. Myślę tutaj o oknach na świat, myślę o rozwoju polskich portów, ale myślę też o rozwoju Polski w przemyśle i w transporcie lotniczym – myślę o Centralnym Porcie Komunikacyjnym.

Wielkie lotnisko w sercu Europy jest nam potrzebne. Wielkie lotnisko, z którego będzie można polecieć do każdego zakątka świata. Wielkie lotnisko, gdzie będą przylatywali ludzie po to, by przesiąść się z samolotu do samolotu i polecieć w inne miejsca. Wielkie lotnisko, z którego później będzie można się – czy to koleją, czy połączeniami lotniczymi wewnątrzkrajowymi – przemieścić na inne, mniejsze lotniska krajowe czy po prostu do innych miejscowości i miast za pomocą szybkiej kolei, za pomocą sieci dróg, za pomocą sprawnie funkcjonującej komunikacji.

To są dla nas wyzwania na przyszłość. Mówię o tym tutaj, w Poznaniu. Mówię o tym na tej ziemi, gdzie ludzie tak dobrze rozumieją, co to znaczy biznes, co to znaczy rozwój i co to znaczy solidna, ciężka praca. Jesteście Państwo tutaj, w Poznaniu, z tego znani – z solidności pracy, solidności wykonania. Jesteście tutaj znani też z rozwoju. Wielkopolska zawsze należała do absolutnie przodujących regionów Rzeczypospolitej. Mówię o tym dlatego tutaj, bo znakomicie rozumiecie, jak bardzo ten rozwój jest Polsce potrzebny. A Centralny Port Komunikacyjny także i dla Poznania – dzięki połączeniom choćby autostradą A2 – będzie portem komunikacyjnym bliskim, łatwym w dostępie.

To fundamentalnie ważne dla całej Polski. To fundamentalnie ważne dla naszego przyszłego rozwoju. A co dzisiaj absolutnie najważniejsze – niezbędne dla zapewnienia Polsce strategicznego bezpieczeństwa. Bo będzie to jedyne w Polsce lotnisko, które będzie w stanie przyjąć w tak szybkim tempie tak istotne siły sojusznicze, które w razie czego będą służyły wsparciu naszej armii w obronie bezpieczeństwa Rzeczypospolitej – tego bezpieczeństwa militarnego, tego bezpieczeństwa fizycznego. Tylko takie wielkie lotnisko będzie w stanie przyjąć w szybkim tempie tak wielką liczbę dużych samolotów transportowych, jeżeli – nie daj, Panie Boże – zajdzie taka potrzeba. Mam nadzieję, że nie zajdzie. Ale jeżeli będziemy gotowi, to wierzę w to, że nie zajdzie na pewno. I dlatego to lotnisko jest nam potrzebne.

Dzisiaj jest to – w moim przekonaniu – absolutnie fundamentalny element rozwojowy, jeżeli chodzi także o naszą przyszłość w Unii Europejskiej. Tak, będziemy wschodnim centrum Unii Europejskiej, jeżeli tę inwestycję zrealizujemy. Tak, będziemy sercem tej części Europy, jeżeli tę inwestycję zrealizujemy. To tutaj będą przylatywali ludzie po to, żeby potem pojechać do innych krajów, które dzisiaj nazywamy regionem Trójmorza, naszej części Europy – Europy Centralnej. A mam nadzieję, że w przyszłości także i do Ukrainy jako części Unii Europejskiej, do Mołdawii. Jest nam to potrzebne. Jest to niezbędne do rozwoju Rzeczypospolitej.

Będziemy wkrótce brali udział w europejskich wyborach. Miejmy to na względzie, że Unia Europejska dla nas ma przede wszystkim jedno ogromne znaczenie. Poza byciem częścią politycznej wspólnoty Zachodu – co, oczywiście, jest dla nas ważne – jest ogromnym impulsem rozwojowym. Ale jeżeli czerpiemy dzisiaj fundusze europejskie po to, by rozwijać Polskę, to pamiętajmy o tym, że zbudowanie tutaj Centralnego Portu Komunikacyjnego będzie także w jakimś sensie wyrównaniem tego, co otrzymaliśmy. Bo będzie dawało także i Europie możliwości rozwojowe w tej jej części.

Nie po to tylko dostajemy środki z tak zwanej polityki spójności – europejskie środki finansowe, euro – żeby po prostu Polska się rozwijała. Nie. Dostajemy je po to, żeby Polska rozwijała się, by wyrównać dysproporcje rozwojowe w ramach Unii Europejskiej. By łatwiej było naszym partnerom z krajów na zachodzie Europy przyjeżdżać tutaj, korzystać z komunikacji, prowadzić tutaj swój biznes. Tak, to właśnie między innymi dlatego dzisiaj mamy tutaj, w naszej części Europy, w Polsce, wielkie sieci handlowe z drugiego krańca Europy. Tak, dlatego że dzięki tym wszystkim inwestycjom jest możliwość szybkiego dowiezienia tutaj zaopatrzenia, jest możliwość komunikowania się, jest możliwość przemieszczania się.

To jest właśnie sedno rozwoju i to jest właśnie motor tego rozwoju. Jeżeli będziemy mieli infrastrukturę – będziemy się rozwijali. Jeżeli będzie droga – będzie biznes, będzie firma. Jeżeli będzie kolej – za nią będą szły miejsca pracy i możliwości skorzystania z miejsc pracy dzięki możliwości dojeżdżania. To jest fundament rozwoju. Popatrzmy na to w ten sposób w tę 20. rocznicę naszej obecności w Unii Europejskiej. Polska potrzebuje rozwoju. Jesteśmy na jego kolejnym etapie. To nie tylko drogi. To nie tylko koleje. To także koleje szybkich prędkości. To także wielki transport lotniczy. To także potężna, rozwijająca się dynamicznie gospodarka.

To jest dzisiaj wyzwanie na nasze następne 20 lat w Unii Europejskiej. Żeby Polska rosła w siłę i żebyśmy my w tej części Unii Europejskiej rzeczywiście – w pełnym tego słowa znaczeniu – stanowili jej serce. Tego w tę 20. rocznicę życzę wszystkim moim rodakom, tego życzę sobie i tego życzę też zjednoczonej Europie.

Dziękuję bardzo.